Luke 23 — Burmese JBZV

1ထိုအခါ မင္းအရာရွိအေပါင္းတို႔သည္ထ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ပိလတ္မင္းထံသို႔ ေဆာင္သြားၾကၿပီးလၽွင္၊-

2ဤသူသည္ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကို လွည့္ျဖား၍၊ မိမိသည္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုဆိုလ်က္၊ ကဲသာဘုရင္ကို အခြန္မဆက္ႏွင့္ဟု ျမစ္တားသည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔ေတြ႕ပါၿပီဟု အျပစ္တင္ၾက၏။-

3ပိလတ္မင္းက၊ သင္သည္ ယုဒရွင္ဘုရင္မွန္သေလာဟု ေယရွုကိုေမးလၽွင္၊ မင္းႀကီးေမးသည္အတိုင္း မွန္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

4ပိလတ္မင္းက၊ ဤသူ၌ အဘယ္အျပစ္ကိုမၽွ ငါမေတြ႕ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူအေပါင္းတို႔အား ေျပာဆိုလၽွင္၊-

5ထိုသူတို႔သည္ သာ၍ျပင္းစြာေသာအသံႏွင့္ ဟစ္ေၾကာ္လ်က္၊ ဤသူသည္ ဂါလိလဲျပည္မွစ၍ ဤအရပ္တိုင္ေအာင္ ယုဒျပည္၌ အႏွံ့အျပားဆုံးမဩဝါဒေပး၍ လူမ်ားကိုႏွိုးေဆာ္ေသာသူျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ဆိုၾက၏။

6ပိလတ္မင္းသည္ ဂါလိလဲဟူေသာစကားကိုၾကားလၽွင္၊ ထိုသူသည္ ဂါလိလဲလူျဖစ္သေလာဟု ေမးျမန္း၍၊-

7ေဟ႐ုဒ္မင္းပိုင္ေသာ သူျဖစ္သည္ကို သိေသာအခါ ထိုမင္းထံသို႔ ပို႔ေစ၏။ ထိုအခါ ေဟ႐ုဒ္မင္းသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ရွိသတည္း။

8ထိုမင္းသည္ ေယရွုကိုျမင္လၽွင္ အလြန္ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ အထက္က သတင္းေတာ္မ်ားကိုၾကား၍၊ ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္ျခင္းငွာ ၾကာျမင့္စြာ အလိုရွိသည္ျဖစ္၍၊ ျပေတာ္မူေသာ နိမိတ္လကၡဏာတစ္စုံတစ္ခုကို ျမင္ရမည္ဟု ေမၽွာ္လင့္လ်က္ေန၏။-

9ထိုအခါ ေဟ႐ုဒ္မင္းသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို မ်ားစြာေမးျမန္းေသာ္လည္း အဘယ္စကားကိုမၽွ ျပန္ေတာ္မမူ။-

10ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ ထ၍ ျပင္းထန္စြာ အျပစ္တင္ၾက၏။-

11ေဟ႐ုဒ္မင္းသည္ စစ္သူရဲတို႔ႏွင့္တကြ ကိုယ္ေတာ္ကို မခန္႔မညားဘဲ ျပက္ရယ္ျပဳ၍ တင့္တယ္ေသာအဝတ္ကို ဝတ္ေစၿပီးမွ ပိလတ္မင္းထံသို႔ ပို႔ျပန္ေစ၏။-

12ထိုေန႔၌ ပိလတ္မင္းႏွင့္ ေဟ႐ုဒ္မင္းတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းအေဆြဖြဲ႕ၾက၏။ အထက္က ရန္ဘက္ျဖစ္ၾကသတည္း။

13တစ္ဖန္ ပိလတ္မင္းသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ မင္းအရာရွိ၊ လူမ်ားတို႔ကိုေခၚ၍ -

14ျပည္သူျပည္သားမ်ားကို ပုန္ကန္ေစေသာသူကဲ့သို႔ ဤလူကို သင္တို႔သည္ ငါ့ထံသို႔ ပို႔ေဆာင္ၾကသည္ျဖစ္၍၊ သင္တို႔ေရွ႕မွာ ငါစစ္ေၾကာေသာ္လည္း၊ သင္တို႔ တင္ေသာအျပစ္ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ သူ၌ငါမေတြ႕။-

15ေဟ႐ုဒ္မင္းသည္လည္း မေတြ႕။ ထိုမင္းထံသို႔ ငါပို႔ေစၿပီ။ ဤသူသည္ အေသသတ္ျခင္းကို ခံထိုက္ေသာအမွု တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မျပဳ။-

16ထိုေၾကာင့္ သူ႔ကို ငါဆုံးမ၍ လႊတ္မည္ဟု ဆိုေလ၏။-

17ထိုပြဲ၌ လူမ်ားတို႔အား တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူကို မလႊတ္ဘဲမေနရသတည္း။

18လူအေပါင္းတို႔က၊ ထိုသူကို ထုတ္ပါေလာ့။ အကၽြန္ုပ္တို႔အား ဗာရဗၺကို လႊတ္ပါေလာ့ဟု တညီတညြတ္တည္း ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။-

19ထိုဗာရဗၺကား၊ ၿမိဳ႕၌ ပုန္ကန္ျခင္းအျပစ္၊ လူအသက္ကို သတ္ျခင္းအျပစ္ေၾကာင့္ ေထာင္ထဲ၌ ေလွာင္ထားေသာသူ ျဖစ္သတည္း။

20ပိလတ္မင္းသည္ ေယရွုကို လႊတ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔အား တစ္ဖန္ေျပာဆိုေလ၏။-

21သူတို႔ကလည္း၊ ထိုသူကို လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားပါ။ ရိုက္ထားပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။-

22ပိလတ္မင္းက၊ ထိုသူသည္ အဘယ္အျပစ္ကို ျပဳဘိသနည္း။ ေသထိုက္ေသာအျပစ္ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ သူ၌ငါမေတြ႕။ ထိုေၾကာင့္ သူ႔ကိုငါဆုံးမ၍ လႊတ္မည္ဟု သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ဆိုလၽွင္၊-

23လူမ်ားတို႔သည္ ထိုသူကို လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားေစျခင္းငွာ ႀကီးစြာေသာအသံႏွင့္ က်ပ္က်ပ္ေတာင္းသျဖင့္၊ သူတို႔၏အသံႏွင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔၏ အသံသည္ နိုင္ေလ၏။-

24ပိလတ္မင္းသည္လည္း သူတို႔ေတာင္းသည္အတိုင္း ျဖစ္ေစျခင္းငွာ စီရင္၍၊-

25ပုန္ကန္ျခင္းအျပစ္၊ လူအသက္ကို သတ္ျခင္းအျပစ္ေၾကာင့္ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထားေသာသူကို လူမ်ားေတာင္းသည္အတိုင္း လႊတ္ၿပီးမွ၊ ေယရွုကို သူတို႔ အလိုသို႔ အပ္လိုက္ေလ၏။

26ကိုယ္ေတာ္ကို ထုတ္သြားၾကစဥ္၊ ရွိမုန္အမည္ရွိေသာ ကုေရေနျပည္သားတစ္ေယာက္သည္ ေတာရြာမွ လာသည္ကို သူတို႔သည္ေတြ႕လၽွင္၊ ဖမ္းဆီး၍ ေယရွုေနာက္ေတာ္၌ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေတာ္ကို ထမ္းေစၾက၏။-

27ေနာက္ေတာ္၌ လိုက္ေသာလူမ်ားအေပါင္းတို႔တြင္၊ ကိုယ္ေတာ္ေၾကာင့္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေသာ မိန္းမအခ်ိဳ႕ပါ၏။-

28ထိုသူတို႔ကို ေယရွုသည္ လွည့္ၾကည့္၍၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သမီးတို႔၊ ငါ့ေၾကာင့္ မငိုေႂကြးၾကႏွင့္။ မိမိတို႔ႏွင့္ မိမိတို႔သားမ်ားေၾကာင့္ ငိုေႂကြးၾကေလာ့။-

