Luke 4

Burmese JBZV

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ေယရွုသည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္နားမွ ျပန္စဥ္တြင္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေတာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူ၏။-

2အရက္ေလးဆယ္ပတ္လုံး မာရ္နတ္၏ စုံစမ္းေသြးေဆာင္ျခင္းကို ခံေတာ္မူ၏။ ထိုကာလပတ္လုံး အစာအာဟာရကို သုံးေဆာင္ေတာ္မမူ။ ထိုကာလလြန္ၿပီးမွ မြတ္သိပ္ေတာ္မူ၏။-

3မာရ္နတ္ကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္မွန္လၽွင္ ဤေက်ာက္ခဲကို မုန္႔ျဖစ္ေစျခင္းငွာ အမိန္႔ရွိေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

4ေယရွုကလည္း၊ လူသည္ မုန္႔အားျဖင့္သာ အသက္ကို ေမြးရမည္မဟုတ္။ ဘုရားသခင္ မိန္႔ေတာ္မူသမၽွအားျဖင့္ အသက္ကိုေမြးရမည္ က်မ္းစာ၌လာသည္ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။

5တစ္ဖန္ မာရ္နတ္သည္ ေယရွုကို ျမင့္လွေသာ ေတာင္ေပၚသို႔ ေဆာင္သြား၍၊ ဤေလာက၌ရွိသမၽွေသာ တိုင္းနိုင္ငံတို႔ကို တစ္ခဏခ်င္းတြင္ ျပညႊန္၍၊-

6ဤဘုန္းတန္ခိုး အာႏုေဘာ္ရွိသမၽွကို ငါ၌အပ္ခဲ့ၿပီ။ ငါသည္ ေပးလိုေသာသူအား ေပးရသည္ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္အား ေပးပါမည္။-

7ငါ့ကိုကိုးကြယ္လၽွင္ ဤအလုံးစုံတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ဥစၥာ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

8ေယရွုကလည္း၊ အခ်င္းစာတန္၊ ငါ့ေနာက္သို႔ဆုတ္ေလာ့။ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို ကိုးကြယ္ရမည္။ ထိုဘုရားသခင္ကိုသာ ဝတ္ျပဳရမည္ က်မ္းစာလာသည္ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။

9တစ္ဖန္ မာရ္နတ္သည္ ေယရွုကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြား၍၊ ဗိမာန္ေတာ္၏ အထြဋ္၌ တင္ထားၿပီးလၽွင္၊-

10က်မ္းစာလာသည္ကား၊ သင့္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေစျခင္းငွာ ေကာင္းကင္တမန္တို႔အား သင့္အဖို႔ မွာထားေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊-

11သင္၏ေျခကို ေက်ာက္ႏွင့္ မထိမခိုက္ေစျခင္းငွာ၊ သူတို႔သည္ သင့္ကို လက္ႏွင့္မစခ်ီပင့္ၾကလိမ့္မည္ဟု လာ၏။ ထိုေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္မွန္လၽွင္ ဤအထြဋ္မွ ကိုယ္ကို ေအာက္သို႔ ခ်လိုက္ေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

12ေယရွုကလည္း၊ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို သင္သည္ အစုံအစမ္းမျပဳရဟု က်မ္းစကားရွိသည္ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။-

13ထိုသို႔မာရ္နတ္သည္ စုံစမ္းေသြးေဆာင္ျခင္းအမွု အလုံးစုံကို အကုန္အစင္ျပဳၿပီးလၽွင္၊ အထံေတာ္မွ ထြက္သြား၍ ကာလအတန္အရာ ေနေလ၏။

14ေယရွုသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္တန္ခိုးႏွင့္ ဂါလိလဲျပည္သို႔ျပန္၍၊ သတင္းေတာ္သည္ ပတ္ဝန္းက်င္အရပ္တို႔၌ အႏွံ့အျပား ေက်ာ္ေစာေလ၏။ တရားဇရပ္တို႔၌ ဆုံးမဩဝါဒေပးေတာ္မူ၍၊-

15လူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။

16ႀကီးပြားေတာ္မူရာ နာဇရက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ျပန္လၽွင္၊ ထုံးစံေတာ္ရွိသည္အတိုင္း ဥပုသ္ေန႔၌ တရားဇရပ္သို႔ဝင္၍ က်မ္းစာကို ဖတ္ရြတ္ျခင္းငွာ ထေတာ္မူ၏။-

17ဇရပ္ေစာင့္သည္ ပေရာဖက္ေဟရွာယ၏ က်မ္းစာကို ေပးသည္ျဖစ္၍၊ က်မ္းစာကိုဖြင့္ေတာ္မူလၽွင္ ေတြ႕ေသာအခ်က္စကား ဟူမူကား၊-

18ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ငါ့အေပၚ၌ တည္ေတာ္မူ၏။-

19အေၾကာင္းမူကား၊ ဆင္းရဲသားတို႔အား ဝမ္းေျမာက္စရာသတင္းကို ၾကားေျပာေစျခင္းငွာ ငါ့ကို ဘိသိက္ေပးေတာ္မူၿပီ။ ေၾကမြေသာသူတို႔၏အနာကို ေပ်ာက္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ဖမ္းသြားခ်ဳပ္ထားလ်က္ ရွိေသာ သူတို႔အား လႊတ္ျခင္းအေၾကာင္းႏွင့္ မ်က္စိကန္းေသာသူတို႔အား မ်က္စိျမင္ျပန္ျခင္း အေၾကာင္းကို ျပေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ညႇဥ္းဆဲခံရေသာသူတို႔ကို ကယ္မေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ထာဝရဘုရား၏ မဂၤလာႏွစ္ကာလကို ၾကားေျပာေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီဟု လာသတည္း။-

20က်မ္းစာကိုလိပ္၍ ဇရပ္ေစာင့္အားေပးၿပီးမွ ထိုင္ေတာ္မူ၏။ ဇရပ္၌ရွိေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္လ်က္ေနၾက၏။

21ေယရွုကလည္း၊ ယေန႔ပင္ ဤက်မ္းစာခ်က္သည္ သင္တို႔ၾကားသည္အတိုင္း ျပည့္စုံေလၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

22ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဝန္ခံ၍၊ တင့္တယ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ႏွုတ္ထြက္စကားကို အံ့ဩခ်ီးမြမ္းလ်က္၊ ဤသူသည္ ေယာသပ္၏သား မဟုတ္တုံေလာဟု ဆိုၾက၏။-

23ေယရွုကလည္း၊ အကယ္၍ သင္တို႔သည္ ပုံပမာကိုေဆာင္လ်က္၊ အခ်င္းေဆးသမား၊ ကိုယ္အနာကို ၿငိမ္းေစေလာ့။ ငါတို႔သည္ သတင္းၾကားသည္အတိုင္း၊ သင္သည္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕၌ ျပဳသမၽွေသာ အမွုအရာတို႔ကို ကိုယ္ေနရင္းၿမိဳ႕၌လည္း ျပဳပါဟူ၍ ငါ့အား ေျပာဆိုၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊-

24အဘယ္ပေရာဖက္မၽွ မိမိေနရင္းၿမိဳ႕၌ မ်က္ႏွာမရတတ္။-

25ငါအမွန္ဆိုျပန္သည္ကား၊ ပေရာဖက္ ဧလိယလက္ထက္၌ သုံးႏွစ္ႏွင့္ ေျခာက္လပတ္လုံး မိုးေခါင္၍၊ ျပည္နိုင္ငံတစ္ေလၽွာက္လုံး အစာအာဟာရ အလြန္ေခါင္းပါးျခင္း ရွိေသာအခါ၊ ဣသေရလအမ်ိဳးျဖစ္ေသာ မုဆိုးမအမ်ား ရွိၾက၏။-

26သို႔ေသာ္လည္း၊ ထိုမုဆိုးမတစ္ေယာက္ရွိရာသို႔မၽွ ဧလိယကို ေစလႊတ္ေတာ္မမူ။ ဇိဒုန္ျပည္ ဇရတၱၿမိဳ႕သူျဖစ္ေသာ မုဆိုးမတစ္ေယာက္ရွိရာသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။-

27ပေရာဖက္ဧလိရွဲ လက္ထက္တြင္လည္း၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ႏူနာစြဲေသာသူ အမ်ားရွိၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ေနမန္အမည္ရွိေသာ ရွုရိလူမွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔မေရာက္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

28တရားဇရပ္၌ရွိေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ ထိုစကားေတာ္ကို ၾကားေသာအခါ ျပင္းစြာ အမ်က္ထြက္သည္ႏွင့္၊-

29ထ၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုၿမိဳ႕ျပင္သို႔ ႏွင္ထုတ္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုၿမိဳ႕တည္ရာ ေတာင္ထိပ္စြန္းအငူမွ ေဇာက္ထိုးတြန္းခ်ျခင္းငွာ ေဆာင္သြားၾက၏။-

30ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အလယ္၌ ေလၽွာက္၍ ႂကြသြားေတာ္မူ၏။

31ဂါလိလဲျပည္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လၽွင္၊ ဥပုသ္ေန႔၌ ဆုံးမဩဝါဒေပးေတာ္မူ၏။-

32အာဏာႏွင့္ ေဟာေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ေဒသနာေတာ္ကို အလြန္အံ့ဩၾက၏။-

33ထိုတရားဇရပ္၌ ညစ္ညဴးေသာနတ္ဆိုး စြဲေသာသူတစ္ေယာက္ ရွိ၍၊-

34ဪ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရွု ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္ အဘယ္သို႔ဆိုင္သနည္း။ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ လာသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူျဖစ္သည္ကို အကၽြန္ုပ္သိပါ၏၊ ဘုရားသခင္၏ သန္႔ရွင္းေတာ္မူေသာသူ ျဖစ္ပါသည္ဟု ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။-

35ေယရွုကလည္း၊ တိတ္ဆိတ္စြာေနေလာ့။ ထိုသူ၏အထဲက ထြက္သြားေလာ့ဟု ဆုံးမေတာ္မူလၽွင္၊ နတ္ဆိုးသည္ ထိုသူကို လူအမ်ားအလယ္၌ လွဲခ်၍ ေဘးဥပဒ္မျပဳဘဲ ထြက္သြား၏။-

36လူအေပါင္းတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝ၍၊ ဤစကားသည္ အဘယ္သို႔ေသာစကားနည္း၊ ညစ္ညဴးေသာနတ္တို႔ကို အာဏာတန္ခိုးႏွင့္ မွာထား၍ သူတို႔သည္ ထြက္သြားၾကသည္တကားဟု အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾက၏။-

37သတင္းေတာ္သည္လည္း၊ ပတ္ဝန္းက်င္အရပ္တို႔၌ ႏွံ့ျပားေက်ာ္ေစာေလ၏။

38တရားဇရပ္မွ ထြက္ၿပီးလၽွင္ ရွိမုန္အိမ္သို႔ႂကြေတာ္မူ၏။ ရွိမုန္၏ ေယာကၡမသည္ ျပင္းစြာေသာ ဖ်ားနာစြဲသည္ျဖစ္၍ သူ႔အတြက္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေတာင္းေလၽွာက္ၾက၏။-

39ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုမိန္းမ၏ အနားမွာရပ္၍ ဖ်ားနာကို ဆုံးမေတာ္မူလၽွင္၊ သူသည္ အဖ်ားေပ်ာက္သျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းထ၍ ဧည့္သည္ဝတ္ကိုျပဳေလ၏။

40ေနဝင္ေသာအခါ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အနာေရာဂါစြဲေသာသူတို႔၏ အေဆြခင္ပြန္းအေပါင္းတို႔သည္ ထိုလူနာတို႔ကို အထံေတာ္သို႔ေဆာင္ခဲ့၍၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုလူနာအသီးအသီးတို႔ အေပၚ၌ လက္ေတာ္ကို တင္သျဖင့္ အနာေရာဂါကို ၿငိမ္းေစေတာ္မူ၏။-

41နတ္ဆိုးတို႔လည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏ဟု ဟစ္ေၾကာ္လ်က္ လူမ်ားမွ ထြက္သြားၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို သူတို႔သိၾကေသာေၾကာင့္ စကားတစ္ခြန္းကိုမၽွ မေျပာေစျခင္းငွာ ျမစ္တားေတာ္မူ၏။

42မိုးလင္းေသာအခါ ေတာအရပ္သို႔ ထြက္ႂကြေတာ္မူ၍၊ လူမ်ားတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုရွာၾက၏၊ အထံေတာ္သို႔ေရာက္လၽွင္၊ မိမိတို႔ေနရာမွ ထြက္ႂကြေတာ္မမူမည္အေၾကာင္း ဆီးတားၾက၏။-

43ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို အျခားေသာၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ ငါေဟာေျပာရမည္။-

44ထိုသို႔အလို႔ငွာ ငါ့ကိုေစလြတ္လ်က္ရွိသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍၊ ဂါလိလဲျပည္မွာ တရားဇရပ္တို႔၌ တရားေဟာေျပာလ်က္ ေနေတာ္မူ၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →