bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible
/
Job 37
Job 37
Sindhi Bible
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 38 →
1
انهيءَ تي بہ منهنجي دل ڏڪي ٿي، ۽ پنهنجي جاءِ تان ٿڙڪي وڃي ٿي.
2
اوهين هن جي هڪل جو هل ۽ جيڪو آواز هن جي وات مان نڪري ٿو سو ڌيان ڏيئي ٻڌو.
3
هو انهيءَ کي آسمان جي هيٺان موڪلي ٿو، ۽ پنهنجي روشني زمين جي ڪنارن تائين موڪلي ٿو.
4
انهيءَ کان پوءِ گوڙ جهڙو آواز اچي ٿو؛ هو پنهنجي جلال جي آواز سان گجي ٿو: ۽ جڏهن هنجو آواز ٻڌجي ٿو تڏهن هو انهي کي روڪي نٿو.
5
خدا پنهنجي آواز سان حيرت جهڙي گجگوڙ ڪري ٿو؛ هو وڏا وڏا ڪم ڪري ٿو، جي اسين سمجهي نٿا سگهون.
6
ڇالاءِ جو هو برف کي چوي ٿو تہ تون زمين تي ڪري پئُہ؛ ساڳيءَ طرح مينهن جي وسڪاري کي، ۽ پنهنجي وڏي مينهن جي وسڪارن کي بہ ائين چوي ٿو.
7
هو سڀ ڪنهن ماڻهوءَ جي هٿ تي مهر هڻي ڇڏي ٿو؛ انهيءَ لاءِ تہ سڀ ماڻهو جن کي هن خلقيو آهي، تن کي انهيءَ جي خبر پوي.
8
تڏهن جانور چرن ۾ وڃن ٿا، ۽ پنهنجن غارن ۾ وڃي لڪن ٿا.
9
ڏکڻ جي ڪوٺيءَ مان طوفان اچي ٿو: ۽ اُتر مان ٿڌ.
10
خدا جي دم سان برف ڄمي ٿي وڃي: ۽ پاڻيءَ جو وهڪرو سڪي ٿو وڃي.
11
هائو، هو گهاٽن ڪڪرن کي ٻاڦ سان ڍڪي ٿو؛ ۽ پنهنجي روشنيءَ وارن ڪڪرن کي پري پري پکيڙي ٿو:
12
۽ اُهي سندس اشارن سان چوڌاري ڦرن ٿا، تہ جيڪي هو فرمائي ٿو تنهن موجب آباديءَ جي مٿان ڪن.
13
پوءِ خواہ سيکت لاءِ هجي چاهي پنهنجي ملڪ لاءِ، خواہ رحمت لاءِ، هو انهيءَ کي آڻي ٿو.
14
اي ايوب، هي ڌيان ڏئي ٻڌ: ماٺ ڪري بيهہ ۽ خدا جي عجيب غريب ڪمن تي ويچار ڪر.
15
توکي ڪا اها خبر آهي ڇا تہ خدا ڪيئن پنهنجو حڪم انهن تي رکي ٿو، ۽ پنهنجي ڪڪر جي وڄ چمڪائي ٿو؟
16
توکي ڪڪرن جي اُڏامڻ جي ڪا خبر آهي، ۽ جيڪو علم ۾ ڪامل آهي تنهن جي عجيب ڪم جي ڄاڻ اٿيئي ڇا؟
17
جڏهن زمين ڏکڻ جي واءُ ڪري آرام ۾ آهي، تڏهن ڪيئن تنهنجا ڪپڙا گرم ٿا ٿين؟
18
آسمان، جو پلٽيل آرسيءَ جهڙو مضبوط آهي، تنهن کي تون هن سان گڏ پکيڙي سگهندين ڇا؟
19
اسان کي سيکار تہ هن کي ڇا چئون؛ ڇالاءِ جو اونداهيءَ جي ڪري اسين ڳالهائي نٿا سگهون.
20
هن کي ٻڌايو ويندو ڇا تہ آءٌ ڳالهائڻ ٿو گهران؟ يا ماڻهو ائين گهرندو ڇا تہ ڳڙڪايو وڃي؟
21
۽ هاڻي ماڻهو اها روشنائي نٿا ڏسن جا آسمان ۾ چمڪي ٿي: پر هوا لنگهي وڃي ٿي ۽ انهن کي صاف ڪري ٿي.
22
اُتر مان سوني چمڪ اچي ٿي: خدا هيبت واري جلال سان ڍڪيل آهي.
23
قادر مطلق کي اسين معلوم ڪري نٿا سگهون؛ طاقت جي ڪري هو نهايت چڱو آهي: ۽ عدالت ۽ گهڻي انصاف ڪري هو ظلم نہ ڪندو.
24
تنهنڪري ماڻهو هن کان ڊڄن ٿا: جيڪي عقلمند آهن تن جي هو پرواهہ نٿو ڪري.
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 38 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42