29အေၾကာင္းမူကား၊ ျမဳံေသာမိန္းမသည္ မဂၤလာရွိ၏။ ပဋိသေႏၶမယူဖူးေသာဝမ္းႏွင့္ သူငယ္မစို႔ဖူးေသာ သားျမတ္သည္ မဂၤလာရွိ၏ဟု ေျပာရေသာေန႔ရက္ကာလ ေရာက္လိမ့္မည္။-

30ထိုအခါ သူတို႔က၊ အို ေတာင္မ်ားတို႔၊ ငါတို႔အေပၚသို႔ က်ၾကပါ။ အို ကုန္းမ်ားတို႔၊ ငါတို႔ကို ဖုံးအုပ္ၾကပါဟု ေခၚၾကလိမ့္မည္။-

31အေၾကာင္းမူကား၊ စိမ္းေသာအပင္ကို ဤသို႔ျပဳၾကလၽွင္၊ ေျခာက္ေသာအပင္၌ အဘယ္သို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္နည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

32ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ လူဆိုးႏွစ္ေယာက္တို႔ကိုလည္း သတ္အံ့ေသာငွာ ထုတ္သြားၾက၏။

33ကရာနိအမည္ရွိေသာအရပ္သို႔ ေရာက္ၾကေသာ္၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တကြ ထိုလူဆိုးတို႔ကို လက္ယာေတာ္ဘက္၌တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌တစ္ေယာက္၊ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားၾက၏။-

34ေယရွုကလည္း၊ အို အဘ၊ သူတို႔၏ အျပစ္ကိုလႊတ္ေတာ္မူပါ။ သူတို႔သည္ ကိုယ္ျပဳေသာအမွုကို မသိၾကဟု ႁမြက္ဆိုေတာ္မူ၏။ အဝတ္ေတာ္ကိုလည္း စာေရးတံခ်၍ ေဝဖန္ၾက၏။-

35လူမ်ားတို႔သည္လည္း ၾကည့္ရွုလ်က္ ရပ္ေနၾက၏။ ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူ မင္းအရာရွိတို႔က၊ ဤသူသည္ သူတစ္ပါးတို႔ကို ကယ္တင္တတ္၏။ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္ ေရြးခ်ယ္ေတာ္မူေသာသူမွန္လၽွင္ ကိုယ္ကိုကယ္တင္ပါေလေစဟူ၍ ျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။-

36စစ္သူရဲတို႔သည္လည္း လာ၍ ပုံးရည္ကို ကပ္ေပးလ်က္၊-

37သင္သည္ ယုဒရွင္ဘုရင္မွန္လၽွင္ ကိုယ္ကို ကယ္တင္ေလာ့ဟူ၍ ျပက္ရယ္ျပဳလ်က္ ဆိုၾက၏။-

38ေခါင္းေတာ္ေပၚမွာတပ္၍ အျပစ္ေဖာ္ျပေသာ ကမၸည္းလိပ္စာခ်က္ဟူမူကား၊ ဤသူသည္ ယုဒရွင္ ဘုရင္ေပတည္းဟု ေဟျဗဲဘာသာ၊ ေဟလသဘာသာ၊ ေရာမဘာသာအားျဖင့္ေရး၍ ေခါင္းေတာ္ေပၚမွာ တပ္သတည္း။

39ဆြဲထားေသာ လူဆိုးႏွစ္ေယာက္တြင္ တစ္ေယာက္က၊ သင္သည္ ခရစ္ေတာ္မွန္လၽွင္ ကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ငါတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ကယ္တင္ေလာ့ဟု ကိုယ္ေတာ္ကို ကဲ့ရဲ့၍ ဆိုေလ၏။-

40တစ္ေယာက္မူကား၊ မိမိအေဖာ္ကိုဆုံးမ၍၊ သင္သည္ ဤသူနည္းတူ အျပစ္ဒဏ္ခံလ်က္ပင္ ဘုရားသခင္ကို မေၾကာက္သေလာ။-

41ငါတို႔သည္ ကိုယ္ျပဳမိေသာအျပစ္ႏွင့္အေလ်ာက္ ခံရသည္ျဖစ္၍ တရားသျဖင့္ ခံရၾက၏။ ဤသူမူကား အဘယ္အျပစ္ကိုမၽွ မျပဳဟုဆိုၿပီးလၽွင္၊-

42သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ နိုင္ငံေတာ္တည္လ်က္ ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ အကၽြန္ုပ္ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါဟု ေယရွုကို ေလၽွာက္ဆို၏။-

43ေယရွုကလည္း၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ယေန႔တြင္ သင္သည္ ငါႏွင့္အတူ ပရဒိသုဘုံ၌ရွိလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

44ထိုအခ်ိန္သည္ မြန္းတည့္အခ်ိန္ေလာက္ျဖစ္၍ သုံးခ်က္တီးအခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ ေမွာင္မိုက္အတိျဖစ္ေလ၏။-

45ေနအေရာင္ ကြယ္ေပ်ာက္ေလ၏။ ဗိမာန္ေတာ္၏ ကုလားကာသည္ ႏွစ္ျဖာကြဲေလ၏။-

46ေယရွုသည္လည္း ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ အို အဘ၊ အကၽြန္ုပ္စိတ္ဝိညာဥ္ကို ကိုယ္ေတာ္လက္၌ အကၽြန္ုပ္အပ္ပါ၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူလ်က္ အသက္ခ်ဳပ္ေတာ္မူ၏။-

47ထိုအျခင္းအရာတို႔ကို တပ္မွူးသည္ျမင္လၽွင္၊ စင္စစ္ဤသူသည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမွန္ေပ၏ဟုဆို၍ ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးမြမ္းေလ၏။-

48ထိုအမွုကို အၾကည့္အရွုလာေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာမ်ားကိုျမင္လၽွင္၊ ရင္ပတ္ကိုခတ္၍ ျပန္သြားၾက၏။-

49ဂါလိလဲျပည္မွ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္လာေသာ မိန္းမတို႔ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကို သိကၽြမ္းေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္လည္း အေဝးကၾကည့္ရွု၍ ရပ္ေနၾက၏။-

50ထိုအခါ ယုဒျပည္အရိမႆဲၿမိဳ႕သား ေယာသပ္အမည္ရွိေသာ လႊတ္အရာရွိတစ္ေယာက္သည္၊ အျခားေသာ လႊတ္အရာရွိတို႔၏ တိုင္ပင္စီရင္ျခင္းကို ဝန္ခံေသာသူမဟုတ္၊-

51ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ကို ေမၽွာ္လင့္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းသူေတာ္ျမတ္ျဖစ္သည္ႏွင့္ ပိလတ္မင္းထံသို႔ဝင္၍၊-

52ေယရွု၏အေလာင္းေတာ္ကို ေတာင္းေလ၏။-

53အေလာင္းေတာ္ကို ခ်၍ ပိတ္ေခ်ာႏွင့္ ပတ္ရစ္ၿပီးလၽွင္၊ တစ္ေယာက္ကိုမၽွ မသၿဂႋဳဟ္ဖူးေသာ ေက်ာက္သခၤ်ိဳင္းတြင္း၌ ထားေလ၏။-

54ထိုေန႔ကား အဖိတ္ေန႔ျဖစ္၍ ဥပုသ္ေန႔အခ်ိန္ နီးသတည္း။-

55ဂါလိလဲျပည္က ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလာေသာ မိန္းမမ်ားသည္ သခၤ်ိဳင္းေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ အေလာင္းေတာ္ကို အဘယ္သို႔ ထားသည္ကိုလည္းေကာင္း အၾကည့္အရွု လိုက္လာၾက၏။-

56ထိုေနာက္မွ ျပန္သြားၿပီးလၽွင္ ဆီေမႊးႏွင့္နံ့သာမ်ိဳးကို ျပင္ဆင္၍ ပညတ္ေတာ္အတိုင္း ဥပုသ္ေန႔၌ အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေနၾက၏။-