bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible
/
Job 16
Job 16
Sindhi Bible
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 17 →
1
تڏهن ايوب ورندي ڏيئي چيو تہ:
2
مون اهڙيون ڪيتريون ئي ڳالهيون ٻڌيون آهن: اوهين سڀ نڪما تسلي ڏيندڙ آهيو.
3
اجاين ڳالهين جي ڪا پڄاڻي ٿيندي يا نہ؟ يا ڪهڙي ڳالهہ اوهان کي خفو ٿي ڏئي جو تون اهڙو جواب ٿو ڏين؟
4
آءٌ بہ اوهان وانگر ڳالهائي ٿي سگهيس؛ جيڪڏهن اوهان جي جان منهنجي جان جي جاءِ تي هجي تہ جيڪر آءٌ لفظ ڳنڍي اوهان جي سامهون ڪريان، ۽ پنهنجو مٿو اوهان تي لوڏيان.
5
پر جيڪر اوهان کي پنهنجي وات سان مضبوط ڪريان، ۽ منهنجن چپن جي تسلي جيڪر اوهان جو ڏک هلڪو ڪري ڇڏي.
6
جيتوڻيڪ آءٌ ڳالهايان ٿو تہ بہ منهنجو ڏک هلڪو نہ ٿيو آهي: ۽ جيتوڻيڪ آءٌ صبر ٿو ڪريان تہ بہ مون کي ڪهڙو آرام ٿو اچي؟
7
پر هاڻي هن مون کي ٿڪائي ڇڏيو آهي: تو منهنجي ساري سنگت سڃي ڪري ڇڏي آهي.
8
۽ تو مون کي پڪڙي قابو ڪيو آهي جا ڳالهہ منهنجي برخلاف شاهد آهي: ۽ منهنجي ڏٻرائي منهنجي برخلاف اٿي بيٺي آهي.
9
هن مون کي پنهنجي غضب ۾ ڦاڙيو آهي ۽ ستايو اٿس، هن پنهنجا ڏند مون تي ڪرٽيا آهن؛ منهنجي دشمن پنهنجون اکيون مون تي تيز ڪيون آهن.
10
هن پنهنجو وات پساري مون ڏانهن نهاريو آهي، هنن منهنجن ڳٽن تي ڌڪار سان چماٽون هنيون آهن، هو منهنجي برخلاف گڏ ٿيا آهن.
11
خدا مون کي بيدينن جي هٿ ۾ ڏنو آهي، ۽ شريرن جي هٿ ۾ اُڇلي ڇڏيو آهي.
12
آءٌ آرام ۾ هوس پر هن مون کي ڇني ڦٽو ڪيو، هائو، هن مون کي ڳچيءَ کان جهلي اُڇلائي پرزا پرزا ڪيو آهي، هن مون کي پنهنجي لاءِ نشان ٺهرايو آهي.
13
هن جا تير انداز منهنجي چوڌاري ڦري وڃن ٿا، هو منهنجون بڪيون چيري ڇڏي ٿو ۽ قياس ڪونہ ٿو ڪري؛ هو منهنجو پتو زمين تي هاري وجهي ٿو.
14
هو شڪست تي شڪست ڏيڻ سان مون کي ڀڃي وجهي ٿو؛ هو مون تي هڪڙي راڪاس وانگر ڊوڙي ٿو.
15
مون پنهنجي کل تي کٿو سبيو آهي، ۽ پنهنجو سڱ مٽيءَ ۾ رکيو اٿم.
16
منهنجو منهن روئڻ ڪري سڄي پيو آهي، ۽ منهنجن ڇپرن تي موت جو پاڇو آهي:
17
جيتوڻيڪ منهنجي هٿن ۾ ظلم ڪونهي ۽ منهنجي دعا پاڪ آهي.
18
اي زمين، تون منهنجو رت نہ ڍڪ ۽ منهنجي دانهن کي جاءِ نہ ڏي.
19
پر هينئر بہ منهنجو شاهد آسمان ۾ آهي، ۽ جيڪو منهنجي پاران بدلو ٿو وٺي سو مٿانهين عالم ۾ آهي.
20
منهنجا دوست منهنجي حقارت ٿا ڪن: پر منهنجي اک خدا جي اڳيان زار زار روئي ٿي.
21
تہ هو ماڻهوءَ جي سچائي خدا جي اڳيان ثابت ڪري، ۽ آدم زاد جي سچائي سندس پاڙيسريءَ سان قائم رکي.
22
ڇالاءِ جو جڏهن ٿورا سال گذري ويندا تڏهن آءٌ انهيءَ راهہ تي ويندس جتان موٽڻ جو نہ آهيان.
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42