Luke 22 — Burmese JBZV

1ပသခါအမည္ရွိေသာ အဇုမပြဲခံခါနီးတြင္၊-

2ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို အဘယ္သို႔သတ္ရအံ့နည္းဟု ရွာႀကံၾက၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ရွာႀကံရၾကသနည္းဟူမူကား၊ လူမ်ားတို႔ကို ေၾကာက္ၾက၏။

3ထိုအခါ စာတန္သည္ တပည့္ေတာ္ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးအဝင္ျဖစ္ေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္အထဲသို႔ ဝင္သည္ျဖစ္၍၊-

4ထိုသူသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးမ်ား၊ ဗိမာန္ေတာ္မွူးမ်ားတို႔ထံသို႔ သြားၿပီးလၽွင္၊ ေယရွုကို အဘယ္သို႔ အပ္ရမည္နည္းဟူ၍ တိုင္ပင္ေလ၏။-

5ထိုသူတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ရွိ၍ ေငြေပးမည္ဟု ဝန္ခံၾက၏။-

6ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္လည္း ဝန္ခံၿပီးမွ လူမ်ားမရွိစဥ္တြင္ ကိုယ္ေတာ္ကို အပ္ျခင္းငွာ အဆင္သင့္ေသာ အခ်ိန္ကာလကို ရွာႀကံလ်က္ေန၏။

7ပသခါသိုးသငယ္ကို သတ္ရေသာေန႔တည္းဟူေသာ အဇုမပြဲေန႔ ေရာက္ေသာအခါ၊-

8ကိုယ္ေတာ္က၊ ငါတို႔ စားဖို႔ရာ သင္တို႔သည္သြား၍ ပသခါပြဲကို ျပင္ဆင္ၾကေလာ့ဟု ေပတ႐ုႏွင့္ ေယာဟန္ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။-

9သူတို႔ကလည္း၊ အဘယ္အရပ္၌ ျပင္ဆင္ေစျခင္းငွာ အလိုရွိေတာ္မူသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

10ကိုယ္ေတာ္က၊ သင္တို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ေသာအခါ ေရအိုးေဆာင္ေသာသူကို ေတြ႕လိမ့္မည္။ ထိုသူေနာက္သို႔ လိုက္၍ သူဝင္ေသာအိမ္သို႔ဝင္ၿပီးမွ၊-

11ငါသည္ ငါ့တပည့္တို႔ႏွင့္တကြ ပသခါပြဲကိုစားရေသာ ဧည့္သည္အခန္းကား အဘယ္မွာရွိသနည္း။ ဆရာက ေမးသည္ဟု အိမ္ရွင္ကို ေျပာၾကေလာ့။-

12ထိုသူသည္ ျပင္ဆင္လ်က္ရွိေသာ အထက္အခန္းႀကီးကို ျပလိမ့္မည္။ ထိုအခန္း၌ ျပင္ဆင္ၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

13တပည့္ေတာ္တို႔သည္ သြား၍ စကားေတာ္အတိုင္း ေတြ႕လၽွင္၊ ပသခါပြဲကို ျပင္ဆင္ၾက၏။

14အခ်ိန္ေရာက္မွ တမန္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးတို႔ႏွင့္အတူ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေတာ္မူ၍၊-

15ငါသည္ အေသမခံမီ ဤပသခါပြဲကို သင္တို႔ႏွင့္အတူ စားျခင္းငွာ အလြန္အလိုရွိေလၿပီ။-

16ငါဆိုသည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္၌ ပသခါပြဲမျပည့္စုံမီတိုင္ေအာင္ ယခုမွစ၍ ဤပြဲကို တစ္ဖန္ ငါမစားရဟု မိန္႔ေတာ္မူလ်က္၊-

17ခြက္ဖလားကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ၊ ဤခြက္ကိုယူ၍ အခ်င္းခ်င္းေဝၾကေလာ့။-

18ငါဆိုသည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ မတည္မီတိုင္ေအာင္ ယခုမွစ၍ စပ်စ္ရည္ကိုတစ္ဖန္ ငါမေသာက္ရဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

19ထိုအခါ မုန္႔ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ မုန္႔ကိုဖဲ့၍၊ ဤမုန္႔ကား သင္တို႔အဖို႔အလိုငွာ စြန္႔ေသာ ငါ၏ကိုယ္ျဖစ္၏။ ငါ့ကို ေအာက္ေမ့ဖို႔ရာ ဤသို႔ျပဳၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

20ထိုနည္းတူ ညစာစားၿပီးမွ ခြက္ကိုလည္းယူ၍၊ ဤခြက္ကား သင္တို႔အဖို႔အလိုငွာ သြန္းေသာ ငါ၏ အေသြး၌တည္ေသာ ပဋိညာဥ္တရားသစ္ျဖစ္၏။-

21သို႔ေသာ္လည္း ငါ့ကို အပ္ႏွံေသာသူ၏လက္သည္ ဤစားပြဲေပၚမွာ ငါ့လက္ႏွင့္အတူရွိ၏။-

22ခြဲခန္႔မွတ္သားေတာ္မူသည္အတိုင္း လူသားသည္ သြားရမည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူသားကို အပ္ႏွံေသာသူသည္ အမဂၤလာရွိ၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

23တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း ထိုအမွုကို အဘယ္သူျပဳအံ့နည္းဟု အခ်င္းခ်င္း ေမးျမန္းၾက၏။

24ထိုမွတစ္ပါး တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ သာ၍ႀကီးျမတ္သနည္းဟု အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခုံျခင္းရွိသည္ျဖစ္၍၊-

25ကိုယ္ေတာ္က၊ ေလာကီမင္းတို႔သည္ အစိုးတရျပဳတတ္ၾက၏။ အာဏာထားေသာသူတို႔ကိုလည္း ေက်းဇူးရွင္ဟူ၍ ေခၚေဝၚၾက၏။-

26သင္တို႔မူကား ထိုသို႔မျပဳၾကႏွင့္၊ သင္တို႔တြင္ အကဲအမွူးျပဳေသာသူကို ငယ္သားကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ။ အုပ္စိုးေသာသူကိုလည္း အေစခံကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ။-

27အဘယ္သူသည္ သာ၍ႀကီးျမတ္သနည္း။ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေသာသူသည္ ႀကီးျမတ္သေလာ။ လုပ္ေကၽြးေသာသူသည္ ႀကီးျမတ္သေလာ။ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေသာသူသည္ ႀကီးျမတ္သည္မဟုတ္ေလာ။ သို႔ေသာ္လည္း ငါသည္ သင္တို႔တြင္ လုပ္ေကၽြးေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္၏။-

28ငါသည္ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းကို ခံစဥ္တြင္ သင္တို႔သည္ ငါ၌မွီဝဲေသာသူျဖစ္ရာ၏။-

29ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့အား နိုင္ငံကို ေပးေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊-

30သင္တို႔သည္ ငါ၏နိုင္ငံတြင္ ငါ့စားပြဲ၌ စားေသာက္ေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ တရားပလႅင္ေပၚမွာထိုင္၍ ဣသေရလလူတစ္ဆယ္ႏွစ္မ်ိဳးကို အုပ္စိုးရေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ ငါသည္ သင္တို႔အား ေပးမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

31တစ္ဖန္ သခင္ဘုရားက၊ ရွိမုန္၊ ရွိမုန္၊ ဂ်ဳံဆန္ကို ဆန္ခါႏွင့္ ခ်သကဲ့သို႔ စာတန္သည္ သင္တို႔ကို ခ်ရမည္အေၾကာင္း အခြင့္ေတာင္းသည္ျဖစ္၍၊-

32သင္၏ယုံၾကည္ေသာစိတ္ မပ်က္ေစျခင္းငွာ ငါသည္ သင့္အဖို႔ဆုေတာင္းေလၿပီ။ သင္သည္ သတိရျပန္ေသာအခါ သင္၏ညီအစ္ကိုတို႔ကို တည္ၾကည္ေစေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

33ေပတ႐ုက၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ေထာင္ထဲသို႔လည္းေကာင္း၊ အေသသတ္ျခင္းသို႔လည္းေကာင္း လိုက္ျခင္းငွာ အသင့္ရွိပါ၏ဟု ေလၽွာက္ေလေသာ္၊-

34သခင္ဘုရားက၊ ေပတ႐ု၊ ငါဆိုသည္ကား၊ ယေန႔တြင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကိုမသိဟု သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ျငင္းပယ္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

35တစ္ဖန္ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အထက္က ေငြအိတ္၊ လြယ္အိတ္၊ ေျခနင္းမပါဘဲ သြားၾကေလာ့ဟု သင္တို႔ကို ငါေစလႊတ္ေသာအခါ တစ္စုံတစ္ခုလိုသေလာဟု ေမးလၽွင္၊ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မလိုပါဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

36ယခုမူကား ေငြအိတ္ရွိေသာသူသည္ ယူေစ။ လြယ္အိတ္ရွိေသာသူသည္ ယူေစ။ ဓားမရွိေသာသူသည္ အဝတ္ကိုေရာင္း၍ ဓားကိုဝယ္ေစ။-

37အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူသည္ မတရားေသာသူတို႔ႏွင့္ ေရတြက္ဝင္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏ဟူေသာ က်မ္းစာခ်က္သည္ ငါ၌ ယခုပင္ ျပည့္စုံရမည္။ ငါ့အမွုအရာတို႔သည္ ၿပီးစီးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

38ထိုသူတို႔ကလည္း၊ သခင္၊ ဓားႏွစ္စင္းရွိပါ၏ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊ တန္ၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

39ထိုေနာက္ အေလ့ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း သံလြင္ေတာင္သို႔ ထြက္ႂကြေတာ္မူ၍၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။-

40ထိုအရပ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊-

41တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ေက်ာက္ခဲတစ္ပစ္ေလာက္ ခြာသြား၍ ဒူးေထာက္လ်က္၊-

42အို အဘ၊ အလိုေတာ္ရွိလၽွင္ ဤခြက္ကို အကၽြန္ုပ္မွ လႊဲေတာ္မူပါ။ သို႔ေသာ္လည္း အကၽြန္ုပ္အလိုရွိသည္အတိုင္း မျဖစ္ပါေစႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိသည္အတိုင္း ျဖစ္ပါေစေသာဟု ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။-

43ထိုအခါ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ထင္ရွားလာ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို အားေပးရ၏။-

44ျပင္းစြာေသာေဝဒနာကိုခံလ်က္ အထူးသျဖင့္ႀကိဳးစား၍ ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။ ေခၽြးထြက္ေတာ္မူသည္ကား၊ ေျမေပၚ၌က်ေသာ ေသြးစက္ခဲကဲ့သို႔ ျဖစ္သတည္း။-

45ထိုသို႔ ဆုေတာင္းၿပီးမွ၊ ေယရွုသည္ထ၍ တပည့္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ျပန္ေသာအခါ၊ သူတို႔သည္ ဝမ္းနည္းေသာစိတ္ရွိသည္ႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ေတာ္မူလၽွင္၊-

46သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္ၾကသနည္း။ ထၾက။ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

47ထိုသို႔ မိန္႔ေတာ္မူစဥ္တြင္ပင္ တပည့္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးအဝင္ျဖစ္ေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္ လူအေပါင္းတို႔ကို လမ္းျပလ်က္လာ၍၊ ေယရွုကိုနမ္းျခင္းငွာ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။-

48ေယရွုကလည္း၊ ယုဒ သင္သည္ နမ္းျခင္းကို ျပဳလ်က္ လူသားကိုအပ္သေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။-

49ေယရွုႏွင့္အတူပါေသာ သူတို႔သည္ ျဖစ္အံ့ေသာအမွုကို ျမင္လၽွင္၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ဓားႏွင့္ ခုတ္ရပါမည္ေလာဟု ေမးေလၽွာက္ၿပီးမွ၊-

50တစ္ေယာက္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ ကၽြန္တစ္ေယာက္ကို ခုတ္သျဖင့္ လက္ယာနားရြက္ျပတ္ေလ၏။-

51ေယရွုကလည္း၊ တန္ေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍ နားရြက္ကို လက္ေတာ္ႏွင့္တို႔သျဖင့္ အနာကို ေပ်ာက္ေစေတာ္မူ၏။-

52ထိုအခါ အထံေတာ္သို႔ေရာက္လာေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ ဗိမာန္ေတာ္မွူး၊ လူအႀကီးအကဲတို႔အား ေယရွုက၊ သင္တို႔သည္ ဓားျပကိုဖမ္းသကဲ့သို႔ ငါ့ကို ဖမ္းအံ့ေသာငွာ ဓားႏွင့္ တုတ္မ်ားကို လက္စြဲလ်က္ လာၾကသည္တကား။-

53ငါသည္ ဗိမာန္ေတာ္၌ သင္တို႔ႏွင့္အတူ ရွိေနစဥ္အခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ကို မဖမ္းမဆီးၾက။ သို႔ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္ကား သင္တို႔အခ်ိန္ျဖစ္၏။ ေမွာင္မိုက္တန္ခိုးလည္းျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

54ထိုသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ဖမ္းဆီး၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏အိမ္သို႔ ေဆာင္သြားၾက၏။ ေပတ႐ုသည္လည္း သူတို႔ႏွင့္ ေဝးစြာလိုက္ေလ၏။-

55အိမ္ဦးအလယ္၌ မီးေမြးၿပီးမွ၊ လူမ်ားတို႔သည္ စုေဝး၍ ထိုင္ၾကလၽွင္၊ ေပတ႐ုသည္လည္း သူတို႔အထဲ၌ ထိုင္ေန၏။-

56ထိုသို႔ ေပတ႐ုသည္ မီးအနားမွာ ထိုင္ေနသည္ကို အေစအပါမိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ျမင္လၽွင္၊ သူ႔ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္၍၊ ဤသူသည္ ေယရွုႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူျဖစ္သည္ဟု ဆိုေသာ္၊-

57ေပတ႐ုက၊ အခ်င္းမိန္းမ၊ ထိုသူကို ငါမသိဟု ျငင္းေလ၏။-

58ထိုေနာက္ မ်ားမၾကာ အျခားေသာသူသည္ ေပတ႐ုကိုျမင္လၽွင္၊ သင္သည္လည္း ထိုသူတို႔အဝင္ျဖစ္သည္ဟုဆိုေသာ္၊ ေပတ႐ုက၊ အခ်င္းလူ၊ ငါသည္ သူတို႔ အဝင္မဟုတ္ဟု ဆို၏။-

59တစ္ဖန္ တစ္နာရီေလာက္ၾကာၿပီးမွ အျခားေသာသူက၊ အကယ္စင္စစ္ ဤသူသည္ ေယရွုႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူျဖစ္၏။ ဂါလိလဲလူလည္း ျဖစ္၏ဟု ခိုင္မာစြာဆိုလၽွင္၊-

60ေပတ႐ုက၊ အခ်င္းလူ၊ သင္ေျပာေသာအရာကို ငါမသိဟုဆို၏။ ထိုစကားကိုေျပာေသာ ခဏခ်င္းတြင္ ၾကက္တြန္ေလ၏။-

61ထိုအခါ သခင္ဘုရားသည္လွည့္၍ ေပတ႐ုကို ၾကည့္ေတာ္မူ၏။ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ငါ့ကို ျငင္းပယ္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားကို ေပတ႐ုသည္ သတိရသျဖင့္၊-

62ျပင္သို႔ထြက္၍ ျပင္းစြာငိုေႂကြးေလ၏။

63ေယရွုကို ကိုင္ဆြဲေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပက္ရယ္ျပဳ၍ ရိုက္ပုတ္ၾက၏။-

64မ်က္ႏွာေတာ္ကိုဖုံးၿပီးလၽွင္ လက္ႏွင့္ပုတ္လ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို အဘယ္သူပုတ္သည္ကို ပေရာဖက္ျပဳ၍ ေဟာေတာ္မူပါဟုဆိုၾက၏။-

65အျခားေသာစကားမ်ားျဖင့္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို ကဲ့ရဲ့၍ ေျပာဆိုၾကေသး၏။

66မိုးလင္းေသာအခါ လူတို႔တြင္ အႀကီးအကဲျဖစ္ေသာသူ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ စည္းေဝး၍ ကိုယ္ေတာ္ကို လႊတ္ေတာ္သို႔ ေဆာင္သြားၿပီးလၽွင္၊-

67သင္သည္ ခရစ္ေတာ္မွန္လၽွင္ ငါတို႔အား ေျပာေလာ့ဟုဆိုၾက၏။ ေယရွုကလည္း၊ ငါေျပာလၽွင္ သင္တို႔သည္ မယုံ။-

68ငါေမးလၽွင္လည္း သင္တို႔သည္ မေျဖဘဲ၊ ငါ့ကို မလႊတ္ဘဲေနၾကလိမ့္မည္။-

69ေနာက္၌ လူသားသည္ ဘုရားသခင္၏ တန္ခိုးေတာ္လက္ယာဘက္၌ ထိုင္ေတာ္မူလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊-

70ထိုသူအေပါင္းတို႔က၊ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္မွန္သည္တကားဟု ဆိုၾကလၽွင္၊ သင္တို႔ဆိုသည္အတိုင္းမွန္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

71ထိုသူတို႔ကလည္း၊ အဘယ္သက္ေသ လိုေသးသနည္း။ သူ၏စကားကို ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ ၾကားရၿပီဟု ဆိုၾက၏။