Luke 16

Burmese JBZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1တပည့္ေတာ္တို႔အား တစ္ဖန္ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေငြရတတ္ေသာသူတစ္ေယာက္၌ ဘ႑ာစိုးရွိ၏။ ထိုဘ႑ာစိုးသည္ သခင္၏ဥစၥာမ်ားကို ဖ်က္ဆီးသည္အေၾကာင္းကို သူတစ္ပါးတို႔သည္ သခင္ေရွ႕၌ အျပစ္တင္ၾကေသာ္၊-

2သခင္သည္ ဘ႑ာစိုးကို ေခၚ၍၊ သင္၏အမူအရာ၌ ငါၾကားရေသာစကားကား အဘယ္သို႔နည္း။ ဘ႑ာစိုးအရာ၌ မွတ္သားေသာ စာရင္းကို ေပးေလာ့။ ယခုမွစ၍ ဘ႑ာစိုးမလုပ္ရဟု ဆို၏။-

3ထိုအခါ ဘ႑ာစိုးက၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ျပဳရမည္နည္း။ ငါ၏သခင္သည္ ဘ႑ာစိုးအရာကို ႏုတ္ေလၿပီ။ လယ္လုပ္ျခင္းငွာ မစြမ္းနိုင္။ သူေတာင္းစား လုပ္ျခင္းငွာ ရွက္ေၾကာက္၏။-

4ဘ႑ာစိုးအရာမွ က်သည္ေနာက္ သူတစ္ပါးတို႔သည္ မိမိတို႔အိမ္၌ ငါ့ကိုလက္ခံေစျခင္းငွာ အဘယ္သို႔ ငါျပဳရမည္ကို ငါသိ၏ဟူ၍ စိတ္ထဲ၌ႀကံစည္ၿပီးမွ၊-

5သခင္၏ေငြရွိေသာသူ အေပါင္းတို႔ကို ေခၚ၍၊ ငါ၏သခင္ကို ဆပ္ေပးရန္ သင္၌အဘယ္မၽွေလာက္ ရွိသနည္းဟု တစ္ေယာက္ကိုေမးလၽွင္၊-

6ထိုသူက၊ ဆီအခြက္တစ္ေထာင္ေပးရန္ ရွိပါသည္ဟုဆို၏။ ဘ႑ာစိုးကလည္း၊ သင္၏ စာရင္းကိုယူ၍ အေသာ့ထိုင္ၿပီးလၽွင္၊ အခြက္ငါးရာကို ေရးမွတ္ေလာ့ဟုဆို၏။-

7ထိုေနာက္ အျခားေသာသူကိုေခၚ၍၊ ငါ၏သခင္ကိုဆပ္ေပးရန္ သင္၌ အဘယ္မၽွေလာက္ရွိသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊ ထိုသူက၊ ဂ်ဳံစပါး အတင္းတစ္ေထာင္ ေပးရန္ရွိပါသည္ဟု ဆို၏။ ဘ႑ာစိုးကလည္း၊ သင္၏ စာရင္းကိုယူ၍ အတင္းရွစ္ရာကို ေရးမွတ္ေလာ့ဟု ဆို၏။-

8မတရားေသာ ထိုဘ႑ာစိုးသည္ လိမၼာစြာျပဳသည္ကို သခင္သည္ ခ်ီးမြမ္းေလ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေလာကီသားတို႔သည္ မိမိတို႔အမွုကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္၊ အလင္းသို႔ေရာက္ေသာသူတို႔ထက္ သာ၍ လိမၼာၾက၏။-

9တစ္ဖန္ ငါဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ စုေတ့ေသာအခါ၊ အစဥ္အျမဲတည္ေသာ ဗိမာန္၌ သင္တို႔ကို လက္ခံလတၱံ့ေသာ အေဆြရွိေစျခင္းငွာ မျမဲေသာ ေလာကီစည္းစိမ္ကို သုံးေဆာင္ၾကေလာ့။

10အနည္းငယ္ေသာ အမွု၌ သစၥာရွိေသာသူသည္ ႀကီးေသာအမွု၌လည္း သစၥာရွိလိမ့္မည္။ အနည္းငယ္ေသာအမွု၌ သစၥာမရွိေသာသူသည္ ႀကီးေသာအမွု၌လည္း သစၥာမရွိ။-

11သို႔ျဖစ္၍ မျမဲေသာ ေလာကီစည္းစိမ္ကို သုံးရာတြင္ သင္တို႔သည္ သစၥာမရွိလၽွင္၊ မွန္ေသာစည္းစိမ္ကို သင္တို႔၌ အဘယ္သူအပ္မည္နည္း။-

12သူတစ္ပါးအမွု၌ သင္တို႔သည္ သစၥာမရွိလၽွင္၊ အဘယ္သူသည္ အပိုင္ေပးမည္နည္း။-

13အဘယ္အေစခံမၽွ သခင္ႏွစ္ဦးအေစကို မခံနိုင္။ သခင္တစ္ဦးကိုမုန္း၍ တစ္ဦးကိုခ်စ္မည္။ သခင္တစ္ဦးကို မွီခို၍ တစ္ဦးကို မခန္႔မညားျပဳမည္။ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ အေစကိုလည္းေကာင္း၊ ေလာကီစည္းစိမ္၏ အေစကိုလည္းေကာင္း မခံနိုင္ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

14ေငြကို တပ္မက္ေသာ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ထိုစကားမ်ားကို ၾကားလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။-

15ေယရွုကလည္း၊ သင္တို႔သည္ လူမ်ားေရွ႕မွာ ေျဖာင့္မတ္ဟန္ေဆာင္ေသာ္လည္း၊ ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔၏စိတ္ႏွလုံးကို သိျမင္ေတာ္မူ၏။ လူသေဘာအားျဖင့္ အျမတ္ထားေသာအရာသည္ ဘုရားသခင့္ ေရွ႕ေတာ္၌ စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ျဖစ္၏။-

16ေယာဟန္မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ ပညတၱိက်မ္းႏွင့္ အနာဂတၱိက်မ္းရွိ၏။ ေယာဟန္လက္ထက္မွစ၍ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာလ်က္ရွိ၏။ လူမ်ားတို႔သည္လည္း နိုင္ငံေတာ္ကို အနိုင္အထက္ဝင္ၾက၏။-

17ပညတၱိက်မ္း၌ အငယ္ဆုံးေသာ ဗိႏၶဳတစ္လုံးပ်က္စီးလြယ္သည္ထက္၊ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီး ပ်က္စီးလြယ္၏။-

18အၾကင္သူသည္ မိမိမယားႏွင့္ကြာ၍ အျခားေသာမိန္းမႏွင့္ စုံဖက္ျခင္းကိုျပဳ၏။ ထိုသူသည္ မိမိမယားကို ျပစ္မွား၏။ လင္ကြာေသာမိန္းမႏွင့္ စုံဖက္ျခင္းကို ျပဳေသာသူသည္လည္း သူ႔မယားကိုျပစ္မွားသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

19တစ္ဖန္တုံ၊ သူေဌးတစ္ေယာက္သည္ နီေမာင္းေသာ ကမၺလာႏွင့္ပိတ္ေခ်ာကို ဝတ္ဆင္၍၊ ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္၌ ေန႔တိုင္း ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ေန၏။-

20လာဇ႐ုအမည္ရွိေသာ သူဆင္းရဲတစ္ေယာက္သည္ တစ္ကိုယ္လုံး၌ အနာစိမ္းေပါက္၍၊-

21သူေဌး၏စားပြဲမွက်ေသာ စားႏုပ္စားေပါက္ကို စားပါရေစဟု ေတာင့္တေသာစိတ္ႏွင့္ သူေဌးအိမ္ တံခါးနားမွာ တုံးလုံးေန၏။ ေခြးတို႔သည္လာ၍ အနာစိမ္းမ်ားကို လ်က္ၾက၏။-

22တစ္ေန႔သ၌ ထိုဆင္းရဲသားသည္ ေသလြန္၍၊ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ အာျဗဟံ၏ရင္ခြင္သို႔ ပို႔ေဆာင္ၾက၏။ သူေဌးသည္လည္း ေသလြန္၍ သၿဂႋဳဟ္ျခင္းကို ခံရေလ၏။-

23မရဏနိုင္ငံ၌ ျပင္းျပစြာေသာေဝဒနာကိုခံရလ်က္ ေမၽွာ္ၾကည့္၍၊ အာျဗဟံကိုလည္းေကာင္း၊ အာျဗဟံ၏ ရင္ခြင္၌ လာဇ႐ုကိုလည္းေကာင္း အေဝးကျမင္လၽွင္၊-

24အို အဘအာျဗဟံ၊ အကၽြန္ုပ္ကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္ ဤမီးလၽွံ၌ ျပင္းစြာခံရေသာေၾကာင့္၊ လာဇ႐ုသည္ မိမိလက္ဖ်ားကို ေရ၌ႏွစ္၍ အကၽြန္ုပ္လၽွာကို ေအးေစျခင္းငွာ သူ႔ကို အကၽြန္ုပ္ရွိရာသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။-

25အာျဗဟံကလည္း၊ ငါ့သား၊ သင္သည္ အသက္ရွင္စဥ္အခါ ခ်မ္းသာရသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ လာဇ႐ုသည္ ဆင္းရဲစြာ ေနရသည္ကိုလည္းေကာင္း ေအာက္ေမ့ေလာ့။ ယခုမူကား၊ သူသည္ သက္သာျခင္းရွိ၏။ သင္သည္ ဒုကၡေဝဒနာကို ခံရ၏။-

26ထိုမွတစ္ပါး၊ ငါတို႔ႏွင့္ သင္တို႔စပ္ၾကား၌ အလြန္နက္လွေသာ ေခ်ာက္ႀကီး တည္လ်က္ရွိ၏။ ထိုေၾကာင့္ ဤအရပ္မွသင္တို႔ရွိရာသို႔ ကူးခ်င္ေသာသူ မကူးနိုင္။ ထိုအရပ္မွ ငါတို႔ရွိရာသို႔ ကူးခ်င္ေသာသူလည္း မကူးနိုင္ဟု ဆို၏။-

27သူေဌးကလည္၊ အို အဘ၊ ထိုသို႔မွန္လၽွင္၊-

28အကၽြန္ုပ္၌ ညီငါးေယာက္ရွိပါသည္ ျဖစ္၍၊ သူတို႔သည္ ဤျပင္းျပစြာ ခံရာအရပ္သို႔ မေရာက္မည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔အား သက္ေသခံေစျခင္းငွာ၊ လာဇ႐ုကို အကၽြန္ုပ္အဘ၏အိမ္သို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ပါ၏ဟု ေျပာဆိုလၽွင္၊-

29အာျဗဟံက၊ သင္၏ညီတို႔၌ ေမာေရွမွစ၍ ပေရာဖက္မ်ား ရွိၾက၏။ ပေရာဖက္တို႔၏ စကားကို နားေထာင္ၾကေစဟု ဆို၏။-

30သူေဌးကလည္း၊ မဟုတ္ပါ အဘအာျဗဟံ။ ေသေသာလူစုထဲက တစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ထေျမာက္၍ သူတို႔ရွိရာသို႔ သြားလၽွင္၊ သူတို႔သည္ ေနာင္တရၾကပါလိမ့္မည္ဟု ဆိုေသာ္၊-

31အာျဗဟံက၊ သူတို႔သည္ ေမာေရွ၏စကား၊ ပေရာဖက္တို႔၏စကားကို နားမေထာင္လၽွင္၊ တစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေသာ္လည္း မယုံၾကည္နိုင္ၾကဟု အာျဗဟံဆိုသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →