Revelation 16

Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Chuala mé ansin glór mór ard as an teampall ag ordú do na seacht n-aingeal,ʼ “Imígí go ndoirte sibh lán na seacht scála dʼfhearg Dé amach ar thalamh.”

2Dʼimigh an chéad aingeal mar sin gur dhoirt amach a scála ar an talamh, agus dʼéirigh neascóidí diana déistin-eacha ar na daoine úd a raibh comhartha an bheithígh allta orthu a mbíodh a íomhá á adhradh acu.

3Dhoirt an dara haingeal a scála amach san fharraige, agus rinneadh cró fola di mar fhuil ó chorp marbh, agus fuair gach uile dhúil bheo dá raibh san fharraige bás.

4Dhoirt an tríú haingeal a scála amach faoi na haibh-neacha agus faoi na toibreacha uisce, agus rinneadh fuil dá n-uiscí.

5Agus chuala mé aingeal an uisce ag rá, “Is ceart cothrom tú sna breithiúnais seo agat, a Athair bheannaithe atá agus a bhí riamh ann.

6Dhoirt na daoine seo fuil na naomh agus na bhfáithe, agus thug tú fuil dóibh lena hól. Thug tú a gceart féin dóibh.”

7Agus chuala mé an altóir ag scairteadh os ard, “Bíodh amhlaidh, a Thiarna Dia na gcumhacht, is fírinneach agus is fíorcheart iad do bhreithiúnais!”

8Dhoirt an ceathrú haingeal a scála amach ar an ngrian, agus ceadaíodh di na daoine a loscadh le tine;

9agus bhí na daoine craiceann-dóite ag déine an teasa, agus thugadar a mallacht dʼainm Dé, a bhfuil an chumhacht aige ar na plánna seo, agus ní dhearnadar aithrí agus níor thugadar glóir dó.

10Dhoirt an cúigiú haingeal a scála amach os cionn ríchathaoir an bheithígh allta, agus thit duibhe agus dorchadas ar a ríocht uile; agus bhí na daoine ag cogaint a dteangacha ar mhéid is bhí pian orthu,

11agus iad ag cur a mallacht ar Dhia na bhflaitheas mar gheall ar a bpianta agus a neascóidí, agus gan aithreachas orthu faoina mí-ghníomhartha.

12Dhoirt an séú haingeal a scála amach os cionn abhainn mhór na hEúfráite, agus triomaíodh a huiscí, leis an mbealach a réiteach roimh ríthe an domhain thoir.

13Agus chonaic mé trí sprid neamhghlana mar a bheadh loscáin ann agus iad ag teacht amach as béal an dragúin agus as béal an bheithígh allta agus as béal an fháidh bhréige;

14is deamhain aeir iad seo a oibríos comharthaí, a chuirtear ar theachtair-eacht chuig ríthe uile an domhain, lena slógadh i gcoinne catha lá mór Dia na gcumhacht.

15“Seo ag teacht mé mar a thiocfadh gadai! Is beannaithe a fhaightear ina dhúiseacht, agus a chuid éadaí coinnithe slán aige, sa dóigh nach bhfeicfear maoltarnocht gan cumhdach ar a chorp é!”

16Agus rinneadh a slógadh san áit a ngairtear Ármagedón di san Eabhrais.

17Dhoirt an seachtú haingeal a scála amach san aer, agus tháinig foghar mór gutha as an teampall, ón ríchathaoir, a dúirt, “Tá críoch curtha air!”

18Agus bhí splancacha tine agus torainn arda agus roisteacha toirní ann, agus crith talaimh nach raibh a leithéid ann chomh fada is bhí daoine ar an domhan, bhí sé ina chrith talaimh chomh mór sin.

19Agus scoilteadh an mhórchathair ina trí chuid, agus thit cathracha na gcríoch go talamh, agus chuimhnigh Dia ar an mBabalóin mhór, lena cur dʼiallach uirthi an cupán sin a ól ba lán dʼfhíon fraochmhar a fheirge.

20Agus dʼéalaigh gach oileán as, agus ní raibh aon sliabh le fáil,

21agus fearadh cith mór de chlocha sneachta a raibh céad meáchain i ngach cloch de anuas ó neamh ar na daoine, sa chruth gur thug na daoine a mallacht do Dhia mar gheall ar phlá na gcloch sneachta, bhí an phlá chomh creathnach sin.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →