bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian 2023 (Нов Превод на Новиот Завет 2023)
/
Luke 13
Luke 13
Macedonian 2023 (Нов Превод на Новиот Завет 2023)
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 14 →
1
Во истото време дојдоа и некои и Го известија за Галилејците, чија крв Пилат ја беше смешал со нивните жртви.
2
Исус им одговори и рече: „Зар мислите дека тие Галилејци беа најголемите грешници од сите Галилејци, па затоа така пострадаа?
3
Не, ви велам: но ако не се покаете, сите така ќе изгинете!
4
Или мислите дека оние осумнаесетмина, врз кои падна Силоамската кула и ги уби, беа највиновни од сите други што живеат во Ерусалим?
5
Не, ви велам: но ако не се покаете, сите така ќе изгинете.“
6
И ја кажа оваа парабола: „Некој човек имаше смоква посадена во своето лозје, па дојде да бара род на неа, но не најде.
7
Тогаш му рече на лозарот: ’Ете, три години доаѓам, барајќи род на оваа смоква, и не наоѓам; пресечи ја; зошто само да ја испостува земјата?.‘
8
А тој му одговори и рече: ’Господаре, остави ја и оваа година, додека да ја опкопам и наѓубрам;
9
па, можеби ќе даде род; а ако не даде, тогаш ќе ја пресечеш.‘“
10
Една сабота Тој поучуваше во една од синагогите.
11
И ете, таму беше една жена која имаше дух кој осумнаесет години ја држеше немоќна. Таа беше згрчена и никако не можеше да се исправи;
12
штом ја виде Исус, ја повика и ѝ рече: „Жено, ослободена си од твојата немоќ.“
13
И ги стави Своите раце врз неа; и таа веднаш се исправи и Го славеше Бога.
14
А старешината на синагогата, негодувајќи што Исус ја излекува во саботен ден, проговори и му рече на народот: „Има шест дена во кои треба да се работи; тогаш доаѓајте и лекувајте се, а не во сабота!“
15
Но Господ му одговори и рече: „Лицемере, не го одврзува ли секој својот вол или магаре од јаслите во саботен ден и не го води ли да го напои?
16
А оваа ќерка на Авраам, што ја врзал сатаната еве веќе осумнаесет години, зар не требаше да се ослободи од тие окови во сабота?“
17
И штом го рече ова, сите што беа против Него се засрамија; и целиот народ се радуваше за сите славни дела извршени од Него.
18
А Тој рече: „На што прилега царството Божјо и со што да го споредам?
19
Тоа е како синапово зрно, што го зема човек, и го сее во својата градина и тоа расте и станува големо дрво; па и небесните птици се вгнездуваат на неговите гранки.“
20
Повторно рече: „Со што да го споредам царството Божјо?
21
Тоа прилега на квас што го зема жена, та го става во три мери брашно, додека целото да скисне.“
22
И по патот за Ерусалим минуваше низ градови и села и поучуваше.
23
Некој, пак, Му рече: „Господи, малкумина ли се оние што ќе бидат спасени?“ А Тој им рече:
24
„Потрудете се да влезете низ тесната врата; зашто, ви велам: мнозина ќе сакат да влезат и не ќе можат.
25
Кога ќе стане домаќинот и ќе ја затвори вратата на куќата, а вие, стоејќи однадвор, ќе почнете да чукате и да викате: ’Господи, Господи, отвори ни!‘ Тој ќе ви одговори и ќе ви рече: ’Не ве познавам од каде сте!‘
26
Тогаш ќе почнете да зборувате: ’Ние јадевме пред Тебе и пиевме; и по нашите улици Ти поучуваше.‘
27
А Тој ќе рече: ’Ви велам: не ве познавам од каде сте; отстапете од Мене сите што вршите неправда!‘
28
Таму ќе биде плач и крцкање со заби, кога Авраам, Исак и Јаков и сите пророци ќе ги видите во царството Божјо, а себеси – истерани надвор.
29
И ќе дојдат од исток и од запад, од север и од југ, и ќе седнат на трпезата во царството Божјо.
30
И така, има последни што ќе бидат први, а има и први што ќе бидат последни.“
31
Во тој ден пристапија некои фарисеи и Му рекоа: „Излези и оди си одовде, зашто Ирод сака да Те убие!“
32
И им рече: „Одете и кажете ѝ на таа лисица: ете, истерувам демони и исцелувам денес и утре – а на третиот ден ќе завршам;
33
но Јас треба да одам денес, утре и задутре, бидејќи не може пророк да загине надвор од Ерусалим.
34
Ерусалиме, Ерусалиме, ти што ги убиваш пророците и ги каменуваш пратените кај тебе, колкупати сакав да ги соберам твоите чеда како што квачка ги собира своите пилиња под крилјата, но не сакавте.
35
И ете, ви се остава пуст вашиот дом. А Јас ви велам дека нема да Ме видите сѐ додека не дојде времето да кажете: ’Благословен е Оној што доаѓа во името Господово!‘“
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24