Luke 17

Burmese JBZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1တပည့္ေတာ္တို႔အား တစ္ဖန္ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ မွားယြင္းစရာအေၾကာင္း ရွိရမည္။ သို႔ေသာ္လည္း မွားယြင္းစရာအေၾကာင္းကို ျဖစ္ေစေသာသူသည္ အမဂၤလာရွိ၏။-

2ဤသူငယ္တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို မွားယြင္းေစသည္ထက္၊ လည္ပင္း၌ ႀကိတ္ဆုံေက်ာက္ကိုဆြဲ၍ ပင္လယ္၌ ခ်ျခင္းကို ခံရလၽွင္ အေနသာ၍ေကာင္း၏။-

3သင္တို႔သည္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ သတိျပဳၾကေလာ့။ သင္၏ညီအစ္ကိုသည္ သင့္ကိုျပစ္မွားလၽွင္ သူ႔ကို ဆုံးမေလာ့။ သူသည္ ေနာင္တရလၽွင္ သူ၏အျပစ္ကိုလႊတ္ေလာ့။-

4တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္ ခုနစ္ႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ သင့္ကိုျပစ္မွား၍၊ ခုနစ္ႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ သင့္ထံသို႔ လွည့္၍ ေနာင္တရပါ၏ဟုဆိုလၽွင္၊ သူ၏အျပစ္ကို လႊတ္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

5တမန္ေတာ္တို႔က၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ ယုံၾကည္ျခင္းစိတ္ကို တိုးပြားေစေတာ္မူပါဟု သခင္ဘုရားကို ေတာင္းပန္ၾကလၽွင္၊-

6သခင္ဘုရားက၊ သင္တို႔သည္ မုန္ညင္းေစ့ခန္႔မၽွေလာက္ေသာ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္ ထိုသဖန္းပင္ကို၊ အခ်င္းအပင္၊ သင္သည္ အျမစ္ႏွင့္တကြႏုတ္၍ ပင္လယ္၌ စိုက္လ်က္ေနေလာ့ဟု ဆိုၾကေသာ္ သင္တို႔စကားကို နားေထာင္လိမ့္မည္။

7အေစအပါသည္ လယ္ထြန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သိုး၊ ႏြား ေက်ာင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ လယ္ျပင္မွလာ၍ အိမ္သို႔ဝင္ေသာအခါ၊ ထိုအေစအပါကို၊ အေသာ့လာ၍ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေလာ့ဟု သင္တို႔တြင္ အဘယ္သူေျပာမည္နည္း။-

8ထိုအေစအပါကို၊ ငါစားစရာဖို႔ ျပင္ေလာ့။ ငါစားေသာက္စဥ္တြင္ ခါးကိုစည္း၍ ငါ့ကို လုပ္ေကၽြးေလာ့။ ထိုေနာက္မွ သင္သည္ စားေသာက္ရမည္ဟု ေျပာမည္မဟုတ္ေလာ။-

9ထိုအေစအပါသည္ သခင္စီရင္သည္အတိုင္း ျပဳေသာေၾကာင့္၊ သခင္၌ ေက်းဇူးတင္သေလာ။ ေက်းဇူးမတင္။-

10ထိုနည္းတူ မွာထားေတာ္မူသမၽွတို႔ကို သင္တို႔သည္ က်င့္ၿပီးမွ၊ ငါတို႔သည္ သခင္၌ ေက်းဇူးျပဳေသာ အေစအပါ ျဖစ္သည္မဟုတ္။ ဝတ္ေျပ႐ုံမၽွသာရွိသည္ဟု ဝန္ခံၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

11ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ႂကြေတာ္မူစဥ္၊ ရွမာရိျပည္ႏွင့္ ဂါလိလဲျပည္စပ္ၾကား၌ ေလၽွာက္သြားေတာ္မူ၏။-

12ရြာတစ္ရြာသို႔ ဝင္ေတာ္မူသည္တြင္၊ ႏူနာစြဲေသာသူတစ္က်ိပ္တို႔သည္ ခရီးဦးႀကိဳျပဳ၍ အေဝးကရပ္လ်က္၊-

13သခင္ေယရွု၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။-

14ေယရွုသည္ ျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔သြား၍ ကိုယ္ကိုျပၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သူတို႔သည္ သြားစဥ္တြင္ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။-

15ထိုသူတို႔တြင္ တစ္ေယာက္ေသာသူသည္ အနာေရာဂါကင္းလြတ္သည္ကို သိျမင္လၽွင္၊ ျပန္လာ၍ ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းေလ၏။-

16ေျခေတာ္ရင္း၌ ပ်ပ္ဝပ္၍ ေက်းဇူးေတာ္ႀကီးလွပါသည္ဟု ဝန္ခံေလ၏။ ထိုသူသည္ ရွမာရိလူ ျဖစ္သတည္း။-

17ေယရွုကလည္း၊ တစ္က်ိပ္ေသာသူတို႔သည္ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ ကိုးေယာက္ေသာသူတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္း။-

18ဤတစ္ပါးအမ်ိဳးသားကိုထား၍ ဘုရားသခင္၏ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းျခင္းငွာ ျပန္လာေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွ မရွိသေလာဟု ေမးေတာ္မူၿပီးမွ၊-

19သင္ထ၍ သြားေလာ့။ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္ သင္၏အနာကိုၿငိမ္းေစၿပီဟု ထိုသူအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

20ဖာရိရွဲတို႔သည္ လာ၍၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္သည္ အဘယ္ကာလမွ တည္ပါမည္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊ ေယရွုက၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ မ်က္ျမင္ေသာအရာ၌ မတည္။-

21ဤအရပ္၌ ၾကည့္ပါ။ ထိုအရပ္၌ ၾကည့္ပါဟု ေျပာစရာအခြင့္မရွိ။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္သည္ သင္တို႔၏အထဲ၌ရွိသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

22တစ္ဖန္ တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ လူသား၏ေန႔ရက္တစ္ရက္ကိုမၽွ ေတြ႕ျမင္လို၍၊ မေတြ႕မျမင္ရေသာ အခ်ိန္ကာလ ေရာက္လိမ့္မည္။-

23ဤအရပ္၌ ၾကည့္ပါ။ ထိုအရပ္၌ ၾကည့္ပါဟု သင္တို႔အားေျပာဆိုေသာ္လည္း မလိုက္မသြားၾကႏွင့္။-

24ေကာင္းကင္တစ္ဖက္မွ ျပက္ေသာလၽွပ္စစ္သည္ ေကာင္းကင္အႏွံ့အျပား ထြန္းလင္းသကဲ့သို႔၊ လူသားသည္ မိမိေန႔ရက္၌ ျဖစ္ေတာ္မူလတၱံ့။-

25ထိုသို႔မျဖစ္မီ သူသည္ မ်ားစြာေသာ ဆင္းရဲဒုကၡကိုလည္းေကာင္း၊ ယခုလူမ်ိဳး၏ ျငင္းပယ္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း ခံရမည္။

26ေနာဧလက္ထက္၌ ျဖစ္သကဲ့သို႔ လူသားလက္ထက္၌ ျဖစ္လိမ့္မည္။-

27ေနာဧသည္ သေဘၤာထဲသို႔ဝင္၍၊ ေရလႊမ္းမိုးျခင္းျဖစ္သျဖင့္ လူခပ္သိမ္းတို႔ကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းသည္ ေန႔တိုင္ေအာင္ လူမ်ားတို႔သည္ စားေသာက္လ်က္၊ ထိမ္းျမားစုံဖက္လ်က္ ေနၾက၏။-

28ထိုနည္းတူ၊ ေလာတလက္ထက္၌ လူမ်ားတို႔သည္ စားေသာက္ေရာင္းဝယ္လ်က္၊ စိုက္ပ်ိဳးလ်က္၊ အိမ္ေဆာက္လ်က္ ေနသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊-

29ေလာတသည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕မွထြက္ေသာေန႔၌ ေကာင္းကင္မွ ကန္႔ႏွင့္ေရာေသာမီးမိုးရြာ၍ ထိုလူအေပါင္းတို႔ကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊-

30လူသားေပၚထြန္းေသာေန႔၌ ျဖစ္လိမ့္မည္။

31ထိုေန႔ရက္၌ အိမ္မိုးေပၚမွာရွိေသာသူသည္ မိမိ အိမ္ထဲမွာရွိေသာဥစၥာကို ယူျခင္းငွာ မဆင္းေစႏွင့္။ ထိုအတူ၊ လယ္၌ရွိေသာသူသည္ ေနာက္သို႔လွည့္၍ မျပန္လာေစႏွင့္။-

32ေလာတ၏မယားကို ေအာက္ေမ့ၾကေလာ့။-

33အၾကင္သူသည္ မိမိအသက္ကို ကယ္ဆယ္ျခင္းငွာ ရွာႀကံ၏။ ထိုသူသည္ အသက္ရွုံးလိမ့္မည္။ အၾကင္သူသည္ အသက္ရွုံး၏။ ထိုသူသည္ မိမိအသက္ကို ကယ္ဆယ္လိမ့္မည္။-

34ငါဆိုသည္ကား၊ ထိုေန႔ညတြင္ အိပ္ရာတစ္ခု၌ ရွိေသာသူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ တစ္ေယာက္ကိုသိမ္းယူ၍ တစ္ေယာက္မူကား ေနရစ္ရလတၱံ့။-

35ႀကိတ္ဆုံႀကိတ္ေသာ သူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ တစ္ေယာက္ကိုသိမ္းယူ၍ တစ္ေယာက္မူကား ေနရစ္ရလတၱံ့။-

36လယ္၌ရွိေသာ သူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ တစ္ေယာက္ကို သိမ္းယူ၍ တစ္ေယာက္မူကား ေနရစ္ရလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊

37သခင္၊ အဘယ္အရပ္၌ ထိုသို႔ျဖစ္ပါမည္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကေသာ္၊ အေသေကာင္ရွိရာအရပ္၌ ေရႊလင္းတတို႔သည္ စုေဝးၾကလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →