Luke 18

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Ary nilaza fanoharana tamin’izy ireo Jesosy, ny amin’ny tokony hivavahany mandrakariva ka tsy ho reraka,

2dia hoy Izy: Nisy mpitsara tao an-tanàna iray, izay tsy natahotra an’Andriamanitra sady tsy niraharaha olona.

3Ary nisy mpitondratena iray tao amin’izany tanàna izany, izay nankao aminy matetika ka niteny hoe: Omeo rariny aho eo anoloan’ilay manana ady amiko.

4Tsy nanaiky ilay mpitsara aloha; fa taorianan’izany dia niteny anakampo izy hoe: Na dia tsy matahotra an’Andriamanitra aza aho sady tsy miraharaha olona

5mba homeko rariny ihany io mpitondratena io fa manahirana ahy, mba tsy ho avy hanorisory ahy tsy misy farany izy.

6Ary hoy ny Tompo: Henoy izay lazain’ilay mpitsara tsy marina.

7Fa Andriamanitra va tsy hanome rariny ireo olom-boafidiny izay mitaraina Aminy andro aman’alina, ary moa hampiandry azy ireo ela va Izy?

8Lazaiko aminareo fa homeny rariny haingana izy. Kanefa, raha avy ny Zanak’Olona, moa hahita finoana etỳ ambonin’ny tany va Izy?

9Nilaza ity fanoharana ity tamin’ny sasany izay natoky tena ho marina ka namingavinga ny hafa Jesosy:

10Nisy roa lahy niakatra tao amin’ny tempoly mba hivavaka; Fariseo ny iray ary mpamory hetra ny iray.

11Ilay Fariseo nitsangana ka nivavaka nitokana hoe: Andriamanitra ô, misaotra Anao aho fa tsy mba tahaka ny olona hafa izay mpanao an-keriny, tsy marina, mpijangajanga, na tahaka io mpamory hetra io aza.

12Mifady hanina indroa isan-kerinandro aho; mandoa ny ampahafolony amin’izay azoko rehetra aho.

13Fa ilay mpamory hetra kosa dia nijanona teny lavitra eny sady tsy nety niandrandra ny lanitra akory fa niteha-tratra ka niteny hoe: Andriamanitra ô, mamindrà fo amiko mpanota!

14Lazaiko aminareo: Izany lehilahy izany rehefa nody tany an-tranony dia efa nohamarinina, fa tsy mba toy izany ilay iray; fa izay rehetra manandra-tena no haetry ary izay rehetra manetry tena no hasandratra.

15Nisy nitondra zazakely koa ho eo amin’i Jesosy mba hokasihiny; fa raha vao nahita izany ny mpianatra dia nandrara azy ireo.

16Nefa nasain’i Jesosy noentina teo Aminy ireo ary hoy Izy hoe: Avelao ny zaza hanatona Ahy ary aza rarana; fa an’ny toa azy ny fanjakan’Andriamanitra.

17Lazaiko aminareo marina tokoa: Na zovy na zovy no tsy handray ny fanjakan’Andriamanitra tahaka ny zaza dia tsy ho tafiditra ao aminy velively.

18Nisy manampahefana iray nanontany Azy hoe: Mpampianatra tsara ô, inona no hataoko mba handovako fiainana mandrakizay?

19Fa hoy Jesosy taminy: Nahoana Aho no lazainao fa tsara? Tsy misy tsara afa-tsy iray ihany, dia Andriamanitra.

20Fantatrao ny didy hoe: «Aza mijangajanga, aza mamono olona, aza mangalatra, aza mety ho vavolombelona mandainga, manajà ny rainao sy ny reninao» (Eks 20.12-16).

21Ary hoy kosa izy: Izany rehetra izany dia efa notandremako hatry ny fony aho mbola kely.

22Rehefa nandre izany Jesosy dia hoy Izy taminy: Mbola diso zavatra iray loha ianao: Amidio ny fanananao rehetra ka zarao ho an’ny mahantra, dia hanana rakitra any an-danitra ianao; ary avia, manaraha Ahy.

23Ary rehefa nandre izany Ralehilahy dia nalahelo tokoa; tena nanankarena mantsy izy.

24Raha nahita azy nalahelo fatratra Jesosy dia niteny hoe: Manao ahoana ny hasarotry ny hidiran’ny mpanankarena amin’ny fanjakan’Andriamanitra!

25Fa ho moramora kokoa ny hidiran’ny rameva amin’ny vodifanjaitra noho ny hidiran’ny mpanankarena amin’ny fanjakan’Andriamanitra!

26Ary izay nandre dia niteny hoe: Iza indray ary no ho azo vonjena?

27Fa hoy Jesosy: Izay zavatra tsy hain’ny olona dia hain’Andriamanitra.

28Dia hoy i Petera: Indro izahay, efa nahafoy ny fanananay ka nanaraka Anao.

29Ary hoy Jesosy taminy: Lazaiko aminareo marina tokoa: Tsy misy olona izay efa nahafoy trano na vady na rahalahy na ray na reny na zanaka, noho ny fanjakan’Andriamanitra,

30ka tsy handray be lavitra noho izany amin’izao andro ankehitriny izao, ary amin’ny fotoana ho avy dia fiainana mandrakizay.

31Naka ny roa amby folo lahy Jesosy ka niteny taminy hoe: Indro, miakatra ho any Jerosalema isika, dia ho tanteraka ny zavatra rehetra izay voasoratry ny mpaminany ny amin’ny Zanak’Olona.

32Fa hatolotra ho amin’ny Jentilisa Izy, dia hataony fihomehezana sy hisetrasetrany sy hororany

33ary hokapohiny sy hovonoiny, ary amin’ny andro fahatelo dia hitsangana Izy.

34Nefa tsy nisy azony akory izany teny izany sady tsy fantany izay nolazainy satria nafenina taminy izany.

35Raha nanakaiky an’i Jeriko Jesosy dia indro jamba iray, nipetraka nangataka teo amoron-dalana.

36Raha nandre ny vahoaka mandalo izy dia nanontany hoe: Inona izany?

37Dia hoy ny olona taminy: Jesosy avy any Nazareta no mandalo.

38Dia niantso mafy Ralehilahy hoe: Ry Jesosy, Zanak’i Davida ô, mamindrà fo amiko!

39Ireo izay nandeha teny aloha dia niteny mafy azy mba hangina, fa vao mainka niantsoantso izy hoe: Ry Zanak’i Davida ô, mamindrà fo amiko.

40Dia nijanona Jesosy ka nasainy noentina teo aminy Ralehilahy; ary rehefa nanatona Azy izy dia nanontany azy Jesosy hoe:

41Inona moa no tianao hataoko aminao? Ary hoy izy: Tompoko, ny mba hahitako indray.

42Dia hoy Jesosy taminy: Aoka ianao hahita indray! Ny finoanao no efa nahavonjy anao.

43Ary niaraka tamin’izay dia nahita izy ka nanaraka an’i Jesosy sady nankalaza an’Andriamanitra; ary ny vahoaka rehetra, raha nahita izany, dia nidera an’Andriamanitra.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →