bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible
/
Job 24
Job 24
Sindhi Bible
← Chapter 23
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 25 →
1
ڇالاءِ قادر مطلق زمانن کي لڪائي رکي نہ ڇڏيو، ۽ ڇالاءِ جيڪي هن کي ڄاڻن ٿا سي هن جا ڏينهن نہ ٿا ڏسن؟
2
ڪي اهڙا بہ آهن جي حد جي نشانن کي سرڪايو ڇڏين؛ هو زور زبردستيءَ سان مال جا گلا وٺيو ٿا وڃن ۽ انهن کي چارين ٿا.
3
هو يتيم جو گڏهہ ڪاهيو وڃن، ۽ بيوہ زال جو ڏاند پاڻ وٽ ڳهہ ٿا رکن.
4
هو گهرج واري کي رستي تان ڦيرايو ڇڏين: زمين جا غريب سڀ گڏجي وڃيو لڪن.
5
ڏسو هو بيابان جي خچر وانگر پنهنجي ڪم جي پٺيان نڪريو وڃن، ۽ کاڌي جي ڏاڍي ڳولا ۾ ٿا رهن؛ ۽ بيابان سندن ٻارن لاءِ کاڌو ٿو ڏئي.
6
هو ٻنيءَ ۾ پنهنجو چارو ڪپين ٿا، ۽ شريرن جي ڊاک جي بچت چونڊين ٿا.
7
هو سڄي رات ڪپڙي کان سواءِ اُگهاڙا سمهن ٿا، ۽ سيءَ جي وقت هنن کي مٿان وجهڻ لاءِ ڪجهہ ڪونهي.
8
هو جبلن جي وسڪارن ۾ پُسيل رهن ٿا، ۽ پناهہ نہ هئڻ سبب ٽڪر کي چنبڙي بيهن ٿا.
9
ڪي اهڙا آهن جي يتيم کي ڇاتيءَ تان ڇنيو وٺن، ۽ غريبن کان ڳهہ وٺن.
10
جنهن ڪري هو بي ڪپڙي اُگهاڙا گهمندا وتن، ۽ بکيل هئڻ ڪري هو سنگ ڍوئين ٿا؛
11
هو انهن ماڻهن جي حاطن ۾ تيل ڪڍن ٿا، هو انهن جي چيچڙن کي لتاڙين ٿا تہ بہ اُڃ مرن ٿا.
12
آباد شهر مان ماڻهو دانهون ڪن ٿا، ۽ ڦٽيلن جو روح رڙيون ڪري ٿو: تنهن هوندي بہ خدا انهيءَ بي عقليءَ کي خيال ۾ نٿو آڻي.
13
اهي اُهي آهن جي روشنائيءَ جي برخلاف باغي ٿين ٿا؛ هو انهيءَ جا رستا نہ ٿا ڄاڻين، نڪي انهيءَ جي راهن ۾ رهن ٿا.
14
خوني پرهہ ڦٽيءَ جو اٿي ٿو ۽ هو غريب محتاج کي ڪهي ٿو؛ ۽ رات جي وقت هو چور وانگر آهي.
15
زنا ڪندڙ جي اک بہ نما شام جي لاءِ منتظر ٿي رهي، ۽ هو چوي ٿو تہ ڪابہ اک مونکي نہ ڏسندي؛ ۽ هو پنهنجو منهن بدلائي ٿو.
16
اونداهيءَ ۾ هو گهرن کي کاٽ هڻن ٿا: ۽ ڏينهن جو هو پاڻ کي لڪايو ڇڏين؛ هو روشنائيءَ کي ڄاڻن ئي نہ ٿا.
17
ڇالاءِ جو انهن سڀني جي لاءِ صبح ڄڻ تہ موت جو پاڇو آهي؛ ڇالاءِ جو هنن کي موت جي پاڇي جي خوفن جي خبر آهي.
18
هو پاڻيءَ جي سطح تي تکو آهي؛ هن جو نصيب زمين ۾ لعنت ڪيل آهي: هو ڊاک جي منهہ واري رستي وٽان نٿو هلي.
19
خشڪي ۽ گرمي برف جي پاڻيءَ کي کپايو ڇڏي: تيئن قبر بہ گنهگارن کي.
20
ماءُ جو پيٽ هن کي وساري ڇڏيندو؛ ۽ ڪينئون مزي سان هن کي کائيندو؛ هن کي وري ڪوبہ ياد نہ ڪندو: ۽ بدڪاري وڻ وانگر ڀڃي ڇڏڻ ۾ ايندي.
21
سنڍ زال جا پيٽ سان نٿي ٿئي، تنهن کي هو ڳڙڪايو ڇڏي؛ ۽ رن زال کي ڪابہ چڱائي نٿو رسائي.
22
هو زور وارن کي بہ پنهنجي طاقت سان گهليو وڃي: هو اُٿي ٿو ۽ ڪنهن بہ ماڻهوءَ جي ساهہ جو ڀروسو ناهي.
23
خدا انهن کي ايترو ڏئي ٿو جو هو صحيح سلامت رهن ٿا، ۽ انهن تي ڀروسو رکن ٿا؛ ۽ هن جون اکيون هنن جي راهن تي آهن.
24
هو سرفراز ٿين ٿا پر پوءِ سگهو ئي هو گم ٿيو وڃن؛ هائو، هو ذليل ٿيو وڃن، ۽ ٻين وانگر رستي کان پري ڪيا ٿا وڃن، ۽ اَن جي سنگن وانگر وڍجيو ٿا وڃن.
25
جيڪڏهن ائين نہ هجي تہ ڪير مون کي ڪوڙو ثابت ڪندو ۽ منهنجي ڳالهہ نڪمي ٺهرائيندو.
← Chapter 23
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 25 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42