2 Kings 4

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1A‑nis ghlaodh bean àraidh de mhnathan mic nam fàidh ri Elisa, ag ràdh, Fhuair d’òglach m’fhear bàs; agus tha fhios agad gu robh eagal an Tighearna air d’òglach: agus tha fear nam fiach air teachd a thoirt mo dhithis mhac leis gu bhith nan tràillean aige.

2Agus thubhairt Elisa rithe, Ciod a nì mise air do shon? Innis dhomh ciod a tha agad anns an taigh? Agus thubhairt ise, Chan eil aig do bhanoglaich nì air bith anns an taigh, ach soitheach ola.

3An sin thubhairt esan, Falbh, is iarr dhut fhèin soithichean an coingheall a‑muigh od choimhearsnaich uile, eadhon soithichean falamh: na dèan le beagan.

4Agus nuair a thèid thu a‑steach, druididh tu an doras ort fhèin, agus air do mhic, agus taomaidh tu anns na soithichean sin uile, agus cuiridh tu an soitheach làn a lethtaobh.

5Agus dh’fhalbh i uaithe, agus dhruid i an doras oirre fhèin, agus air a mic, agus thug iadsan na soithichean da h‑ionnsaigh, agus thaom ise a‑mach.

6Agus nuair a bha na soithichean làn, thubhairt i ra mac, Thoir am ionnsaigh fhathast soitheach. Agus thubhairt esan rithe, Chan eil soitheach ann tuilleadh. Agus stad an ola.

7An sin thàinig i agus dh’innis i sin don duine le Dia: agus thubhairt esan, Falbh, reic an ola, agus dìol d’fhiachan; agus thig fhèin agus do mhic beò air a’ chuid eile.

8Agus thachair air là àraidh gun deachaidh Elisa thairis gu Sunam, far an robh bean mhòr; agus chuir i impidh air aran ithe. Agus ge bè uair a rachadh e seachad, thionndaidheadh e a‑steach an sin a dh’ithe arain.

9Agus thubhairt ise ra fear, Feuch a‑nis, tha fhios agam gur duine naomh le Dia e seo, a tha a’ gabhail seachad oirnn cho tric.

10Dèanamaid, guidheam ort, seòmar beag balla, agus cuireamaid dha an sin leabaidh, agus bòrd, agus cathair, agus coinnleir: agus nuair a thig e dar n‑ionnsaigh, tionndaidhidh e a‑steach an sin.

11Agus thàrladh air là àraidh gun tàinig e an sin, agus thionndaidh e a‑steach don t‑seòmar, agus laigh e an sin.

12Agus thubhairt e ri Gehasi a òglach, Gairm air a’ bhan‐Sunamaich seo. Agus ghairm esan oirre, agus sheas i na fhianais.

13Agus thubhairt e ris, Abair a‑nis rithe, Feuch, ghabh thu cùram dar taobh‐ne leis a’ chùram seo uile; ciod a tha ri dhèanamh air do shon? An àill leat labhairt air do shon ris an rìgh, no ri ceannard an t‑slòigh? Agus fhreagair ise, Am measg mo shluaigh fhèin tha mi am chòmhnaidh.

14Agus thubhairt esan, Ciod matà a tha ri dhèanamh air do shon? Agus thubhairt Gehasi, Gu deimhinn chan eil mac aice, agus tha a fear sean.

15Agus thubhairt esan, Gairm oirre. Agus nuair a ghairm e oirre, sheas i anns an doras.

16Agus thubhairt e, Aig an àm shuidhichte seo, a rèir àm na beatha, bidh mac agad ad ghlacan. Agus thubhairt ise, Na dèan, mo thighearna, a dhuine le Dia, na dèan breug dod bhanoglaich.

17Agus dh’fhàs a’ bhean torrach, agus rug i mac aig an àm shuidhichte sin mun do labhair Elisa rithe, a rèir àm na beatha.

18Agus dh’fhàs an leanabh suas: agus thachair air là àraidh gun deachaidh e a‑mach a‑chum a athar, a dh’ionnsaigh nam buanaichean.

19Agus thubhairt e ra athair, Mo cheann, mo cheann! Agus thubhairt esan ri òglach, Tog leat e a dh’ionnsaigh a mhàthar.

20Agus thog esan leis e, agus thug e a dh’ionnsaigh a mhàthar e; agus shuidh e air a glùinean gu meadhon‐là, agus an sin dh’eug e.

21Agus chaidh i suas, agus chuir i na laighe e air leabaidh an duine le Dia, agus dhruid i an doras air, agus chaidh i a‑mach.

22Agus ghairm i air a fear, agus thubhairt i, Cuir am ionnsaigh, guidheam ort, aon de na h‑òglaich, agus aon de na h‑asail, a‑chum is gun ruith mi a dh’ionnsaigh an duine le Dia, agus gun tig mi a‑rìs.

23Agus thubhairt esan, Carson a thèid thu da ionnsaigh? An‑diugh chan eil gealach nodha, no sàbaid, ann. Agus thubhairt ise, Bidh gach nì gu math.

24An sin chuir i dìollaid air asail, agus thubhairt i ra h‑òglach, Tarraing, agus bi ag imeachd: na cuir moille orm a’ marcachd, mura iarr mi ort.

25Agus dh’imich i, agus thàinig i a dh’ionnsaigh an duine le Dia gu sliabh Charmeil: agus nuair a chunnaic an duine le Dia i fa chomhair, thubhairt e ri Gehasi a òglach, Feuch, is i siud a’ bhan‐Sunamach.

26Ruith a‑nis, guidheam ort, na coinneamh, agus abair rithe, A bheil thu fhèin gu math? A bheil d’fhear gu math? A bheil an leanabh gu math? Agus fhreagair ise, Tha gu math.

27Agus nuair a thàinig i a dh’ionnsaigh an duine le Dia a‑chum an t‑slèibh, rug i air a chasan; ach thàinig Gehasi am fagas gus a cur air falbh. Agus thubhairt an duine le Dia, Leig dhi, oir tha a h‑anam air a chràdh innte; agus cheil an Tighearna ormsa e, agus cha d’innis e dhomh.

28Agus thubhairt ise, An d’iarr mise mac om thighearna? Nach dubhairt mi, Na meall mi?

29An sin thubhairt e ri Gehasi, Crioslaich do leasraidh, agus glac mo bhata‑sa ann ad làimh, agus bi ag imeachd: ma thachras tu air duine sam bith, na beannaich dha: agus ma bheannaicheas duine sam bith dhut, na freagair e a‑rìs: agus cuir mo bhata air aghaidh an leinibh.

30Agus thubhairt màthair an leinibh, Mar as beò an Tighearna, agus mar as beò d’anam‐sa chan fhàg mi thu. Agus dh’èirich e, agus lean e i.

31Agus chaidh Gehasi air aghaidh romhpa, agus chuir e am bata air aghaidh an leinibh; ach cha robh cainnt no claisteachd aige: uime sin thill e na choinneamh, agus dh’innis e dha, ag ràdh, Chan eil an leanabh air dùsgadh.

32Agus nuair a thàinig Elisa a‑steach don taigh, feuch, bha an leanabh marbh, agus na laighe air a leabaidh‐san.

33Uime sin chaidh e a‑steach, agus dhùin e an doras orra nan dithis, agus rinn e ùrnaigh ris an Tighearna.

34Agus chaidh e suas agus laigh e air an leanabh, agus chuir e a bheul air a bheul, agus a shùilean air a shùilean, agus a làmhan air a làmhan, agus shìn e e fhèin sìos air, agus dh’fhàs feòil an leinibh blàth.

35Agus a‑rìs, dh’imich e anns an taigh a‑null agus a‑nall, agus chaidh e suas, agus shìn e e fhèin sìos air; agus rinn an leanabh sreothartaich seachd uairean, agus dh’fhosgail an leanabh a shùilean.

36Agus ghairm e air Gehasi, agus thubhairt e, Gairm air a’ bhan‐Sunamaich seo. Agus ghairm esan oirre; agus nuair a thàinig i a‑steach da ionnsaigh, thubhairt esan, Tog leat do mhac.

37Agus thàinig i agus thuit i aig a chasan, agus chrom i i fhèin sìos gu làr, agus thog i leatha a mac, agus chaidh i a‑mach.

38Agus thill Elisa gu Gilgal; agus bha gorta anns an tìr, agus bha mic nam fàidh nan suidhe fa chomhair: agus thubhairt e ra òglach, Cuir air a’ phoit mhòr, agus bruith brochan do mhic nam fàidh.

39Agus chaidh aon a‑mach don achadh a thional luibhean, agus fhuair e fìonain fhiadhaich, agus thionail e dhith dearcan fiadhaich, làn a fhallainge, agus thàinig e agus gheàrr e sìos iad anns a’ phoit bhrochain; oir cha b’aithne dhaibh iad.

40Agus thaom iad a‑mach do na daoine gu ithe; agus nuair a bha iad ag ithe den bhrochan, ghlaodh iad, agus thubhairt iad, Bàs anns a’ phoit, a dhuine le Dia. Agus cha b’urrainn iad ithe dheth.

41Agus thubhairt esan, Thugaibh, matà, min am ionnsaigh. Agus thilg e anns a’ phoit i; agus thubhairt e, Taom a‑mach airson an t‑sluaigh, a‑chum gun ith iad: agus cha robh nì air bith olc anns a’ phoit.

42Agus thàinig duine o Bhàal‐salisa, agus thug e a dh’ionnsaigh an duine le Dia aran den chiad toradh, fichead buileann eòrna, agus làn dhiasan arbhair na mhàla; agus thubhairt e, Thoir don t‑sluagh, a‑chum is gun ith iad.

43Agus thubhairt a fhear‐frithealaidh ris, Carson a chuirinn seo an làthair ceud fear? Agus thubhairt esan a‑rìs, Thoir don t‑sluagh, a‑chum is gun ith iad: oir mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Ithidh iad, agus bidh fuidheall ann.

44Uime sin chuir e na làthair e, agus dh’ith iad, agus bha fuidheall aca, a rèir facal an Tighearna.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →