bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible
/
Job 32
Job 32
Sindhi Bible
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
1
انهيءَ طرح هنن ٽنهي ماڻهن ايوب کي جواب ڏيڻ کان بس ڪئي، ڇالاءِ جو هو پنهنجي نظر ۾ سچو هو.
2
تڏهن اليهو، بن براڪيل بوزي، رام جي قبيلي واري جي ڪاوڙ دکڻ لڳي: هن جي ڪاوڙ ايوب تي دکي، ڇالاءِ جو هن پاڻ کي خدا کان زيادہ سچو ٿي سمجهيو.
3
هن جي ڪاوڙ سندس ٽن دوستن تي بہ دکي، ڇالاءِ جو هنن کي جواب ڪو نہ ٿي سُجهيو، ۽ انهيءَ هوندي بہ ايوب کي ڏوهاري ٿي سمجهيائون.
4
هاڻي الهيو ايوب سان ڳالهائڻ لاءِ انهيءَ ڪري ترسيل هو جو هو ٻيا کانئس وڏا هئا.
5
سو جڏهن اليهو ڏٺو تہ انهن ٽنهي ماڻهن جي واتان ورندي ڪانہ نڪتي، تڏهن هو ڪاوڙيو.
6
تڏهن اليهو بن براڪيل بوزيءَ ورندي ڏئي چيو تہ، آءٌ ننڍو آهيان ۽ اوهين تمام وڏا آهيو، انهيءَ ڪري مون ماٺ ڪئي هئي ۽ پنهنجي راءِ ڏيڻ جي جرئت نٿي ڪيم.
7
مون چيو تہ بزرگن کي ئي ڳالهائڻ گهرجي، ۽ وڏيءَ عمر وارن کي ئي حڪمت سيکارڻ لازم آهي.
8
پر انسان ۾ روح آهي، ۽ قادر مطلق جو دم انهي کي سمجهہ ڏئي ٿو.
9
وڏي مرتبي وارا ضرور نہ آهي تہ ڏاها هجن، نڪي وڏي عمر وارا انصاف جي سمجهہ رکندا آهن.
10
تنهن ڪري مون چيو تہ منهنجي ڳالهہ ڌيان ڏيئي ٻڌو؛ آءٌ پنهنجي راءِ بہ ٻڌائيندس.
11
ڏسو، آءٌ اوهان جي ڳالهائڻ لاءِ ترسيو ويٺو هوس، مون اوهان جا دليل پئي ٻڌا، جيستائين اوهان پئي خيال ڪيو تہ ڇا ڳالهايون.
12
هائو، منهنجو ڌيان اوهان ڏي هو، ۽ ڏسو اوهان مان ڪو بہ اهڙو ڪو نہ هو جو ايوب کي قائل ڪري، يا، جو سندس ڳالهين جو جواب ڏئي.
13
خبردار، متان اوهين چئو تہ اسان ڏاهپ لڌي آهي؛ خدا هن کي جيتي سگهي ٿو، نہ انسان:
14
ڇالاءِ جو هن جيڪي ڳالهيون ڪيون آهن سي منهنجي برخلاف نہ ڪيون اٿس؛ نڪي آءٌ اوهانجن حجتن دليلن سان هن کي ورندي ڏيندس.
15
هو حيران ٿي ويا آهن، هو وڌيڪ ڪو جواب نٿا ڏين: هنن کي ڪجهہ بہ چوڻ لاءِ ڪونهي.
16
۽ آءٌ ترسي بيهان ڇا، ڇالاءِ جو هو نٿا ڳالهائين، ۽ ڪو جواب نہ ڏيان ڇا، ڇالاءِ جو هو چپ چاپ بيٺا آهن.
17
آءٌ بہ پنهنجي سمجهہ آهر جواب ڏيندس، آءٌ بہ اوهان کي پنهنجي راءِ ٻڌائيندس.
18
ڇالاءِ جو مون کي گهڻو ئي ڪجهہ چوڻو آهي؛ مون منجهہ جيڪو روح آهي سو مون کي زور ٿو ڪري.
19
ڏسو، منهنجو پيٽ انهيءَ شراب جي سانداريءَ جهڙو آهي جنهن کي ڪو ٽُنگ ڪونهي؛ نئين ساندارين وانگر اهو ڦاٽڻ تي آهي.
20
آءٌ ڳالهائيندس تہ من مون کي آرام اچي؛ آءٌ پنهنجا چپ کوليندس ۽ ورندي ڏيندس.
21
آءٌ اوهان کي منٿ ٿو ڪريان، تہ مون کي ڪنهن بہ ماڻهوءَ جي پاس خاطري ڪرڻ نہ ڏيو؛ نڪو آءٌ ڪنهن بہ ماڻهوءَ کي خوشامد جهڙو لقب ڏيندس.
22
ڇالاءِ جو آءٌ خوشامد جا لقب ڏيڻ ڄاڻان ئي نٿو؛ نہ تہ جيڪر خالق سگهو ئي مون کي کڻي وٺي.
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42