Luke 15

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Nanatona hihaino Azy ny mpamory hetra rehetra sy ny mpanota.

2Dia nimonomonona ny Fariseo sy ny mpanoradalàna ka niteny hoe: Mandray ny mpanota Ilehio ka miara-misakafo aminy.

3Fa nilaza izao fanoharana izao tamin’izy ireo Izy hoe:

4Iza moa no olona aminareo, izay manana ondry zato ka very ny iray no tsy mandao ny sivy amby sivifolo any an-tany efitra ka mandeha hitady ilay very mandra-pahitany azy?

5Rehefa hitany iny dia lanjainy eo an-tsorony ka faly izy;

6ary rehefa tonga ao an-trano izy dia manasa ny namany sy ny mpiaramonina aminy ka milaza aminy hoe: Avia hiara-mifaly amiko; fa efa hitako ilay ondriko very.

7Lazaiko aminareo fa hisy fifaliana toy izany any an-danitra ny amin’ny mpanota iray izay mibebaka mihoatra noho ny amin’ny olona marina sivy amby sivifolo izay tsy misy tokony hibebahany.

8Ary iza moa no vehivavy manana drakma folo ka very ny iray no tsy mampirehitra jiro ka mamafa trano sy mitady fatratra mandra-pahitany azy?

9Ary rehefa hitany ilay izy dia mamory ny vehivavy namany sy ny mpiaramonina aminy izy ka miteny hoe: Avia hiara-mifaly amiko; fa efa hitako ilay drakma iray izay very.

10Lazaiko aminareo fa misy fifaliana toy izany eo anatrehan’ireo anjelin’Andriamanitra ny amin’ny mpanota iray izay mibebaka.

11Hoy Jesosy: Nisy olona iray nanana zanaka mirahalahy.

12Ary hoy ilay zandriny tamin’ny rainy: Raiko ô! Omeo ahy ny anjara fananana tokony ho ahy. Dia nozarainy tamin’izy mirahalahy ny fananany.

13Nony afaka andro vitsivitsy dia nangonin’ilay zandriny ny fananany rehetra ka lasa nankany an-tany lavitra izy, dia nandany ny fananany tamin’ny fiainana feno fanaranam-po amin’ny ratsy tany.

14Ary rehefa laniny avokoa ny fananany rehetra, ka nisy mosary mafy tamin’izany faritra izany, dia nanomboka ho sahirana izy.

15Dia nandeha izy ka niankina tamin’ny tompon-tany iray tamin’izany faritra izany, ary nirahiny tany an-tsahany hiandry kisoa.

16Satriny hamoky tena tamin’ny voankazo fihinan’ny kisoa, saingy tsy nisy nanome azy.

17Ary rehefa nody ny sainy dia hoy izy: Indrisy! Maro ny olona karamain’ny raiko manana sakafo be dia be, fa izaho kosa maty mosary eto!

18Hiainga aho dia hody any amin’ny raiko ka hiteny aminy hoe: Raiko ô, efa nanota tamin’ny lanitra sy teo anatrehanao aho

19ka tsy mendrika hatao hoe: zanakao intsony; fa ataovy tahaka ny iray amin’ny olona karamainao.

20Dia niainga izy ka nankany amin’ny rainy. Fa raha mbola lavitra izy dia tazan’ny rainy, ary onena azy izy ka nihazakazaka, dia namihina ny vozony sady nanoroka azy.

21Ary hoy ilay zanany taminy: Raiko ô, efa nanota tamin’ny lanitra sy teo anatrehanao aho ka tsy mendrika hatao hoe zanakao intsony.

22Fa rainy kosa dia nilaza tamin’ny mpanompony hoe: Alao haingana ny akanjo tsara indrindra ka ampiakanjoy azy; asio peratra ny tanany ary kapa ny tongony;

23ento atỳ ny zanak’omby nafahy ka vonoy; ary aoka isika hisakafo sy hifaly;

24fa ity zanako ity efa maty fa velona indray, ary efa very fa hita indray. Dia nanomboka niara-nifaly izy ireo.

25Fa tany an-tsaha ny zanany lahimatoa; ary nony nody izy ka nanakaiky ny trano dia nandre zavamaneno sy dihy.

26Dia niantso mpanompo iray izy ary nanontany azy izay anton’izany zavatra izany.

27Hoy ilay mpanompo taminy: Tonga ny rahalahinao ka namono ny zanak’omby nafahy ny rainao satria efa tafaverina soa amantsara ato aminy izy.

28Dia tezitra izy ka tsy nety niditra; ary nivoaka rainy ka nampandroso azy.

29Fa namaly ny rainy izy hoe: Indro, izay ela izay aho no efa nanompo anao ka tsy mbola nandika ny didinao na dia indray mandeha akory aza; nefa izaho dia tsy mbola nomenao na dia zanak’osy aza mba hifaliako amin’ny sakaizako;

30fa raha vao tonga kosa io zanakao io, izay efa nandany ny fanananao tamin’ny vehivavy janga, dia novonoinao ho azy ny zanak’omby nafahy.

31Fa hoy rainy taminy: Anaka, ianao dia eto amiko mandrakariva ary anao avokoa izay rehetra ananako.

32Fa mety ny mifaly sy miravoravo satria ity rahalahinao ity efa maty fa velona indray, ary efa very fa hita indray.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →