Revelation 18

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Rehefa afaka izany dia hitako fa indro, nisy anjely iray koa nidina avy tany an-danitra, nanana fahefana lehibe; ary ny tany dia nohazavain’ny voninahiny.

2Ary niantso tamin’ny feo mahery izy hoe: Rava! Rava i Babilona lehibe! Tonga fonenan’ny demonia sy fieren’ny fanahy maloto rehetra ary akanin’ny vorona rehetra izay maloto sy ankahalaina izy.

3Fa tamin’ny divain’ny fahatezerana noho ny fijangajangany no nahalavoan’ny firenena rehetra, ary ny mpanjakan’ny tany dia nijangajanga taminy, ary ny mpivaro-mandeha amin’ny tany dia tonga mpanankarena noho ny fanaranam-pony tamin’ny fiainam-ben-dRavehivavy.

4Ary nandre feo iray hafa koa avy tany an-danitra aho niteny hoe: Mialà aminy ianareo, ry oloko, mba tsy hiombonanareo ota aminy ary mba tsy hisy hahazo anareo ny loza manjo azy.

5Fa ny fahotany dia nitehika hatrany amin’ny lanitra, ary Andriamanitra dia nahatsiaro ny ratsy nataony.

6Mamalia azy araka izay nataony ka omeo indroa heny toy ny nataony izy! Ny kapoaka izay nofenoiny dia fenoy indroa heny ho azy.

7Toraka izay niderany tena sy nanaranany fo tamin’ny harembe, dia omeo fanaintainana sy alahelo toraka izany koa izy satria hoy izy anakampo: Mipetraka ho mpanjakavavy aho fa tsy mpitondratena, ary tsy mba hahita alahelo mihitsy aho;

8koa noho izany dia ho tonga indray andro monja izao loza hanjo azy izao, dia fahafatesana sy fisaonana ary mosary, ary ho levon’ny afo izy. Fa mahery ny Tompo Andriamanitra izay nitsara azy.

9Ary ny mpanjakan’ny tany izay nijangajanga taminy sy niara-nanaram-po taminy tamin’ny fiainam-be, dia hiteha-tratra sy hitomany azy rehefa mahita ny setroky ny fandoroana azy.

10Hijanona eny lavitra eny izy ireny noho ny fahatahorana ny fanaintainana manjo azy ka hiteny hoe: Indrisy! Indrisy! Ilay tanàna lehibe! Ry Babilona, tanàna mafy! Fa tamin’ny ora iray monja dia tonga ny fitsarana anao!

11Ary ny mpivaro-mandeha amin’ny tany dia hitomany sy hisaona azy satria tsy hisy mpividy intsony ny entany,

12dia entana volamena, volafotsy, vatosoa, perila, rongony fotsy madinika, lamba volomparasy, landy, jaky, hazo mani-pofona, ny fanaka ivoara rehetra mbamin’ny fanaka rehetra amin’ny hazo sarobidy indrindra, varahina, vy ary marbra,

13kanelina, zavatra mani-pofona, ditin-kazo, menaka manitra, ditin-kazo mani-pofona, divay, diloilo, lafarinina tsara toto, varimbazaha, omby, ondry, soavaly, kalesy ary tena sy ain’olona.

14Ny vokatra soa nirinao dia efa niala taminao; ny zava-tsoa rehetra sy ny zava-malaza rehetra dia efa levona tsy ho anao ary tsy ho hita intsony mandrakizay ireo.

15Ny mpivaro-mandeha izay tonga mpanankarena tamin’izany dia hijanona eny lavitra eny noho ny fahatahorana ny fanaintainana manjo azy ka hitomany sy hisaona

16ary hiteny hoe: Indrisy! Indrisy! Ilay tanàna lehibe izay nitafy lamba rongony fotsy madinika sy lamba volomparasy sy jaky ary niravaka volamena sy vatosoa ary perila!

17Fa tamin’ny ora iray monja no nahafoana ny harena be toy izany! Ary ny mpitondra sambo rehetra sy izay rehetra mandeha eny ambonin’ny ranomasina sy ny tantsambo ary izay rehetra manao raharaha any an-dranomasina dia nijanona teny lavitra eny

18ary rehefa nahita ny setroky ny fandoroana azy dia niantsoantso hoe: Aiza intsony re no misy tahaka izany tanàna lehibe izany?

19Ary nanipy vovoka hiraraka tamin’ny lohany izy dia niantsoantso sady nitomany sy nisaona ka niteny hoe: Indrisy! Indrisy! Ilay tanàna lehibe izay nampanankarena izay rehetra manan-tsambo eny amin’ny ranomasina noho ny zava-tsarobidy tao aminy! Fa tamin’ny ora iray monja no nahafoana izany!

20Mifalia noho izay zavatra nanjo azy ianao, ry lanitra, sy ianareo olona masina, sy ianareo Apostoly, ary ianareo mpaminany! Fa Andriamanitra efa nitsara azy ka nanome rariny anareo.

21Ary nisy anjely mahery iray nibata vato tahaka ny vato lehibe fikosoham-bary, dia nanipy izany tany an-dranomasina ka niteny hoe: Hatsipy mafy toy izany no ho fandrava an’i Babilona, ilay tanàna lehibe, ka tsy ho hita intsony izy.

22Ary ny feon’ny mpitendry lokanga sy ny mpitsoka mozika sy ny mpitsoka sodina ary ny mpitsoka trompetra dia tsy ho re eo aminao intsony. Ary ny mpahay taozavatra rehetra, na inona na inona sokajiny, dia tsy ho hita eo aminao intsony; ary ny feon’ny vato fikosoham-bary dia tsy ho re eo aminao intsony;

23ary ny fahazavan’ny jiro dia tsy mba hahazava eo aminao intsony; ary ny feon’ny mpampakatra sy ny ampakarina dia tsy ho re eo aminao intsony satria ny mpivaro-mandeha teo aminao no lehiben’ny tany ary ny ody ratsinao no noentinao namitaka ny firenena rehetra;

24tao anatin’ny tanàna no nahitana ny ran’ny mpaminany sy ny olona masina ary izay rehetra novonoina teny ambonin’ny tany.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →