bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible
/
Job 11
Job 11
Sindhi Bible
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
1
پوءِ ضوفر نعماتيءَ ورندي ڏيئي چيو تہ:
2
گهڻين ڳالهين جو جواب نہ ڏجي ڇا؟ ۽ گهڻي ڳالهائڻ وارو ماڻهو سچو سمجهيو ويندو ڇا؟
3
تنهنجون ٻٽاڪون ٻڌي ماڻهن کي ماٺ ڪري ويهڻ گهرجي ڇا؟ ۽ جڏهن تون چرچا ڪرين تڏهن ڪو ماڻهو توکي شرمندو نہ ڪري ڇا؟
4
ڇالاءِ جو تون چوين ٿو تہ منهنجي تعليم پاڪ آهي، ۽ آءٌ تنهنجي نظر ۾ صاف آهيان.
5
پر ڪهڙو نہ چڱو ٿئي جي خدا ڳالهائي ۽ پنهنجا چپ تنهنجي برخلاف کولي؛
6
۽ پنهنجي حڪمت جا ڳجهہ توکي ڏيکاري تہ اها پوري طرح ڪم ڪرڻ ۾ گهڻن قسمن جي آهي! تنهنڪري ڄاڻ تہ جيترو حساب تنهنجي ڏوهہ جو لائق آهي تنهن کان گهٽ خدا توکان وٺي ٿو.
7
تون ڳولڻ سان ڪو خدا کي لهندين ڇا؟ تون ڪو قادر مطلق کي ڪامل طرح معلوم ڪري سگهندين ڇا؟
8
اها ڳالهہ آسمان جهڙي مٿانهين آهي؛ تون ڇا ڪري سگهندين؟ قبر کان بہ اونهي آهي؛ تون ڇا ڄاڻي سگهندين؟
9
انهيءَ جي ماپ زمين کان ڊگهي آهي، ۽ سمنڊ کان ويڪري آهي.
10
جيڪڏهن هو انهيءَ مان لنگهي بند ڪري ڇڏي، ۽ عدالت لاءِ سڏي تہ پوءِ ڪير هنکي روڪي سگهندو؟
11
ڇالاءِ جو هو بيهودن ماڻهن کي سڃاڻي ٿو: هو گناهہ ڏسي ٿو، اگرچہ انهيءَ کي خيال ۾ نہ بہ آڻجي.
12
پر بيهودو ماڻهو سمجهہ کان خالي آهي؛ هائو، انسان خچر جي ٻچي وانگر ڄمي ٿو.
13
جيڪڏهن تون پنهنجي دل سنئين رکندين، ۽ پنهنجا هٿ هن ڏي ڊگهيريندين
14
جيڪڏهن گناهہ تنهنجي هٿ ۾ هجي تہ اُهو اُڇلائي ڇڏ، ۽ شرارت کي پنهنجي تنبن ۾ رهڻ نہ ڏي.
15
پوءِ يقين آهي تہ تون پنهنجو منهن داغ کان سواءِ مٿي ڪندين؛ هائو، تون قائم رهندين ۽ ڊڄندين ڪين:
16
ڇالاءِ جو تون پنهنجي مصيبت کي وساري ڇڏيندين؛ تون انهيءَ کي وهي ويل پاڻيءَ وانگر ياد ڪندين:
17
۽ تنهنجي حياتي ٻن پهرن کان بہ زيادہ روشن ٿيندي؛ اونداهيءَ هوندي بہ اُها صبح جهڙي ٿيندي.
18
۽ تون امن ۾ هوندين، ڇالاءِ تہ اُميد آهي؛ هائو، تون پنهنجي آس پاس ڳولا ڪندين ۽ صحيح سلامت وڃي آرام وٺندين.
19
تون وڃي سمهي رهندين ۽ ڪوبہ توکي نہ ڊيڄاريندو؛ هائو، گهڻيئي توکي عرض ڪندا.
20
پر شرير جون اکيون انڌيون ٿينديون ۽ انهن کي ڀڄڻ جو رستو ڪونہ ملندو، ۽ انهن جي اُميد رڳي اها هوندي تہ پنهنجو ساهہ ڇڏين.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42