Luke 6 — Burmese JBZV

4ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေတာ္သို႔ဝင္၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔မွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွမစားအပ္ေသာ ေရွ႕ေတာ္မုန္႔ကို ယူစား၍၊ မိမိအေဖာ္တို႔အား ေပးသည္အေၾကာင္းကိုမၽွ သင္တို႔သည္ မဖတ္ဖူးသေလာ။-

5ထိုမွတစ္ပါး၊ လူသားသည္ ဥပုသ္ေန႔ကိုပင္ အစိုးရသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

6အျခားေသာဥပုသ္ေန႔၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ တရားဇရပ္သို႔ ဝင္၍ ဆုံးမဩဝါဒေပးေတာ္မူသည္တြင္၊ ထိုဇရပ္၌ လက္ယာလက္ေသေသာသူ တစ္ေယာက္ရွိ၏။-

7ဥပုသ္ေန႔၌ သူ၏ေရာဂါကို ၿငိမ္းေစမည္ မၿငိမ္းေစမည္ကို က်မ္းျပဳဆရာႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၌ အျပစ္တင္ခြင့္ကို ရွာ၍ ေခ်ာင္းၾကည့္ၾက၏။-

8ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အႀကံအစည္ကိုသိလၽွင္၊ လက္ေသေသာသူအား၊ ထေလာ့။ အလယ္၌ မတ္တတ္ေနေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း ထိုသူသည္ထ၍ မတ္တတ္ေန၏။-

9ေယရွုကလည္း၊ သင္တို႔ကို ငါေမးမည္။ ဥပုသ္ေန႔၌ အဘယ္သို႔ျပဳအပ္သနည္း။ ေက်းဇူးျပဳအပ္သေလာ။ သူ႔အက်ိဳးကို ဖ်က္ဆီးအပ္သေလာ။ အသက္ကို ကယ္အပ္သေလာ၊ သတ္အပ္သေလာဟု ပရိတ္သတ္တို႔အား ေမးေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊-

10ထိုသူအေပါင္းတို႔ကို ပတ္လည္ၾကည့္ရွုလ်က္၊ သင္၏လက္ကို ဆန္႔ေလာ့ဟု ထိုသူအားမိန္႔ေတာ္မူ၍ သူသည္ မိမိလက္ကိုဆန္႔လၽွင္၊ ထိုလက္သည္ လက္တစ္ဖက္ကဲ့သို႔ ပကတိျဖစ္ေလ၏။-

11ထိုသူမ်ားတို႔သည္ ေဒါသစိတ္ႏွင့္ယစ္မူး၍ ေယရွုအား အဘယ္သို႔ျပဳအံ့နည္းဟု အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးၾက၏။

12ထိုေန႔ရက္ကာလ၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳျခင္းငွာ ေတာင္ေပၚသို႔ႂကြ၍ ဘုရားသခင္အား ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳလ်က္ တစ္ညလုံးေနေတာ္မူ၏။-

13မိုးလင္းေသာအခါ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ေခၚေတာ္မူ၍၊-

14ေပတ႐ုအမည္သစ္ကိုရေသာ ရွိမုန္ႏွင့္ သူ႔ညီအေျႏၵ၊ ယာကုပ္ႏွင့္ ေယာဟန္၊ ဖိလိပၸဳႏွင့္ ဗာေသာလမဲ၊-

15မႆဲႏွင့္ ေသာမ၊ အာလဖဲ၏သားယာကုပ္ႏွင့္ ေဇလုပ္ဟုေခၚေဝၚေသာ ရွိမုန္၊-

16ယာကုပ္၏ညီယုဒႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္တည္းဟူေသာ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးတို႔ကို ေရြးေကာက္၍ တမန္ေတာ္အမည္ျဖင့္ သမုတ္ေတာ္မူ၏။

17ထိုသူတို႔ႏွင့္တကြ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေတာင္ေပၚကဆင္းႂကြ၍ ေျမညီရာအရပ္၌ ရပ္ေတာ္မူ၏။ တရားနာျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ အနာေရာဂါတို့ကိုျငိမ္းေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွစ၍ ယုဒျပည္၊ ပင္လယ္ကမ္းနား၊ တု႐ုၿမိဳ႕၊ ဇိဒုန္ၿမိဳ႕ အရပ္ရပ္တို႔က လာၾကေသာ လူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔ႏွင့္ တပည့္ေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ ရွိၾက၏။-

18ညစ္ညဴးေသာနတ္ ညႇဥ္းဆဲေသာသူတို႔သည္လည္း လာ၍ ခ်မ္းသာရၾက၏။-

19ကိုယ္ေတာ္အထဲက တန္ခိုးထြက္၍ လူအေပါင္းတို႔ကို သက္သာေစေတာ္မူသည္ ျဖစ္၍၊ ပရိတ္သတ္အေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုတို႔ျခင္းငွာ ရွာႀကံၾက၏။

20ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ေမၽွာ္၍ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ၾကည့္ရွုေတာ္မူလၽွင္၊ ဆင္းရဲေသာသင္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္သည္ သင္တို႔၏နိုင္ငံျဖစ္၏။-

21ယခုတြင္ ငတ္မြတ္ေသာသင္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ဝေျပာျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလတၱံ့။ ယခုတြင္ ငိုေႂကြးေသာ သင္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ရယ္ၾကလတၱံ့။ သူတစ္ပါးတို႔သည္ လူသားေၾကာင့္ သင္တို႔ကိုမုန္းေသာအခါ၊-

22ပယ္ရွားႏွင္ထုတ္၍ ကဲ့ရဲ့ျခင္း၊ အသေရရွုတ္ခ်ျခင္းကို ျပဳေသာအခါ သင္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။-

23ထိုကာလ၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိၾကေလာ့။ ရႊင္ျမဴးေသာစိတ္ႏွင့္ ခုန္ၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ သင္တို႔၏အက်ိဳးသည္ ႀကီးလွေပ၏။ သူတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားသည္ ပေရာဖက္တို႔ကို ထိုသို႔ပင္ျပဳၾကၿပီ။-

24တစ္နည္းကား၊ ေငြရတတ္ေသာသင္တို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ မိမိသက္သာျခင္းကို ယခုခံရၾက၏။-

25ဝစြာစားရေသာ သင္တို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ငတ္မြတ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾကလတၱံ့။ ယခု ရယ္တတ္ေသာသင္တို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ညည္းတြားငိုေႂကြးရၾကလတၱံ့။-

26လူတို႔သည္ သင္တို႔ကို ခ်ီးမြမ္းေသာအခါ၊ သင္တို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔၏ ဘိုးေဘးမ်ားသည္ မိစၧာပေရာဖက္တို႔ကို ထိုသို႔ပင္ျပဳၾကၿပီ။

27ငါ့စကားကိုၾကားရေသာ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔၏ ရန္သူတို႔ကို ခ်စ္ၾကေလာ့။ သင္တို႔ကို မုန္းေသာသူတို႔အား ေက်းဇူးျပဳၾကေလာ့။-

28သင္တို႔ကို က်ိန္ဆဲေသာသူတို႔အား ေမတၱာပို႔ၾကေလာ့။ သင္တို႔ကို ေႏွာင့္ယွက္ေသာသူတို႔အဖို႔ ဘုရားသခင္ကို ဆုေတာင္းၾကေလာ့။-

29သင္၏ ပါးတစ္ဖက္ကို ပုတ္ေသာသူအား ပါးတစ္ဖက္ကို ေပးဦးေလာ့။ သင့္ဝတ္လုံကို သိမ္းယူေသာ သူအား သင့္အကၤ်ီကိုလည္း ယူေစျခင္းငွာ အခြင့္ေပးဦးေလာ့။-

30အၾကင္သူသည္ သင့္ကိုေတာင္း၏။ ထိုသူအား ေပးေလာ့။ သင့္ဥစၥာကို သိမ္းယူေသာသူအား ျပန္၍မေတာင္းႏွင့္။-

31သင္တို႔သည္ ကိုယ္၌သူတစ္ပါး ျပဳေစလိုသည္အတိုင္း သူတစ္ပါး၌ ျပဳၾကေလာ့။-

32သင္တို႔ကို ခ်စ္ေသာသူတို႔အားသာ ခ်စ္တုံ႔ျပဳလၽွင္ အဘယ္ေက်းဇူးတင္သနည္း။ ဆိုးေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ကိုခ်စ္ေသာသူတို႔အား ခ်စ္တုံ႔ျပဳၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။-

33သင္တို႔ကို ေက်းဇူးျပဳေသာသူတို႔အားသာ ေက်းဇူးျပဳလၽွင္ အဘယ္ေက်းဇူးတင္သနည္း။ ဆိုးေသာ သူတို႔သည္ ဤမၽွေလာက္ ျပဳၾကသည္မဟုတ္ေလာ့။-

34သူတစ္ပါးအား ဥစၥာေခ်းငွားေသာအခါ ဆပ္ေပးလိမ့္မည္ဟု ေမၽွာ္လင့္လ်က္ ေခ်းငွားလၽွင္ အဘယ္ေက်းဇူးတင္သနည္း။ ဆိုးေသာသူတို႔သည္ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းကို ခံလို၍ ဆိုးေသာသူခ်င္းတို႔အား ေခ်းငွားတတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။-

35သင္တို႔မူကား ရန္သူတို႔ကိုခ်စ္ၾကေလာ့။ ေက်းဇူးျပဳၾကေလာ့။ တစ္စုံတစ္ခုကိုရမည္ဟု ေမၽွာ္လင့္ျခင္းမရွိဘဲ ေခ်းငွားၾကေလာ့။ ထိုသို႔ျပဳလၽွင္ သင္တို႔အက်ိဳးႀကီးလိမ့္မည္။ အျမင့္ဆုံေသာဘုရား၏သား ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။-

36ထိုဘုရားသည္ ေက်းဇူးမသိေသာသူ၊ ဆိုးညစ္ေသာသေဘာ ရွိေသာသူတို႔အား ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူ၏။ ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔အဘသည္ သနားျခင္းစိတ္ ရွိေတာ္မူသည္နည္းတူ သင္တို႔သည္လည္း သနားျခင္းစိတ္ရွိၾကေလာ့။

37သူတစ္ပါး၏အမွု၌ စစ္ေၾကာဆုံးျဖတ္ျခင္းကို မျပဳၾကႏွင့္။ မျပဳလၽွင္ သင္တို႔သည္ စစ္ေၾကာဆုံးျဖတ္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။ သူတစ္ပါးကို အျပစ္မစီရင္ၾကႏွင့္။ မစီရင္လၽွင္ သင္တို႔သည္ အျပစ္စီရင္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။ သူ႔အျပစ္ကို လႊတ္ၾကေလာ့။ လႊတ္လၽွင္ ကိုယ္အျပစ္လြတ္လိမ့္မည္။-

38သူတစ္ပါးအား ေပးၾကေလာ့။ ေပးလၽွင္ သူတစ္ပါးသည္ သင္တို႔အားေပးၾကလိမ့္မည္။ အမွန္ျခင္႐ုံမၽွမက၊ သိပ္ႏွက္လ်က္၊ လွုပ္လ်က္၊ လၽွံလ်က္ရွိျခင္းႏွင့္ သင္တို႔ရင္ခြင္၌ ေပးၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ အၾကင္ခ်ိန္၊ တင္းပမာဏႏွင့္ သင္တို႔သည္ သူတစ္ပါးအားေပး၏၊ ထိုပမာဏအတိုင္း ကိုယ္ခံရၾကမည္။

39ဥပမာကား၊ လူကန္းသည္ လူကန္းကို လမ္းျပနိုင္သေလာ။ ႏွစ္ဦးတို႔သည္ တြင္းထဲသို႔က်လိမ့္မည္ မဟုတ္ေလာ။-

40တပည့္သည္ ဆရာထက္မသာ။ အၿပီးသင္ၿပီးေသာ တပည့္တိုင္း မိမိဆရာကဲ့သို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္။-

41ကိုယ္မ်က္စိ၌ရွိေသာ တံက်င္ကို မေအာက္ေမ့ဘဲ၊ ညီအစ္ကိုမ်က္စိ၌ရွိေသာ ေျငာင့္ငယ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ၾကည့္ရွုသနည္း။-

42ကိုယ္မ်က္စိ၌ရွိေသာ တံက်င္ကို မျမင္မမွတ္ဘဲလ်က္၊ ညီအစ္ကို၊ သင္၏မ်က္စိ၌ရွိေသာ ေျငာင့္ငယ္ကို ထုတ္ပါရေစဟု အဘယ္သို႔ ညီအစ္ကိုအားဆိုရသနည္း။ လၽွို႔ဝွက္ေသာသူ၊ ကိုယ္မ်က္စိ၌ရွိေသာ တံက်င္ကို ေရွ႕ဦးစြာထုတ္ေလာ့။ ေနာက္မွ ညီအစ္ကိုမ်က္စိ၌ရွိေသာ ေျငာင့္ငယ္ကိုထုတ္ျခင္းငွာ ရွင္းလင္းစြာျမင္လိမ့္မည္။

43မေကာင္းေသာအသီးကို သီးေသာအပင္ကား၊ ေကာင္းေသာအပင္ မဟုတ္။ ေကာင္းေသာအသီးကို သီးေသာ အပင္ကား၊ မေကာင္းေသာအပင္ မဟုတ္။-

44အသီးကိုေထာက္၍ အပင္သေဘာကိုသိရ၏။ ဆူးပင္၌ သေဘၤာသဖန္းသီးကို မဆြတ္တတ္။ ေတာခ်ဳံ၌ စပ်စ္သီးကို မဆြတ္တတ္။-

45ေကာင္းေသာသူသည္ ေကာင္းေသာမိမိစိတ္ႏွလုံး ဘ႑ာတိုက္ထဲက ေကာင္းေသာအရာကို ထုတ္ေဖာ္တတ္၏။ မေကာင္းေသာသူသည္ မေကာင္းေသာမိမိစိတ္ႏွလုံး ဘ႑ာတိုက္ထဲက မေကာင္းေသာအရာကို ထုတ္ေဖာ္တတ္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ စိတ္ႏွလုံးအျပည့္ ရွိသည္အတိုင္း ႏွုတ္ႁမြက္တတ္၏။

46ငါ့စကားကို နားမေထာင္ဘဲလ်က္၊ ငါ့ကိုသခင္၊ သခင္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ေခၚၾကသနည္း။-

47ငါ့ထံသို႔လာ၍ ငါ့စကားကိုၾကားသည္အတိုင္း နားေထာင္ေသာသူသည္ အဘယ္သူႏွင့္တူသနည္းဟူမူကား၊-

48တိုက္ကိုတည္ေသာအခါ နက္စြာတူး၍ ေက်ာက္ေပၚမွာ တိုက္ျမစ္ခ်ေသာသူႏွင့္တူ၏။ ျမစ္ေရထသျဖင့္ ေရစီး၍ ထိုတိုက္ကိုရိုက္ခတ္ေသာအခါ ေက်ာက္ေပၚမွာ တည္လ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ မလွုပ္နိုင္ရာ။-

49ငါ့စကားကိုၾကား၍ နားမေထာင္ေသာသူမူကား၊ အခုအခံမရွိဘဲ ေျမေပၚမွာ တိုက္ကိုတည္ေသာသူႏွင့္ တူ၏။ ေရစီး၍ ထိုတိုက္ကိုရိုက္ခတ္ေသာအခါ၊ ခ်က္ခ်င္းလဲ၍ အကုန္အစင္ၿပိဳပ်က္ေလသည္ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။