Luke 8 — Burmese JBZV

1ထိုေနာက္မွ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၿမိဳ႕ရြာအစဥ္အတိုင္း ေဒသစာရီလွည့္လည္၍ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏။-

2တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။ နတ္ဆိုးေဘး၊ အနာေရာဂါေဘးႏွင့္ ကင္းလြတ္ေစေတာ္မူေသာ မိန္းမအခ်ိဳ႕သည္လည္း လိုက္ၾက၏။ ထိုမိန္းမတို႔တြင္ နတ္ဆိုးခုနစ္ေယာက္ ထြက္ေသာ မာဂဒလဟုေခၚေဝၚေသာ မာရိ၊-

3ေဟ႐ုဒ္မင္း၏စားေတာ္ကဲ ခုဇ၏မယားေယာဟႏၷႏွင့္ ရွုရွႏၷမွစ၍ မိမိဥစၥာကိုလွူ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို လုပ္ေကၽြးေသာ အျခားမိန္းမအမ်ား ပါၾက၏။

4မ်ားစြာေသာလူအေပါင္းတို႔သည္ ၿမိဳ႕ရြာအရပ္ရပ္တို႔မွ အထံေတာ္သို႔လာ၍ စုေဝးလ်က္ရွိၾကေသာအခါ၊ ဥပမာစကားအားျဖင့္ ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ၊-

5မ်ိဳးေစ့ၾကဲေသာသူသည္ မ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲျခင္းငွာ ထြက္သြား၏။ အေစ့ကို ၾကဲသည္တြင္ အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ လမ္း၌က်သျဖင့္ ေက်ာ္နင္းျခင္းကို ခံရ၍ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔သည္ ေကာက္စားၾက၏။-

6အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ ေက်ာက္ေပၚ၌ က်သျဖင့္ အပင္ေပါက္ေသာအခါ ေျမဩဇာမရွိေသာေၾကာင့္ ညႇိုးႏြမ္းပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။-

7အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ ဆူးပင္တို႔တြင္ က်သျဖင့္ ဆူးပင္တို႔သည္ အတူေပါက္၍ ညႇဥ္းဆဲၾက၏။-

8အခ်ိဳ႕ေသာအေစ့တို႔သည္ ေကာင္းေသာေျမ၌ က်သျဖင့္ အပင္ေပါက္၍ အဆတစ္ရာပြားမ်ား၍ အသီးသီးၾက၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊ ၾကားစရာနားရွိေသာသူမည္သည္ကား ၾကားပါေစဟု ေႂကြးေၾကာ္ေတာ္မူ၏။

9တပည့္ေတာ္တို႔ကလည္း၊ ထိုဥပမာ၏ အနက္အဓိပၸာယ္ကား အဘယ္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-

10ကိုယ္ေတာ္က၊ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင့္နိုင္ငံေတာ္၏ နက္နဲေသာအရာတို႔ကို သိရေသာအခြင့္ ရွိၾက၏။ ႂကြင္းေသာသူတို႔မူကား၊ ျမင္လ်က္ပင္ အာ႐ုံမျပဳဘဲျမင္၍၊ ၾကားလ်က္ပင္အနက္ကို နားမလည္ဘဲ ၾကားရသည္တိုင္ေအာင္ သူတို႔အား ဥပမာအားျဖင့္ ေဟာရ၏။

11ထိုဥပမာ အနက္အဓိပၸာယ္ကား မ်ိဳးေစ့သည္ ဘုရားသခင္၏တရားစကား ျဖစ္၏။-

12လမ္း၌ရွိေသာသူကား၊ တရားစကားကို ၾကားသည္ရွိေသာ္၊ ယုံၾကည္ျခင္း၊ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ မေရာက္ေစျခင္းငွာ၊ မာရ္နတ္သည္ လာ၍ တရားစကားကို ႏွလုံးထဲမွ ႏုတ္ယူေသာသူကို ဆိုလိုသတည္း။-

13ေက်ာက္ေပၚ၌ရွိေသာသူကား၊ တရားစကားကိုၾကား၍ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ ခံယူေသာ္လည္း စိတ္ႏွလုံး၌ အျမစ္မစြဲ၊ ခဏသာယုံၾကည္သျဖင့္ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းကို ခံရေသာအခါ ေဖာက္ျပန္ေသာသူကို ဆိုလိုသတည္း။-

14ဆူးပင္တို႔တြင္ ရွိေသာသူကား၊ တရားစကားကို ၾကားသည္ရွိေသာ္၊ ေလာကီစိုးရိမ္ျခင္း၊ စည္းစိမ္ႂကြယ္ဝျခင္း၊ ကာမဂုဏ္ခံစားျခင္းတို႔သည္ ႏွိပ္စက္၍ အသီးမသီးေသာသူကို ဆိုလိုသတည္း။-

15ေကာင္းေသာေျမ၌ ရွိေသာသူကား၊ ေျဖာင့္မတ္စင္ၾကယ္ေသာ စိတ္ႏွလုံးႏွင့္ တရားစကားကိုၾကားလၽွင္၊ စြဲလမ္းေသာအားျဖင့္ ျမဲၿမံစြာ အသီးသီးေသာသူကို ဆိုလိုသတည္း။

16ဆီမီးထြန္းၿပီးလၽွင္ အိုးေမွာက္၍ ဖုံးထားေလ့မရွိ။ ခုတင္ေအာက္၌လည္း ထားေလ့မရွိ။ ဝင္ေသာသူသည္ အလင္းကိုျမင္ေစျခင္းငွာ ဆီမီးခုံအေပၚမွာ တင္ထားေလ့ရွိ၏။-

17ဆိတ္ကြယ္ရာ၌ ရွိသမၽွတို႔သည္ ထင္ရွားလိမ့္မည္။ ဝွက္ထားလ်က္ ရွိသမၽွတို႔သည္လည္း ထင္ရွားစြာ ပြင့္လင္းလိမ့္မည္။-

18ထိုေၾကာင့္သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ၾကားနာရသည္ကို သတိျပဳၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ အၾကင္သူသည္ ရတတ္၏၊ ထိုသူ႔အားေပးဦးမည္။ အၾကင္သူသည္ ဆင္းရဲ၏၊ ထိုသူ၌ ဥစၥာရွိဟန္ေဆာင္သမၽွကိုပင္ ႏုတ္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

19ထိုအခါ မယ္ေတာ္ႏွင့္ ညီေတာ္တို႔သည္ လာ၍ စည္းေဝးေသာသူမ်ားေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ရင္းသို႔ မခ်ဥ္းကပ္နိုင္ဘဲ ေနၾက၏။-

20လူအခ်ိဳ႕ကလည္း၊ မယ္ေတာ္ႏွင့္ ညီေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕လို၍ ျပင္မွာရပ္ေနၾကပါ၏ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

21ကိုယ္ေတာ္က၊ ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကိုၾကား၍ နားေထာင္ေသာသူတို႔သည္ ငါ့အမိ၊ ငါ့ညီျဖစ္သတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

22တစ္ေန႔သ၌ ေယရွုသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ေလွထဲသို႔ဝင္၍၊ အိုင္တစ္ဖက္သို႔ ကူးၾကကုန္အံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ လႊင့္သြားၾက၏။-

23အိုင္ကိုကူးေသာအခါ ေယရွုသည္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူ၏။ အိုင္၌မိုးသက္မုန္တိုင္းျဖစ္၍၊ ေလွသည္ ေရႏွင့္ ျပည့္ေသာေၾကာင့္ ေဘးေရာက္လု၏။-

24တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုႏွိုးၿပီးလၽွင္၊ သခင္၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ပါ၏ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထ၍ ေလႏွင့္ လွိုင္းတံပိုးကို ဆုံးမေတာ္မူသျဖင့္၊ ေလႏွင့္ လွိုင္းတံပိုးသည္ ၿငိမ္း၍သာယာေလ၏။-

25ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ သင္တို႔ ယုံၾကည္ျခင္းစိတ္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ သူတို႔သည္ ေၾကာက္ရြံ့အံ့ဩ၍၊ ဤသူကား အဘယ္သို႔ေသာသူနည္း။ ေလႏွင့္ ေရကိုပင္ မွာထားေတာ္မူ၍၊ သူတို႔သည္ နားေထာင္ပါသည္တကားဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

26ဂါလိလဲျပည္ႏွင့္ အိုင္တစ္ဖက္ျဖစ္ေသာ ဂါဒရျပည္သို႔ ေရာက္ၾက၍၊-

27ေယရွုသည္ ကုန္းေပၚသို႔ တက္ေတာ္မူလၽွင္၊ ကာလတာရွည္စြာ နတ္ဆိုးစြဲသျဖင့္ အဝတ္ကိုမဝတ္၊ အိမ္၌မေန၊ သခၤ်ိဳင္းတစျပင္၌ေနတတ္ေသာ ဂါဒရျပည္သားတစ္ေယာက္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ခရီးဦးႀကိဳ ျပဳေလ၏။-

28ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္လၽွင္ ပ်ပ္ဝပ္၍၊ အျမင့္ဆုံးေသာဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ေယရွု၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ အဘယ္သို႔ ဆိုင္သနည္း။ အကၽြန္ုပ္ကို ညႇဥ္းဆဲေတာ္မမူမည္အေၾကာင္း အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ပါသည္ဟု ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ေအာ္ဟစ္၍ ေလၽွာက္ေလ၏။-

29ေလၽွာက္သည္အေၾကာင္းကား၊ နတ္ဆိုးသည္ ထိုလူကို အဖန္မ်ားစြာဖမ္းဆီးလွၿပီ။ ေျခခ်င္းသံႀကိဳးႏွင့္ အက်ဥ္းထားေသာ္လည္း ေျခခ်င္းသံႀကိဳးကိုဆြဲျဖတ္၍ နတ္ဆိုးသည္ ေတာအရပ္သို႔ ႏွင္ျမဲရွိေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတာ္သည္ေထာက္၍၊ ညစ္ညဴးေသာနတ္၊ ထိုလူမွ ထြက္သြားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ၿပီ။-

30ေယရွုကလည္း၊ သင္သည္ အဘယ္အမည္ရွိသနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုလူကို နတ္ဆိုးအမ်ား စြဲေသာေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္အမည္ကား ေလေဂါင္ျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၿပီးမွ၊-

31အနက္ဆုံးေသာ အရပ္သို႔သြားေစျခင္းငွာ မႏွင္ပါမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ေလ၏။

32ထိုအရပ္၌ ေတာင္ေပၚမွာ မ်ားစြာေသာဝက္အစုသည္ က်က္စားလ်က္ရွိ၏။ ထိုဝက္ထဲသို႔ ဝင္ရပါမည္အေၾကာင္း အခြင့္ေပးေတာ္မူပါဟု နတ္ဆိုးတို႔သည္ ေတာင္းပန္ျပန္လၽွင္ အခြင့္ေပးေတာ္မူ၏။-

33နတ္ဆိုးတို႔သည္ လူမွထြက္၍ ဝက္ထဲသို႔ဝင္သျဖင့္၊ ဝက္အစုသည္ အိုင္ကမ္းေဇာက္ကို တစ္ဟုန္တည္း ေျပးဆင္း၍ အသက္ဆုံးၾက၏။-

34ဝက္ေက်ာင္းေသာသူတို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာကို ျမင္လၽွင္ေျပး၍ ၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ သတင္းၾကားေျပာၾကေသာ္၊-

35လူမ်ားတို႔သည္ ထိုအမွုအရာကို ၾကည့္ရွုအံ့ေသာငွာ ထြက္လာၾက၏။ အထံေတာ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ နတ္ဆိုးထြက္သြားေသာသူသည္ အဝတ္ကိုဝတ္၍ ပကတိစိတ္ႏွင့္ ေယရွု၏ေျခေတာ္ရင္း၌ ထိုင္ေနသည္ကို ျမင္လၽွင္၊ ေၾကာက္ရြံ့ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။-

36နတ္ဆိုးစြဲေသာသူသည္ အဘယ္သို႔ေသာအားျဖင့္ က်န္းမာပကတိရွိသည္ကို သိျမင္ေသာသူတို႔သည္ ေနာက္လာေသာသူတို႔အား ျပန္ၾကားၿပီးမွ၊-

37ဂါဒရျပည္သူျပည္သား အေပါင္းတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္လန္႔ေသာစိတ္စြဲ၍၊ မိမိတို႔ျပည္က ထြက္သြားေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾကလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေလွထဲသို႔ ဝင္၍ျပန္ေတာ္မူ၏။

38နတ္ဆိုးထြက္သြားေသာသူသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ အတူရွိပါမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္လၽွင္၊-

39ေယရွုက၊ သင္သည္ ကိုယ္အိမ္သို႔ျပန္သြားေလာ့။ ဘုရားသခင္သည္ သင္၌အဘယ္မၽွေလာက္ ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူသည္ကို ၾကားေျပာေလာ့ဟူ၍ လႊတ္လိုက္ေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုသူသည္သြား၍ ေယရွုသည္ အဘယ္မၽွေလာက္ ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူသည္ကို တစ္ၿမိဳ႕လုံးတြင္ အႏွံ့အျပား သတင္းၾကားေျပာေလ၏။

40ေယရွုသည္ ျပန္ေတာ္မူလၽွင္၊ လူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေမၽွာ္လင့္လ်က္ ေနၾကေသာေၾကာင့္ ဝမ္းေျမာက္စြာလက္ခံၾက၏။-

41ထိုအခါ ယာဣ႐ုအမည္ရွိေသာ တရားဇရပ္မွူးသည္ လာ၍ ေယရွု၏ေျခေတာ္ရင္း၌ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊-

42တစ္ဆယ္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ရွိေသာ မိမိ၌ တစ္ေယာက္တည္းေသာသမီးသည္ ေသဆဲရွိေသာေၾကာင့္၊ မိမိအိမ္သို႔ ႂကြေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ကိုယ္ေတာ္ကိုေတာင္းပန္၍ ႂကြေတာ္မူစဥ္တြင္ လူအစုအေဝးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ထိခိုက္တိုက္မိၾက၏။-

43ထိုအခါ တစ္ဆယ္ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေသြးသြန္အနာစြဲေသာေၾကာင့္၊ ဥစၥာရွိသမၽွကို ေဆးသမားတို႔အားေပး၍ ကုန္ေသာ္လည္း၊ အဘယ္ေဆးသမားလက္၌မၽွ ခ်မ္းသာမရနိုင္ေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္၊-

44ေနာက္ေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အဝတ္ေတာ္၏ပန္းပြားကို တို႔သျဖင့္၊ ထိုခဏခ်င္းတြင္ ေသြးသြန္အနာေပ်ာက္ေလ၏။-

45ေယရွုကလည္း၊ ငါ့ကို အဘယ္သူတို႔သနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ ျငင္းလတ္ေသာ္၊ ေပတ႐ုမွစ၍ သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔က၊ သခင္၊ လူအစုအေဝးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္အား ထိခိုက္တိုက္မိၾကသည္ ျဖစ္၍၊ ငါ့ကို အဘယ္သူတို႔သနည္းဟု ေမးေတာ္မူပါသည္တကားဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

46ေယရွုကလည္း၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ့ကိုတို႔ေလၿပီ။ ငါ့ကိုယ္မွ တန္ခိုးထြက္သည္ကို ငါသိ၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

47ထိုမိန္းမသည္ မိမိပုန္းေရွာင္၍ မေနနိုင္သည္ကိုသိလၽွင္ တုန္လွုပ္လ်က္လာ၍၊ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ တို႔သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ခ်က္ခ်င္း ခ်မ္းသာရသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕မွာ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ ၾကားေလၽွာက္ေလ၏။-

48ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ ငါ့သမီး၊ မစိုးရိမ္ႏွင့္။ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္ သင့္အနာကို ၿငိမ္းေစၿပီ။ ၿငိမ္ဝပ္စြာသြားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

49ထိုသို႔ မိန္႔ေတာ္မူစဥ္တြင္ တရားဇရပ္မွူးအိမ္မွ လူလာ၍၊ ကိုယ္ေတာ္၏ သမီးေသပါၿပီ။ ဆရာကို မေႏွာင့္ယွက္ပါႏွင့္ဟု ဆို၏။-

50ေယရွုသည္ၾကားလၽွင္၊ မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ယုံၾကည္ျခင္းစိတ္တစ္ခုသာ ရွိေစေလာ့။ ထိုသို႔ရွိလၽွင္ သူသည္ ေဘးႏွင့္ လြတ္လိမ့္မည္ဟု တရားဇရပ္မွူးအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

51အိမ္သို႔ေရာက္လၽွင္၊ ေပတ႐ု၊ ေယာဟန္၊ ယာကုပ္ႏွင့္ မိန္းမငယ္၏မိဘမွတစ္ပါး အဘယ္သူကိုမၽွ အထဲသို႔မဝင္ေစျခင္းငွာ ဆီးတားေတာ္မူ၏။-

52လူအေပါင္းတို႔သည္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကသည္ကို ကိုယ္ေတာ္က၊ မငိုၾကႏွင့္။ သူငယ္ေသသည္ မဟုတ္၊ အိပ္ေပ်ာ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

53သူငယ္ေသေၾကာင္းကို ထိုသူတို႔သည္သိသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။-

54ထိုသူရွိသမၽွတို႔ကို ျပင္သို႔ထြက္ေစၿပီးမွ သူငယ္၏လက္ကို ကိုင္ေတာ္မူလ်က္၊ သူငယ္ထေလာ့ဟု ေခၚေတာ္မူသည္တြင္၊-

55စိတ္ဝိညာဥ္ျပန္လာ၍ မိန္းမငယ္သည္ ခ်က္ခ်င္းထေလ၏။-

56သူ႔အားစားစရာေပးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ မိဘတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။ ထိုအမွုအရာကို အဘယ္သူအားမၽွ မေျပာရမည္အေၾကာင္း ပညတ္ေတာ္မူ၏။