Luke 13

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Tamin’izany andro izany dia nisy ny sasany teo izay nanambara tamin’i Jesosy ny nanjo ireo Galiliana izay naharoharon’i Pilato tamin’ny fanatiny ny rany.

2Fa Jesosy namaly azy hoe: Heverinareo va fa ireny Galiliana ireny no mpanota mihoatra noho ny Galiliana rehetra satria niharan’izany zavatra izany?

3Tsia, hoy Aho aminareo; fa raha tsy mibebaka ianareo rehetra dia ho ringana toy izany koa.

4Ary ireny valo amby folo ireny, izay nianjeran’ny tilikambo tao Siloama ka maty, heverinareo va fa mpanota mihoatra noho ny olona rehetra izay monina ao Jerosalema ireny?

5Tsia, hoy Aho aminareo; fa raha tsy mibebaka ianareo rehetra dia ho ringana tahaka izany koa.

6Nilaza ity fanoharana ity koa Izy hoe: Nisy olona nanana aviavy nambolena teo amin’ny tanim-boalobony; dia nankeo izy nitady voa taminy fa tsy nahita.

7Dia hoy izy tamin’ny mpikarakara ny tanim-boaloboka: Indro, efa telo taona izay aho no tonga nitady voa tamin’ity aviavy ity fa tsy nahita; kapao io; nahoana io no manimba ny tany?

8Fa namaly ny mpikarakara hoe: Tompoko, avelao ihany izy amin’ity taona ity mandra-pihadiko manodidina azy ka hasiako zezika;

9mety mbola hamoa izy; fa raha tsy izany dia hokapainao ihany.

10Nampianatra tao amin’ny sinagoga iray Jesosy tamin’ny Sabata.

11Ary indro, nisy vehivavy izay nanana fanahy mahafarofy nandritra ny valo amby folo taona; nanjoko izy ka tsy afa-nitraka mihitsy.

12Rehefa nahita azy Jesosy dia niantso azy ka niteny hoe: Ravehivavy, afaka amin’ny rofinao ianao.

13Dia nametraka ny tanany taminy Izy; ary niaraka tamin’izay dia nitraka Ravehivavy ka nankalaza an’Andriamanitra.

14Tezitra anefa ny mpanapaka ny sinagoga satria nanasitrana tamin’ny Sabata Jesosy ka niteny tamin’ny vahoaka hoe: Henemana no azo anaovan-draharaha; koa mandritra izany no tongava hositranina fa tsy amin’ny andro Sabata.

15Fa ny Tompo namaly azy hoe: Ry mpihatsaravelatsihy, moa tsy samy mamaha ny ombiny na ny borikiny hiala amin’ny fihinanam-bilona va ianareo amin’ny Sabata ka mitondra azy hisotro rano?

16Koa ity vehivavy zanak’i Abrahama ity, izay efa nafatotr’i Satana nandritra ny valo amby folo taona, moa tsy tokony hovahana ho afaka amin’izany fatorana izany amin’ny andro Sabata va?

17Ary raha nilaza izany Izy dia nangaihay izay rehetra nanohitra Azy; fa ny vahoaka rehetra dia nifaly noho ny zavatra malaza rehetra izay nataony.

18Dia hoy Jesosy: Tahaka ny inona ny fanjakan’Andriamanitra? Ary inona no hanoharako azy?

19Tahaka ny voantsinapy izy, izay nalain’olona ka namboleny tao an-tanimboly, ary naniry ka tonga hazo; ary ny voromanidina dia nanorina ny akaniny teo amin’ny rantsany.

20Hoy koa Jesosy: Inona no hanoharako ny fanjakan’Andriamanitra?

21Tahaka ny masirasira izy, izay nalain’ny vehivavy iray ka nafangarony tamin’ny koba intelon’ny famarana, mandra-pahazon’ny masirasira azy rehetra.

22Nandeha nitety tanàna sy vohitra Jesosy ka nampianatra sady nandroso hankany Jerosalema.

23Dia hoy ny olona iray taminy: Tompoko, moa vitsy va no hovonjena? Ary hoy Izy tamin’ny olona:

24Misisiha hiditra amin’ny varavarana ety ianareo; fa hoy Aho aminareo: Maro no hitady hiditra fa tsy ho afaka.

25Raha vao mitsangana ny tompon-trano ka manidy ny varavarana, ary mijanona eo alatrano ianareo ka manomboka mandondòna ny varavarana ka miteny hoe: Tompoko, vohay izahay! Dia hamaly Izy ka hilaza aminareo hoe: Tsy fantatro na avy taiza na avy taiza ianareo;

26ary amin’izay ianareo dia hilaza hoe: Nihinana sy nisotro teo anatrehanao izahay ary nampianatra teny an-dalambenay Ianao.

27Fa Izy hiteny aminareo hoe: Tsy fantatro na avy taiza na avy taiza ianareo; mialà amiko, ianareo rehetra mpanao heloka.

28Any no hisy ny fitomaniana sy ny fikitroha-nify, rehefa mahita an’i Abrahama sy Isaka ary i Jakoba sy ny mpaminany rehetra eo amin’ny fanjakan’Andriamanitra ianareo, fa ianareo kosa dia voaroaka any ivelany.

29Ary ho tonga ny avy any atsinanana sy ny avy any andrefana ary ny avy any avaratra sy ny avy any atsimo ka hipetraka hisakafo eo amin’ny fanjakan’Andriamanitra.

30Ary indro, misy izay farany ho voalohany ary izay voalohany ho farany.

31Tamin’izany ora izany indrindra dia nisy Fariseo sasany nankeo amin’i Jesosy ka niteny taminy hoe: Mandehana Ianao ka mialà eto; fa ta hamono Anao i Heroda.

32Fa hoy Izy taminy: Mandehana, lazao amin’izany amboahaolo izany hoe: Indro, mandroaka demonia sy manasitrana Aho anio sy ampitso, ary raha afaka ampitso dia hotanterahina ny Amiko.

33Kanefa tsy maintsy mandeha ihany Aho anio sy ampitso ary raha afaka ampitso; fa ny mpaminany dia tsy azo vonoina, raha tsy any Jerosalema.

34Ry Jerosalema, ry Jerosalema, izay mamono ny mpaminany sy mitora-bato izay nirahina ho any aminao, impiry Aho no ta hanangona ny zanakao tahaka ny fanòmban’ny akoho ny zanany ao ambanin’ny elany fa tsy nety ianareo!

35Indro, avela ho lao ny tranonareo! Ary lazaiko aminareo: Tsy hahita Ahy intsony ianareo mandra-pilazanareo hoe: «Isaorana anie Izay avy amin’ny anaran’NY TOMPO» (Sal 118.26).

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →