2 Kings 5

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1A‑nis bha Nàaman ceannard sluagh rìgh Shiria na dhuine mòr aig a thighearna, agus urramach, a chionn leis‐san gun tug an Tighearna saorsa do Shiria: bha e mar an ceudna treun ann an neart, ach bu lobhar e.

2Agus chaidh na Sirianaich a‑mach nam buidhnean, agus thug iad leo ann am braighdeanas à tìr Israeil caileag bheag; agus bha i a’ feitheamh air mnaoi Nàamain.

3Agus thubhairt i ra bana‑mhaighistir, B’fheàrr leam gu robh mo thighearna maille ris an fhàidh a tha ann an Samaria; an sin lèighseadh e o a luibhre e.

4Agus chaidh esan a‑steach, agus dh’innis e da thighearna, ag ràdh, Mar seo agus mar seo thubhairt a’ chaileag a tha o thìr Israeil.

5Agus thubhairt rìgh Shiria, Imich romhad, agus cuiridh mise litir a dh’ionnsaigh rìgh Israeil. Agus dh’imich e, agus thug e leis deich tàlannan airgid, agus sia mìle bonn òir, agus deich culaidhean aodaich.

6Agus thug e an litir a dh’ionnsaigh rìgh Israeil, ag ràdh, A‑nis nuair a thig an litir seo ad ionnsaigh, feuch, chuir mi ad ionnsaigh leatha Nàaman mo sheirbhiseach, a‑chum is gun leighis thu e o a luibhre.

7Agus nuair a leugh rìgh Israeil an litir, reub e a aodach, agus thubhairt e, An Dia mise, a mharbhadh agus a dhèanamh beò, gun cuireadh am fear seo fios am ionnsaigh duine a leigheas o a luibhre? Uime sin thugaibh fa‑near, guidheam oirbh, agus faicibh cionnas a tha e ag iarraidh adhbhair am aghaidh.

8Agus nuair a chuala Elisa, an duine le Dia, gun do reub rìgh Israeil a aodach, chuir e fios a dh’ionnsaigh an rìgh, ag ràdh, Carson a reub thu d’aodach? Thigeadh e a‑nis am ionnsaigh‐sa, agus bidh fhios aige gu bheil fàidh ann an Israel.

9Agus thàinig Nàaman le a eich agus le a charbad, agus sheas e aig doras taigh Elisa.

10Agus chuir Elisa teachdaire da ionnsaigh, ag ràdh, Imich, agus nigh thu fhèin seachd uairean ann an Iòrdan, agus thig d’fheòil a‑rìs ad ionnsaigh, agus bidh tu glan.

11Ach bha fearg air Nàaman, agus dh’fhalbh e roimhe, agus thubhairt e, Feuch, shaoil mi gu cinnteach gun tigeadh e a‑mach am ionnsaigh, agus gun seasadh e, agus gun gairmeadh e air ainm an Tighearna a Dhia, agus gun cuireadh e a làmh air an àite, agus gun lèighseadh e an lobhar.

12Nach eil Abana agus Pharpar, aibhnichean Dhamascais, nas fheàrr na uile uisgeachan Israeil? Nach faod mi mi fhèin a nighe anntasan, agus a bhith glan? Agus thionndaidh e, agus dh’fhalbh e roimhe ann an corraich.

13Agus thàinig a sheirbhisich am fagas, agus labhair iad ris, agus thubhairt iad, O athair, nam biodh am fàidh air iarraidh ort nì mòr a dhèanamh, nach dèanadh tu e? Nach ro‑mhò na sin, matà, nuair a tha e ag ràdh riut, Nigh agus bi glan?

14An sin chaidh e sìos, agus thum e e fhèin ann an Iòrdan seachd uairean, a rèir facal an duine le Dia; agus thàinig a fheòil a‑rìs mar fheòil leinibh bhig, agus ghlanadh e.

15Agus thill e a dh’ionnsaigh an duine le Dia, e fhèin agus a chuideachd uile, agus thàinig e, agus sheas e na làthair; agus thubhairt e, Feuch, a‑nis tha fhios agam nach eil Dia anns an talamh uile ach ann an Israel: a‑nis, matà, guidheam ort, gabh tìodhlac od sheirbhiseach.

16Ach thubhairt esan, Mar as beò an Tighearna, an làthair a bheil mi am sheasamh, cha ghabh mi e. Agus chuir e impidh air a ghabhail, ach dhiùlt esan e.

17Agus thubhairt Nàaman, Nach toirear, matà, guidheam ort, dod sheirbhiseach èire dhà mhuileid de thalamh? Oir cha toir do sheirbhiseach suas à seo a‑mach tabhartas‐loisgte no ìobairt do dhiathan air bith eile, ach don Tighearna.

18Anns an nì seo gun tugadh an Tighearna maitheanas dod sheirbhiseach, nuair a thèid mo thighearna a‑steach do thaigh Rimoin a dhèanamh adhraidh an sin, agus a leigeas e a thaic air mo làimh‐sa, agus a chromas mise mi fhèin sìos ann an taigh Rimoin, gun tugadh an Tighearna maitheanas dod sheirbhiseach anns an nì seo.

19Agus thubhairt esan ris, Imich ann an sìth. Agus dh’imich e uaithe beagan astair.

20Agus thubhairt Gehasi, òglach Elisa, an duine le Dia, Feuch, chaomhain mo mhaighistir Nàaman an Sirianach seo, a‑thaobh nach do ghabh e as a làimh an nì sin a thug e leis: ach mar as beò an Tighearna, ruithidh mise na dhèidh, agus gabhaidh mi nì‑eigin uaithe.

21Agus lean Gehasi Nàaman: agus nuair a chunnaic Nàaman e a’ ruith na dhèidh, leum e a‑nuas as a charbad na choinneamh, agus thubhairt e, A bheil gach nì gu math?

22Agus thubhairt esan, Tha gach nì gu math: chuir mo mhaighistir uaithe mi, ag ràdh, Feuch, a‑nis thàinig am ionnsaigh dà òganach o shliabh Ephraim de mhic nam fàidh: thoir dhaibh, guidheam ort, tàlann airgid, agus dà chulaidh aodaich.

23Agus thubhairt Nàaman, Mas toil leat, gabh dà thàlann. Agus cho‐èignich e e agus cheangail e dà thàlann airgid ann an dà mhàla agus dà chulaidh aodaich, agus chuir e iad air dithis de a òglaich; agus ghiùlain iadsan roimhe iad.

24Agus nuair a thàinig e don dùn, ghabh e as an làimh iad, agus thaisg e ann an taigh iad; agus leig e na daoine air falbh, agus dh’fhalbh iad.

25Agus chaidh esan a‑steach, agus sheas e an làthair a mhaighistir, agus thubhairt Elisa ris, Cia as a thàinig thusa, a Ghehasi? Agus thubhairt esan, Cha deachaidh do sheirbhiseach taobh air bith.

26Agus thubhairt esan ris, Nach deachaidh mo chridhe‐sa maille riut, nuair a thill an duine o a charbad ad choinneamh? An àm seo a ghabhail airgid, agus a ghabhail aodaich, agus liosan‐ola, agus fhìonliosan, agus chaorach, agus buair, agus òglach, agus bhanoglach?

27Uime sin dlùth‐leanaidh luibhre Nàamain riutsa, agus rid shliochd gu bràth. Agus chaidh e a‑mach as a fhianais, na lobhar, geal mar shneachd.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →