bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Albanian
/
Albanian 2018
/
Isaiah 14
Isaiah 14
Albanian 2018
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 15 →
1
Por Zoti do të ketë dhembshuri për Jakobin e do ta zgjedhë përsëri Izraelin dhe në tokën e tyre sërish do t'i vendosë. Me ta do të bashkohen edhe të huajt e do të lidhen me shtëpinë e Jakobit.
2
Popuj të tjerë do t'i marrin izraelitët e do t'i çojnë në vendin e tyre. Atëherë shtëpia e Izraelit do t'i marrë si trashëgimi në tokën e Zotit e do t'i bëjë shërbëtorë e shërbëtore për vete. Ata që i patën robëruar do të bëhen robërit e tyre dhe izraelitët do të sundojnë mbi ata që dikur i sundonin.
3
Kur Zoti të të ketë çliruar prej vuajtjes, prej mjerimit e prej skllavërisë së rëndë, nën zgjedhën e së cilës ishe,
4
do të thuash këtë fjalë shpotitëse kundër mbretit të Babilonisë: Si mbaroi kështu tirani? Si mori fund shtypja?
5
Zoti e theu shkopin e të paudhëve, skeptrin e tiranëve e copëtoi,
6
që i godiste popujt me furi, që i gjuante pa pushim, që me zemërim i nënshtronte kombet, që i përndiqte pa mëshirë.
7
E qetë prehet toka mbarë, brohorasin kudo me gëzim.
8
Për ty gëzojnë edhe bredhat, gëzojnë cedrat e Libanit: «Që atëherë kur u shove ti, s'erdhi më kush për të na prerë!».
9
Edhe skëterra poshtë për ty u vu në lëvizje, ardhjen tënde duke pritur, për ty i ngriti hijet e të vdekurve, të gjithë ata që dikur sundonin tokën, prej froneve të tyre i bëri të ngrihen gjithë mbretërit e kombeve.
10
Të gjithë do të marrin fjalën. «U këpute edhe ti si ne», do të thonë, «Edhe ti u bëre njëlloj si ne».
11
Në skëterrë u plandos madhëria jote, bashkë me tingëllimën e harpave të tua, krimbat do të kesh tani për shtrojë, vemjet për mbulesë.
12
Po si re prej qiellit, o dritësjellës, ti, o biri i agimit? U përplase përdhe edhe ti, ti që mbi kombet ngadhënjeje.
13
Në zemër ti thoshe: «Në qiell kam për t'u ngjitur, fronin mbi yjet e Perëndisë do ta ngre. Do të ulem mbi malin e tubimit, atje në skaj të veriut.
14
Do të ngjitem përsipër reve, do të bëhem si i Tejlarti».
15
Por, ja që je plandosur në skëterrë, në skajin më të thellë të gropës.
16
Kush të sheh, sytë t'i ngul, me vëmendje të vështron: «A nuk është ky ai që trandte tokën, që i bënte mbretëritë të dridheshin?
17
Ai që botën shkretëtirë e bëri, që qytetet ia rrafshoi e të burgosurit kurrë nuk i liroi?».
18
Tërë mbretërit e kombeve, të gjithë prehen me lavdi, secili në varrin e vet.
19
Por ty të kanë flakur jashtë varrit, si atë degën e kalbur, i mbështjellë me të therurit, me të shpuarit nga shpata, të hedhur mbi pllakat e varrit, si kufomë shkelur me këmbë.
20
Ti nuk do të varrosesh si ata, se vendin tënd e ke shkretuar, e popullin tënd e ke shfarosur. Fara e keqbërësve nuk do të përmendet më kurrë.
21
Bëni gati shfarosjen për bijtë e tij, për paudhësinë e etërve të tyre, që të mos ngrihen më për të zotëruar tokën, që të mos mbushin më faqen e dheut.
22
Do të ngrihem kundër tyre, kumton Zoti i ushtrive, Babilonisë do t'ia shfaros emrin, bashkë me ç't'i ketë mbetur, me farë e me fis, kumton Zoti,
23
do ta bëj fole iriqësh, do ta kthej në moçal. Do ta fshij me fshesë shkatërrimi, kumton Zoti i ushtrive.
24
Zoti i ushtrive është betuar: përnjëmend, siç e mendova, ashtu do të ndodhë, siç e shestova, ashtu do të jetë.
25
Do ta mposht Asirinë në tokën time, në malet e mia do ta shkel me këmbë. Zgjedha e saj do të hiqet prej tyre, barra e saj do t'u bjerë prej shpatullave.
26
Ky është vendimi i marrë kundër mbarë tokës, ky është krahu i shtrirë mbi mbarë kombet!
27
Sepse kështu vendosi Zoti i ushtrive, kush mund të kundërshtojë? Krahu i tij është shtrirë tashmë, kush mund t'ia kthejë pas?
28
Vitin që vdiq mbreti Ahaz, u bë kjo profeci:
29
mos u gëzo ti, o Filiste e tërë, se u thye shkopi që të rrihte. Nga rrënja e gjarprit do të dalë nepërka e pjella e tij do të jetë dragua fluturues.
30
Të parëlindurit e skamnorëve do të kenë ç'të hanë e të varfrit do të pushojnë në qetësi. Me uri do ta zhbij rrënjën tënde e ç'të ketë mbetur prej teje do të vritet.
31
Vajto, o portë! Jepja gjëmës, o qytet! Dridhu ti, o Filiste e tërë, se po vjen tymi nga veriu e nga radhët e tij s'ikën kush.
32
E ç'përgjigje do t'u japin lajmëtarëve të kombeve? «Sionin e ka themeluar Zoti. Në të do të gjejnë strehim të mjerët e popullit të tij».
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66