Luke 12 — Burmese JBZV

1ထိုအခါ အတိုင္းမသိမ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ စုေဝး၍ အခ်င္းခ်င္း နင္းမိမတတ္ေနၾကသည္ရွိေသာ္၊ ေယရွုသည္ တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ လၽွို႔ဝွက္ျခင္းတည္းဟူေသာ ဖာရိရွဲတို႔၏ တေဆးကို ေရွ႕ဦးစြာ ၾကဥ္ေရွာင္ၾကေလာ့။-

2ဖုံးထားလ်က္ရွိသမၽွတို႔သည္ ပြင့္လိမ့္မည္။ ဆိတ္ကြယ္ရာ၌ ရွိသမၽွတို႔သည္လည္း ထင္ရွားလိမ့္မည္။-

3ေမွာင္မိုက္၌ သင္တို႔ေျပာသမၽွေသာအရာမ်ားကို သူတစ္ပါးတို႔သည္ အလင္း၌ နားၾကားၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ အခန္းထဲမွာ နားအပါး၌ ေျပာေသာအရာမ်ားကို အိမ္မိုးေပၚမွာ ဟစ္ေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္။

4ငါ့အေဆြတို႔၊ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား၊ ကိုယ္ခႏၶာကိုသတ္၍ ေနာက္တစ္ဖန္ အလၽွင္းမျပဳနိုင္ေသာ သူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။-

5အဘယ္သူကို ေၾကာက္ရမည္နည္းဟူမူကား၊ ကိုယ္ခႏၶာကိုသတ္ၿပီးမွ ငရဲထဲသို႔ ခ်နိုင္ေသာသူကို ေၾကာက္ၾကေလာ့။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ထိုသူကို ေၾကာက္ၾကေလာ့။-

6စာငွက္ငါးေကာင္ကို အႆရိႏွစ္ျပားအဖိုးႏွင့္ ဝယ္ရသည္မဟုတ္ေလာ။ ထိုစာငွက္တစ္ေကာင္ကိုမၽွ ဘုရားသခင္ ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မမူ။-

7သင္တို႔ ဆံပင္သည္လည္း အကုန္အစင္ ေရတြက္လ်က္ရွိ၏။ ထိုေၾကာင့္ မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ သင္တို႔သည္ စာငွက္အမ်ားတို႔ထက္ သာ၍ျမတ္ၾက၏။

8ငါဆိုသည္ကား၊ အၾကင္သူသည္ လူတို႔ေရွ႕မွာ ငါ့ကိုဝန္ခံအံ့။ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္တမန္တို႔ေရွ႕မွာ လူသားသည္ ထိုသူကိုဝန္ခံမည္။-

9အၾကင္သူသည္ လူတို႔ေရွ႕မွာ ငါ့ကိုျငင္းပယ္အံ့။ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္တမန္တို႔ေရွ႕မွာ ထိုသူကို ငါျငင္းပယ္မည္။-

10လူသားကို ႏွုတ္ျဖင့္ျပစ္မွားေသာသူမည္သည္ကား၊ အျပစ္ႏွင့္လြတ္ေစျခင္းအခြင့္ကို ရနိုင္၏။ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ကဲ့ရဲ့ေသာသူမည္သည္ကား၊ အျပစ္ႏွင့္လြတ္ေစျခင္းအခြင့္ကို မရနိုင္ရာ။-

11သင္တို႔ကို တရားဇရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ အကဲအမွူး၊ မင္းမ်ားေရွ႕သို႔လည္းေကာင္း၊ ပို႔ေဆာင္ၾကေသာအခါ အဘယ္သို႔ ျပန္ေျပာရမည္ကို မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။-

12အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုခဏခ်င္းတြင္ အဘယ္သို႔ေျပာရမည္ကို သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ အႀကံေပးမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

13လူအစုအေဝး၌ပါေသာ သူတစ္ေယာက္က၊ အရွင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္အစ္ကိုသည္ အေမြဥစၥာကို အကၽြန္ုပ္အား ေဝေပးပါမည္အေၾကာင္း အမိန္႔ရွိေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

14ကိုယ္ေတာ္က အခ်င္းလူ၊ အဘယ္သူသည္ သင္တို႔အမွုကို စီရင္ခြဲေဝပိုင္ေသာအခြင့္ကို ငါ့အား အပ္ေပးသနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။-

15ထိုမွတစ္ပါး ေလာဘလြန္က်ဴးျခင္းကို သတိႏွင့္ ၾကဥ္ေရွာင္ၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ စည္းစိမ္ရွိေသာ္လည္း စည္းစိမ္၌ အသက္မတည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

16တစ္ဖန္ ဥပမာစကားကို မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သူေဌးတစ္ဦး၌ ေျမေကာင္း၍ အသီးအႏွံမ်ားလွ၏။-

17ထိုသူေဌးက၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ ျပဳရမည္နည္း။ အသီးအႏွံမ်ားကို သိုထားစရာအရပ္မရွိ။-

18ျပဳမည္အႀကံမူကား၊ ငါ့တိုက္မ်ားကိုဖ်က္၍ က်ယ္ေသာတိုက္တို႔ကို တည္ၿပီးမွ၊ ငါ၏အသီးအႏွံဥစၥာရွိသမၽွတို႔ကို သိုထားမည္။-

19ငါ့ဝိညာဥ္အားလည္း၊ အခ်င္းဝိညာဥ္၊ သင္သည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာသုံးေဆာင္ရန္ ဥစၥာမ်ားကို သိုထားလ်က္ရွိၿပီ။ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနေလာ့။ စားေသာက္ျခင္း၊ ေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းကို ျပဳေလာ့။ ငါေျပာမည္ဟု သူေဌးအႀကံရွိ၏။-

20ထိုသို႔ အႀကံရွိစဥ္တြင္ ဘုရားသခင္က၊ အခ်င္းလူမိုက္၊ ယေန႔ညပင္ သင္၏ဝိညာဥ္ကို ႐ုပ္သိမ္းရာအခ်ိန္ ေရာက္လိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ျပင္ဆင္သိုထားေသာ ဥစၥာကို အဘယ္သူပိုင္မည္နည္းဟု သူေဌးအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

21ထိုအတူ ကိုယ္အဖို႔ ဘ႑ာမ်ားကိုဆည္းပူး၍၊ ဘုရားသခင္ေရွ႕ေတာ္၌ ဆင္းရဲေသာသူ မည္သည္ကား၊ ထိုသူေဌးႏွင့္တူသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

22တစ္ဖန္ တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ စားရမည္ဟူ၍ အသက္အဖို႔ မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။ အဘယ္သို႔ ဝတ္ရမည္ဟူ၍ ကိုယ္အဖို႔ မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္ဟု ငါဆို၏။-

23အစာထက္ အသက္ျမတ္သည္မဟုတ္ေလာ။ အဝတ္ထက္ ကိုယ္ျမတ္သည္မဟုတ္ေလာ။-

24က်ီးကန္းမ်ားကို ၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ ထိုငွက္တို႔သည္ မ်ိဳးေစ့ကို မစိုက္မၾကဲ၊ စပါးကိုမရိတ္၊ စပါးက်ီမရွိ၊ ဘ႑ာတိုက္မရွိ။ သို႔ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ကို ေကၽြးေမြးေတာ္မူ၏။ ထိုငွက္တို႔ထက္ သင္တို႔သည္ အလြန္ျမတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။-

25အဘယ္သူသည္ စိုးရိမ္ျခင္းအားျဖင့္ မိမိအသက္တာကို တစ္ေတာင္ခန္႔မၽွ တိုးပြားေစနိုင္သနည္း။-

26ထိုသို႔ အငယ္ဆုံးေသာအမွုကိုမၽွ မတတ္နိုင္လၽွင္ ႂကြင္းေသာအမွုကို အဘယ္ေၾကာင့္စိုးရိမ္ၾကသနည္း။-

27ႏွင္းပင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာအားျဖင့္ ႀကီးပြားသည္ကို ၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ ထိုအပင္တို႔သည္ အလုပ္လည္းမလုပ္၊ ခ်ည္ျဖစ္ေစျခင္းငွာ မငင္မဝင့္။ သို႔ေသာ္လည္း ဘုန္းႀကီးေသာေရွာလမုန္မင္းႀကီး အဝတ္သည္ ထိုအပင္တစ္ပင္မၽွ၏အဝတ္ကို မမီဟု ငါဆို၏။-

28ယုံၾကည္အားနည္းေသာသူတို႔၊ ယေန႔အသက္ရွင္လ်က္၊ နက္ျဖန္မီးဖိုထဲသို႔ေရာက္ေသာ ေတာျမက္ပင္ကို ဘုရားသခင္သည္ ထိုသို႔ေသာအဝတ္ႏွင့္ ဖုံးလႊမ္းေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုမၽွမက သင္တို႔ကို အဝတ္ႏွင့္ ဖုံးလႊမ္းေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေလာ။-

29ထိုေၾကာင့္ အဘယ္သို႔ စားရအံ့နည္း။ အဘယ္သို႔ ေသာက္ရအံ့နည္းဟူ၍ မရွာေဖြၾကႏွင့္။ ေသာကေမႊေႏွာက္ျခင္းလည္း မရွိၾကႏွင့္။-

30ထိုအရာမ်ားကို ေလာကီသားအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ရွာေဖြတတ္ၾက၏။ ထိုအရာမ်ားကို သင္တို႔သည္ အသုံးလိုေၾကာင္းကို သင္တို႔အဘ သိေတာ္မူ၏။-

31သင္တို႔မူကား ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ကို ရွာၾကေလာ့။ ေနာက္မွ ထိုအရာမ်ားကို ထပ္၍ ေပးေတာ္မူလတၱံ့။

32သိုးစုငယ္၊ သင္တို႔သည္ မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ သင္တို႔အဘသည္ သင္တို႔အား နိုင္ငံကိုေပးျခင္းငွာ အလိုရွိေတာ္မူ၏။-

33သင္တို႔ဥစၥာမ်ားကို ေရာင္း၍ ဆင္းရဲသားတို႔အား စြန္႔ၾကဲၾကေလာ့။ မေဆြးမေဟာင္းတတ္ေသာ အိတ္တို႔ကို ကိုယ္သုံးဖို႔ လုပ္ၾကေလာ့။ သူခိုးမေရာက္၊ ပိုးမ်ားမဖ်က္ဆီးရာအရပ္၊ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ မကုန္မဆုံးနိုင္ေသာဘ႑ာကို ဆည္းပူးၾကေလာ့။-

34အေၾကာင္းမူကား၊ အၾကင္အရပ္၌ သင္တို႔၏ဘ႑ာရွိ၏။ ထိုအရပ္သို႔ သင္တို႔စိတ္ႏွလုံး ေရာက္တတ္၏။

35သင္တို႔သည္ ခါးပန္းစည္းလ်က္၊ ဆီမီးထြန္းလ်က္ေနသျဖင့္၊-

36သခင္သည္ မဂၤလာေဆာင္ပြဲမွ ျပန္လာ၍ တံခါးကိုေခါက္ေသာအခါ ခ်က္ခ်င္းဖြင့္ျခင္းငွာ သခင္လာမည္ကိုေမၽွာ္လင့္၍ေနေသာ ကၽြန္ကဲ့သို႔ ရွိေနၾကေလာ့။-

37အၾကင္ကၽြန္တို႔သည္ ေစာင့္လ်က္ေနသည္ကို သခင္သည္ျပန္လာ၍ ေတြ႕၏။ ထိုကၽြန္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သခင္သည္ ခါးပန္းစည္းလ်က္ ကၽြန္တို႔ကို စားပြဲ၌ေလ်ာင္းေစၿပီးမွ၊ ကိုယ္တိုင္လာ၍ သူတို႔အား လုပ္ေကၽြးလိမ့္မည္။-

38ႏွစ္ခ်က္တီးအခ်ိန္ျဖစ္ေစ၊ သုံးခ်က္တီးအခ်ိန္ျဖစ္ေစ၊ သခင္သည္လာ၍ ထိုသို႔ေတြ႕လၽွင္၊ ထိုကၽြန္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။-

39အိမ္ရွင္သည္ သူခိုးလာမည္အခ်ိန္နာရီကို သိရလၽွင္၊ မိမိအိမ္ကို မထြင္းမေဖာက္ေစျခင္းငွာ ေစာင့္ေနလိမ့္မည္ကို သင္တို့သိၾက၏။

40ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ ျပင္ဆင္လ်က္ေနၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔မထင္မွတ္ေသာအခ်ိန္၌ လူသားသည္ ႂကြလာလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

41ေပတ႐ုကလည္း၊ သခင္၊ ဤဥပမာကို အကၽြန္ုပ္တို႔အားသာ မိန္႔ေတာ္မူသေလာ။ လူအေပါင္းတို႔အား မိန္႔ေတာ္မူသေလာဟု ေမးေလၽွာက္လၽွင္၊-

42သခင္ဘုရားက၊ အိမ္ရွင္သည္ မိမိအိမ္သားတို႔အား အခ်ိန္တန္လၽွင္ အစားအေသာက္တို႔ကို ေဝဖန္ေစျခင္းငွာ အအုပ္အခ်ဳပ္ခန္႔ထား၍ သစၥာႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သတိပညာႏွင့္လည္းေကာင္း ျပည့္စုံေသာကၽြန္ကား အဘယ္သူနည္း။-

43အၾကင္ကၽြန္သည္ ဤသို႔ျပဳလ်က္ေနသည္ကို အရွင္သည္ ျပန္လာ၍ေတြ႕၏။ ထိုကၽြန္သည္ မဂၤလာရွိ၏။-

44ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ အရွင္သည္ မိမိဥစၥာရွိသမၽွတို႔ကို ထိုကၽြန္၌ အပ္လိမ့္မည္။-

45သို႔မဟုတ္မူကား၊ အၾကင္ကၽြန္က၊ ငါ့အရွင္လာခဲလိမ့္မည္ဟု စိတ္ထဲ၌ ေအာက္ေမ့သည္ႏွင့္ ကၽြန္ခ်င္း ေယာက္်ားမိန္းမတို႔ကို ရိုက္ပုတ္လ်က္၊ စားေသာက္ယစ္မူးလ်က္ ေန၏။-

46ထိုကၽြန္ မၾကည့္မေမၽွာ္ေသာေန႔ရက္၊ မၾကားမသိေသာအခ်ိန္နာရီ၌ သခင္သည္ ေရာက္လာလၽွင္၊ ထိုကၽြန္ကို ျပင္းစြာ ဆုံးမကြပ္မ်က္၍ သစၥာမရွိေသာသူတို႔ႏွင့္တကြ ေနရာခ်လတၱံ့။-

47အၾကင္ကၽြန္သည္ မိမိသခင္၏ အလိုကိုသိလ်က္ႏွင့္ အသင့္မေန၊ သခင္၏အလိုကို မေဆာင္၊ ထိုကၽြန္သည္ မ်ားစြာေသာဒဏ္ကို ခံရ၏။-

48သခင္၏အလိုကို မသိဘဲလ်က္၊ ဒဏ္ခံထိုက္ေသာအမွုကို ျပဳမိေသာသူမူကား၊ အနည္းငယ္ေသာ ဒဏ္ကိုသာ ခံရ၏။ အၾကင္သူ သည္ မ်ားစြာေသာေက်းဇူးကိုခံရ၏။ ထိုသူသည္ အမ်ားကိုဆပ္ရ၏။ အၾကင္သူ၌ မ်ားစြာေသာဥစၥာကို အပ္ႏွင္း၏။ ထိုသူကို မ်ားစြာေတာင္းလိမ့္မည္။

49ေျမေပၚ၌ မီးေလာင္ေစျခင္းငွာ ငါလာသတည္း။ ထိုမီးမညႇိမီတိုင္ေအာင္ ငါ၏အလိုမျပည့္စုံ။ ဗတၱိဇံတစ္ခုကိုလည္း ငါခံစရာရွိ၏။-

50ထိုဗတၱိဇံကို မခံမီတိုင္ေအာင္ ငါသည္ အလြန္ၿငီးေငြ႕ေသာစိတ္ရွိ၏။-

51ေျမေပၚ၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းကို ေပးအံ့ေသာငွာ ငါလာသည္ဟု ထင္ၾကသေလာ။ ထိုသို႔ေသာအလိုငွာ ငါလာသည္မဟုတ္။ အခ်င္းခ်င္းကြဲျပားေစျခင္းငွာ ငါလာသည္ဟု ငါဆို၏။-

52အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ ယခုမွစ၍ အိမ္တစ္အိမ္၌ေနေသာ လူငါးေယာက္တို႔သည္ ႏွစ္ေယာက္တစ္စု သုံးေယာက္တစ္စု အခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားလိမ့္မည္။-

53အဘႏွင့္ သား၊ အမိႏွင့္ သမီး၊ ေယာကၡမႏွင့္ ေခၽြးမ အခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

54တစ္ဖန္ လူအစုအေဝးတို႔အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ အေနာက္မ်က္ႏွာ၌ မိုးရိပ္တက္သည္ကို ျမင္ေသာအခါ မိုးရြာမည္ဟု ခ်က္ခ်င္းဆိုတတ္၏။ ဆိုသည္အတိုင္းလည္း ျဖစ္တတ္၏-

55ေတာင္ေလလာသည္ကို ျမင္ေသာအခါ ေနပူမည္ဟု ဆိုတတ္၏။ ဆိုသည္အတိုင္းလည္း ျဖစ္တတ္၏။-

56လၽွို႔ဝွက္ေသာသူတို႔၊ သင္တို႔သည္ ေျမႀကီး၏မ်က္ႏွာႏွင့္ မိုးေကာင္းကင္၏မ်က္ႏွာကို ပိုင္းျခား၍ သိနိုင္ၾက၏။ ယခုကပ္ကာလကို အဘယ္ေၾကာင့္ပိုင္းျခား၍ မသိနိုင္ၾကသနည္း။

57ထိုမွတစ္ပါး ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားကို အဘယ္ေၾကာင့္ အလိုအေလ်ာက္ပိုင္းျခား၍ မသိၾကသနည္း။-

58သင္သည္ တရားေတြ႕ဖက္ႏွင့္အတူ မင္းထံသို႔သြားေသာအခါ အမွုေျပေစျခင္းငွာ လမ္း၌ႀကိဳးစားေလာ့။ သို႔မဟုတ္ တရားေတြ႕ဖက္သည္ တရားသူႀကီးေရွ႕သို႔ ဆြဲမည္။ တရားသူႀကီးသည္ လုလင္ေခါင္း၌အပ္၍၊ လုလင္ေခါင္းသည္ ေထာင္ထဲ၌ ေလွာင္ထားမည္။-

59ေလ်ာ္ျပစ္ေငြရွိသမၽွကို မေလ်ာ္မီတိုင္ေအာင္ ေထာင္ထဲကမထြက္ရ၊ ငါဆိုသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။