Luke 19 — Burmese JBZV

8ဇကၡဲသည္လည္း ရပ္ေန၍၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္၏ ဥစၥာတစ္ဝက္ကို ဆင္းရဲေသာသူတို႔အား ေပးပါ၏။ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူ၏ ဥစၥာအနည္းငယ္ကို အကၽြန္ုပ္ယူမိလၽွင္၊ ေလးဆျပန္၍ေပးပါ၏ဟု သခင္ဘုရားကို ေလၽွာက္ဆို၏။-

9ေယရွုကလည္း၊ ဤသူသည္ အာျဗဟံ၏သား ျဖစ္သည္ႏွင့္အေလ်ာက္၊ ယေန႔ပင္ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္း ေက်းဇူးသည္ ဤအိမ္အေပၚမွာ သက္ေရာက္ေလ၏။-

10လူသားသည္ ေပ်ာက္ေသာသူတို႔ကိုရွာ၍ ကယ္တင္အံ့ေသာငွာ ႂကြလာသတည္းဟု ဇကၡဲကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။

11ထိုအခါ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၍၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္သည္ ခ်က္ခ်င္းေပၚထြန္းမည္ဟု လူမ်ားထင္မွတ္ေသာေၾကာင့္၊ ပရိတ္သတ္အလယ္၌ မိန္႔ေတာ္မူေသာ ဥပမာကား၊-

12အမတ္တစ္ေယာက္သည္ မင္းႀကီးအရာကို ခံလို၍ မိမိျပည္သို႔ ျပန္လာမည္ဟု အႀကံရွိလ်က္ ေဝးေသာျပည္သို႔ သြား၏။-

13မသြားမီ မိမိငယ္သားတစ္က်ိပ္ကို ေခၚ၍၊ ေငြတစ္ပိႆာ စီအပ္ေပးလ်က္ ငါျပန္၍ မလာမီတိုင္ေအာင္ ကုန္သြယ္ျခင္းအမွုကို ျပဳၾကေလာ့ဟု မွာထားေလ၏။-

14ျပည္သားအခ်ိဳ႕သည္ ထိုအမတ္ကို မနာလို၍၊ ထိုသူ၏ အအုပ္အခ်ဳပ္ကို ငါတို႔မခံလိုပါဟု တမန္ကို သူ႔ေနာက္သို႔ ေစလႊတ္ၾက၏။-

15ထိုအမတ္သည္ မင္းႀကီးအရာကိုခံ၍ ျပန္လာေတာ္မူေသာအခါ၊ ေငြခံေသာငယ္သားတို႔သည္ အသီးအသီး အဘယ္မၽွေလာက္ အျမတ္ရသည္ကို သိျခင္းငွာ သူတို႔ကိုေခၚေခ်ဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။

16ပထမသူသည္ လာ၍၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ေပးေသာ ေငြတစ္ပိႆာအားျဖင့္ အခြက္တစ္ဆယ္ အျမတ္ရပါၿပီဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

17သခင္က၊ သာဓု၊ ငယ္သားေကာင္း၊ သင္သည္ အမွုငယ္၌ သစၥာေစာင့္ေလၿပီ။ ၿမိဳ႕ဆယ္ၿမိဳ႕ကို အုပ္စိုးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

18ဒုတိယသူသည္ လာ၍၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ေပးေသာ ေငြတစ္ပိႆာအားျဖင့္ ငါးပိႆာအျမတ္ရပါၿပီဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

19သခင္က၊ သင္သည္ ၿမိဳ႕ငါးၿမိဳ႕ကိုအုပ္စိုးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

20အျခားေသာသူသည္ လာ၍၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ပဝါ၌ထုပ္ထားေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ ေငြတစ္ပိႆာရွိပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခဲယဥ္းေသာသူျဖစ္သည္ႏွင့္၊-

21ကိုယ္မသိုမထားေသာ ဥစၥာကိုသိမ္းယူ၍၊ ကိုယ္မစိုက္မပ်ိဳးေသာ လယ္၌ ရိတ္တတ္သည္ကို အကၽြန္ုပ္ေထာက္၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ေၾကာက္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

22သခင္က၊ ဆိုးညစ္ေသာငယ္သား၊ သင္၏ စကားကိုသာလိုက္၍ သင္၏အမွုကို ငါစီရင္မည္။ ငါသည္ ခဲယဥ္းေသာသူျဖစ္လ်က္ ကိုယ္မသိုမထားေသာဥစၥာကို သိမ္းယူ၍၊ ကိုယ္မစိုက္မပ်ိဳးေသာလယ္၌ ရိတ္သည္ကို သင္သိသည္မွန္လၽွင္၊-

23ငါ့ေငြကို ပြဲစားလက္သို႔ အဘယ္ေၾကာင့္မအပ္သနည္း။ ထိုသို႔အပ္လၽွင္ ငါျပန္လာေသာအခါ ေငြရင္းႏွင့္ အတိုးကိုရနိုင္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးေသာ္၊-

24အေႁခြအရံတို႔အား၊ ေငြတစ္ပိႆာကို သူ႔လက္မွ ႏုတ္ၾက။ အခြက္တစ္ဆယ္ရွိေသာသူအား ေပးၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

25အေႁခြအရံတို႔ကလည္း၊ သခင္၊ ထိုသူ၌ အခြက္တစ္ဆယ္ရွိပါ၏ဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊

26ငါဆိုသည္ကား၊ အၾကင္သူသည္ ရတတ္၏။ ထိုသူအား ေပးဦးမည္။ အၾကင္သူသည္ ဆင္းရဲ၏။ ထိုသူ၌ရွိသမၽွကိုပင္ ႏုတ္လိမ့္မည္။-

27ထိုမွတစ္ပါး ငါ၏အအုပ္အခ်ဳပ္ကို မခံလိုေသာ ငါ့ရန္သူတို႔ကို ေခၚခဲ့ၾက။ ငါ့ေရွ႕မွာသတ္ၾကဟု စီရင္ေတာ္မူသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

28ထိုသို႔ မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ ေရွ႕၌ႂကြ၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ခရီးသြားေတာ္မူ၏။-

29သံလြင္အမည္ရွိေသာ ေတာင္ေျခရင္း၌ ဗက္ဖာေဂရြာႏွင့္ ေဗသနိရြာအနီးသို႔ ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ၊ တပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္တို႔ကို ေစလႊတ္၍၊-

30သင္တို႔ေရွ႕၌ရွိေသာရြာသို႔ သြားၾက။ ထိုရြာသို႔ ေရာက္လၽွင္ အဘယ္သူမၽွ မစီးဖူးေသာျမည္းကေလး ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ရွိသည္ကို သင္တို႔သည္ ေတြ႕လိမ့္မည္။ ျမည္းႀကိဳးကိုျဖည္၍ ေဆာင္ခဲ့ၾက။-

31သူတစ္ပါးက အဘယ္ေၾကာင့္ ျမည္းႀကိဳးကို ျဖည္သနည္းဟု သင္တို႔ကိုဆိုလၽွင္၊ သခင္အလိုရွိသည္ဟု ျပန္ေျပာၾကေလာ့ဟု မွာထားေတာ္မူ၏။-

32ထိုသို႔ ေစလႊတ္ေသာသူတို႔သည္ သြား၍ စကားေတာ္အတိုင္း ေတြ႕ၾက၏။-

33ျမည္းႀကိဳးကို ျဖည္စဥ္တြင္ ျမည္းရွင္တို႔က၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ျမည္းႀကိဳးကို ျဖည္သနည္းဟုဆိုလၽွင္၊-

34သခင္အလိုရွိသည္ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။ ေယရွုထံေတာ္သို႔ ျမည္းကေလးကို ေဆာင္ခဲ့၍၊-

35ျမည္းေက်ာေပၚမွာ မိမိတို႔အဝတ္ကို တင္ၿပီးလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္ကို စီးေစၾက၏။-

36ခရီးသြားေတာ္မူစဥ္တြင္ လူမ်ားတို႔သည္ မိမိတို႔ အဝတ္ကို လမ္း၌ခင္းၾက၏။-

37သံလြင္ေတာင္ေပၚက ဆင္းရာအရပ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ၊ တပည့္ေတာ္မ်ားအေပါင္းတို႔သည္ မိမိတို႔ျမင္ခဲ့ၿပီးေသာ တန္ခိုးေတာ္မ်ားကိုေထာက္၍ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ ဘုရားသခင္ကို ေထာမနာျပဳ၍၊-

38ထာဝရဘုရား၏ အခြင့္ႏွင့္ႂကြလာေတာ္မူေသာရွင္ဘုရင္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း။ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းျဖစ္ေစသတည္း။ ေကာင္းကင္ဘဝဂ္ဝယ္ ဘုန္းႀကီးပါေစသတည္းဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။-

39လူအစုအေဝး၌ပါေသာ ဖာရိရွဲအခ်ိဳ႕တို႔က၊ အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္၏တပည့္တို႔ကို ဆုံးမပါဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

40ေယရွုကလည္း၊ ငါဆိုသည္ကား၊ ဤသူတို႔သည္ တိတ္ဆိတ္စြာေနလၽွင္ ေက်ာက္ခဲတို႔သည္ ခ်က္ခ်င္း ေႂကြးေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

41ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္၍ ၾကည့္ျမင္လ်က္ ငိုေႂကြးေတာ္မူ၍၊-

42အခ်င္းၿမိဳ႕၊ သင္၏ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာအရာတို႔ကို သင္၏လက္ထက္ ယခုကာလ၌ပင္ သင္သည္သိရလၽွင္ မဂၤလာရွိ၏။ ယခုမူကား၊ ထိုအရာတို႔ကို သင္၏မ်က္စိေရွ႕မွာ မထင္ရွားေစျခင္းငွာ ဝွက္ထားလ်က္ရွိ၏။-

43အေၾကာင္းမူကား၊ သင့္ကို ၾကည့္ရွုျပဳစုေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးကို သင္သည္ မသိမမွတ္ေသာေၾကာင့္၊ သင္၏ရန္သူတို႔သည္ သင့္ပတ္လည္တြင္ တပ္တည္၍ ေလးမ်က္ႏွာ၌ ဝိုင္းရံလ်က္ ခ်ဳပ္ထားၿပီးလၽွင္၊-

44သင္၏ကိုယ္မွစ၍ သင္၏ သားသမီးတို႔ကို ေျမႏွင့္တညီတည္း ညႇိသျဖင့္၊ သင္၏ေက်ာက္တစ္ခုေပၚမွာ တစ္ခုမၽွ ထပ္ဆင့္၍ မက်န္ရစ္ေစျခင္းငွာ ျပဳၾကေသာအခ်ိန္ကာလသည္ ေရာက္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

45ဗိမာန္ေတာ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေရာင္းဝယ္ေသာသူတို႔ကို ႏွင္ထုတ္လ်က္၊-

46ငါ့အိမ္သည္ ဆုေတာင္းရာအိမ္ျဖစ္၏ဟု က်မ္းစာ၌ လာေသာ္လည္း၊ သင္တို႔သည္ ထိုအိမ္ကို ဓားျပတြင္းျဖစ္ေစၾကၿပီတကားဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

47ကိုယ္ေတာ္သည္ ေန႔တိုင္းဗိမာန္ေတာ္၌ ဆုံးမဩဝါဒေပးေတာ္မူ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာ၊ လူတို႔တြင္ အႀကီးအကဲျဖစ္ေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို သတ္ျခင္းငွာ ရွာၾကေသာ္လည္း၊-

48လူအေပါင္းတို႔သည္ ေဒသနာေတာ္ကို ေစ့ေစ့နားေထာင္ေသာေၾကာင့္ သတ္နိုင္ေသာအခြင့္ကို မေတြ႕မရၾက။