Ezekiel 33

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1Ang Ginoo naghambal sa akon,

2“Tawo nga mamalatyon, sugiri ang imo mga kasimanwa kon ano ang mahanabo kon magpadala ako sing inaway sa duta. Ang mga pumoluyo sina nga pungsod magapili sang isa sa ila nga manginmanugbantay.

3Kon makita niya ang mga kaaway nga nagapalapit, ginapatunog niya ang trumpeta sa pagpaandam sa tagsatagsa.

4Kon may yara nga nakabati sini pero wala sia magsapak, kag ang kaaway nag-abot kag sia ginpatay, sia amo ang basulon sang iya kaugalingon nga kamatayon.

5Sia ang may sala sang iya kaugalingon nga kamatayon, tungod kay wala sia magsapak sang paandam. Kon nagpamati sia, kuntani nakapalagyo pa sia.

6Pero kon ang manugbantay makakita sang kaaway kag wala sia magpatunog sa pagpaandam, ang mga kaaway magaabot kag magapamatay sang mga makasasala, kag sukton ko ang manugbantay tungod sang ila kamatayon.

7“Gani, tawo nga mamalatyon, ginahimo ko ikaw nga manugbantay para sa tanan nga mga tawo sang Israel. Ipaalinton mo sa ila ang mga paandam nga ginahatag ko sa imo.

8Kon magsiling ako nga ang isa ka malaut nga tawo mapatay, pero wala mo sia pagpaandami sa pagbaylo sang iya mga pagginawi agod magkabuhi sia, ini nga tawo mapatay nga makasasala kag ikaw ang manabat sang iya kamatayon.

9Kon paandaman mo ang malaut nga tawo, kag indi sia mag-untat sa pagpakasala, mapatay sia nga makasasala, pero maluwas ang imo kaugalingon nga kabuhi.”

10Ang Ginoo naghambal sa akon, “Tawo nga mamalatyon, sulita ang paghambal sa mga Israelinhon sang ila ginasiling: ‘Ginabug-atan kami sang amon mga sala kag sang mga sayop nga amon nahimo. Naganiwang kami. Paano kami mabuhi?’

11Singgana sila nga samtang ako, ang Ginoo nga Gamhanan, amo ang buhi nga Dios, wala ako nagakalipay sa kamatayon sang makasasala. Ang luyag ko nga mag-untat sia sa pagpakasala kag magkabuhi. O Israel, untati ang kalautan nga imo ginahimo. Ngaa bala luyag ka mapatay?

12“Gani, tawo nga mamalatyon, singgana ang mga Israelinhon nga kon ang matarong nga tawo magpakasala, ang iya maayo nga buhat indi makaluwas sa iya. Kon ang malaut nga tawo mag-untat sa pagpakasala, indi sia pagsilutan, kag kon ang matarong nga tawo magpakasala, indi sia makapadayon sa pagkabuhi.

13Kon magsiling ako nga ang matarong nga tawo magakabuhi, pero nagasalig sia sa iya maayo nga binuhatan sang una kag nagapakasala sia, indi ko pagdumdomon ang iya binuhatan nga maayo. Mapatay sia tungod sang iya mga sala.

14Kon paandaman ko ang malaut nga tawo nga sia mapatay, kag mag-untat sia sa pagpakasala kag maghimo sang matarong kag maayo—

15halimbawa, iuli niya ang ginprenda sa iya, ukon iuli niya ang iya kinawatan—kon mag-untat sia sa pagpakasala kag magtuman sang mga kasugoan nga nagahatag sang kabuhi, indi sia mapatay, kundi magakabuhi.

16Patawaron ko ang mga sala nga iya nahimo. Magakabuhi sia tungod kay naghimo sia sang matarong kag maayo.

17“Pero ang imo mga tawo nagasiling nga indi husto ang ginahimo ko! Ang ila ginahimo amo ang indi husto.

18Kon ang matarong nga tawo mag-untat sa paghimo sing maayo kag maghimo sing malaut, mapatay sia.

19Kon ang malaut nga tawo mag-untat sa pagpakasala kag maghimo sang matarong kag maayo, magakabuhi sia.

20Pero, O Israel, nagasiling ikaw nga indi husto ang akon ginahimo. Hukman ko ikaw suno sa imo ginahimo.”

21Sa ikalima nga adlaw sang ika-10 nga bulan sang ika-12 nga tuig sang pagbihag sa amon, ang isa ka tawo nga nakapalagyo gikan sa Jerusalem nag-abot kag nagsiling sa akon nga ang siudad naagaw.

22Sang gab-i sa wala pa sia makaabot, nabatyagan ko ang gamhanan nga presensya sang Ginoo. Sang pag-abot sang tawo pagkaaga, ang Ginoo nagpabalik sang akon paghambal, kag indi na ako apa.

23Ang Ginoo naghambal sa akon,

24“Tawo nga mamalatyon, ang mga tawo nga nagaestar sa naguba nga mga siudad sa duta sang Israel nagasiling: ‘Si Abraham isa lang, kag ginhatag sa iya ang bug-os nga duta. Karon madamo na kita, gani ang duta aton na.’

25“Singgana sila kon ano ang ginasiling ko, ako, ang Ginoo nga Gamhanan: Nagakaon kamo sing karne nga may dugo pa. Nagasimba kamo sa mga diosdios. Nagapamatay kamo. Ngaa maghunahuna kamo nga ang duta inyo?

26Nagasalig kamo sa inyo mga espada. Makangilil-ad ang inyo ginahimo. Ang kada-isa nagapakighilawas. Ngaa maghunahuna kamo nga ang duta inyo?

27“Singgana sila nga ako, ang Ginoo nga Gamhanan, nagapaandam sa ila nga samtang ako ang Dios nga buhi, ang mga tawo nga nagaestar sa naguba nga mga siudad magakalamatay. Sila nga nagaestar sa uma pagakaunon sang mga sapat nga talunon. Sila nga nagapanago sa kabukiran kag sa mga kweba magakalamatay sa balatian.

28Himuon ko ang pungsod nga mamingaw nga desierto. Manginwalay pulos ang gahom nga ila ginapabugal. Ang mga kabukiran sang Israel manginkagulangan nga wala sing bisan isa nga makaagi sini.

29Kon silutan ko ang mga tawo tungod sang ila mga sala kag himuon ko ang pungsod nga isa ka desierto, dayon makilala nila nga ako amo ang Ginoo.”

30Ang Ginoo nagsiling, “Tawo nga mamalatyon, ang imo mga kasimanwa nagahambal nahanungod sa imo kon magtipuntipon sila sa tupad sang mga pader sang siudad ukon sa mga pwertahan sang ila mga balay. Nagasiling sila sa isa kag isa, ‘Dali, pamatian ta kon ano ang ginasiling sang Ginoo karon.’

31Gani, ang akon mga tawo nagaginutok sa pagpamati kon ano ang imo isiling, pero wala sila nagatuman sang imo ginasiling sa ila. Kay sa ila mga bibig yara ang mga pulong sang paghigugma pero nagapadayon sila sa dinalok nga mga pagginawi.

32Para sa ila ikaw isa lamang ka manuglingaw nga nagaamba sang mga ambahanon sang paghigugma ukon manugtukar sang arpa. Nagapamati sila sang tanan mo nga ginahambal, pero bisan isa lang sini wala gid nila ginatuman.

33Pero kon matuman ang tanan mo nga ginasiling, kag ini matuman gid, dayon makilala nila nga may isa ka propeta sa tunga nila.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →