Jeremiah 15

Sinhala Bile - Revised Old Version (SROV)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1එකල ස්වාමීන්වහන්සේ මට මෙසේ කීසේක: මෝසෙස් සහ සාමුවෙල් මා ඉදිරියෙහි සිටියත් මාගේ සිත මේ සෙනඟ දෙසට හැරෙන්නේ නැත. ඔවුන් පිටතට යන පිණිස මා ඉදිරියෙන් හරින්න.

2අප පිටතට යන්නේ කොතැනටදැයි ඔවුන් ඔබෙන් ඇසූ කල්හි: වසංගතයට නියම අය වසංගතයටත්, කඩුවට නියම අය කඩුවටත්, සාගතයට නියම අය සාගතයටත්, වාල්කමට නියම අය වාල්කමටත් යනවා ඇත කියා ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේකැයි ඔවුන්ට කියන්න.

3මම සතර වර්ගයක්, එනම් මරා දමන්ට කඩුවද ඉරන්ට බල්ලන්ද කාදමා නැතිකරන්ට අහසේ පක්ෂීන් හා පොළොවේ මෘගයන්ද, ඔවුන් කෙරෙහි නියමකරන්නෙමියි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක.

4යූදාහි රජවූ හෙසකියාගේ පුත්‍රවූ මනස්සේ විසින් යෙරුසලමෙහි කළ දේ නිසා පීඩා විදීමට ඔවුන් පොළොවේ සියලු රාජ්‍යවලට භාරදෙන්නෙමි.

5එම්බා යෙරුසලම, ඔබට අනුකම්පාකරන්නේ කවුද? ඔබ ගැන වැලපෙන්නේ කවුද? ඔබේ සුවදුක් අහන්ට ඔබ ළඟට එන්නේ කවුද?

6ඔබම මා අත්හැරියෙහියයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. ඔබ පස්සට ගියෙහිය. මමද මාගේ අත ඔබට විරුද්ධව දිඟුකොට ඔබ විනාශකෙළෙමි; තැවීමෙන් වෙහෙසවී සිටිමි.

7මම කුල්ලකින් දේශයේ දොරටුවලදී ඔවුන් පොළාදැමුවෙමි; ඔවුන්ගේ දරුවන් ඔවුන් කෙරෙන් තුරන්කෙළෙමි; තමුන්ගේ මාර්ගවලින් හැරී නාවාවූ මාගේ සෙනඟ නැතිකෙළෙමි.

8මුහුදේ වැලිවලට වඩා ඔවුන්ගේ වැන්දඹුවෝ වැඩිවූවෝය. මම යෞවනයන්ගේ මවුට විරුද්ධව ඉර මුදුන් වේලාවේ නාස්ති කරන්නෙක් ඔවුන් කෙරෙහි පැමිණෙවුවෙමි. වෙවුලුමද කැලඹීම්ද හදිසියෙන් ඈ පිටට වැටෙන්ට සැලැස්සුවෙමි.

9සත්දෙනෙකු බිහිකළ තැනැත්තී දුර්වලවේ; ඇගේ ප්‍රාණය ඉකුත්විය; ඇගේ ඉර දවාලේදීම බැස ගියේය; ඈ ලජ්ජාවටත් පැමුණුණාය. ඔවුන්ගෙන් ඉතිරි අය ඔවුන්ගේ සතුරන් ඉදිරියේදී කඩුවට භාරදෙන්නෙමියි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක.

10අහෝ මාගේ මෑණියෙනි, මුළු දේශය සමඟ තරඟද විවාදද කරන මනුෂ්‍යයෙකු වෙන්ට ඔබ මා බිහිකළ නිසා මට දුක්වේ! මම ණය නුදුන්නෙමි, ණය නොගත්තෙමි; එහෙත් සියල්ලෝම මට ශාපකරති.

11සැබවින් ඔබේ යහපත පිණිස ඔබ නිදහස්කරන්නෙමි; සැබවින්ම නරක කාලයෙහිත් විපත්ති කාලයෙහිත් සතුරා විසින් ඔබට කන්නලව්කරන්ට සලස්වන්නෙමියි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක.

12යකඩ එනම් උතුරු දිශාවේ යකඩ සහ පිත්තලත් කඩන්ට පුළුවන්ද?

13ඔබේ සම්පතද ඔබේ වස්තුද මිලයකට නොව ඔබේ සියලු පළාත්වල ඔබේ සියලු පව් නිසා කොල්ලයක් කොට දෙන්නෙමි.

14ඔබ නොදන්න දේශයකදී ඔබේ සතුරන්ට සේවයකරන්ට සලස්වන්නෙමි. මක්නිසාද මාගේ උදහසින් ගින්නක් ඇවිළ තිබේ, ඒක ඔබ සැම කෙරෙහි ඇවිළෙනවා ඇත.

15ස්වාමීන්වහන්ස, ඔබම දන්නාසේක. මා සිහිකොට, මා දෙස බලා, මාගේ පීඩාකාරයන්ගෙන් මා ගැන පළිගත මැනව; [ඔවුන් කෙරෙහි ඇති] ඔබගේ ඉවසිලිවන්තකම නිසා, මා තුරන් නොකළ මැනව, මා ඔබ නිසා නින්දාව ඉසිලූ බව සිහිකළ මැනව.

16ඔබගේ වචන සම්බවූ විට මම ඒවා කෑවෙමි; ඔබගේ වචන මට ප්‍රීතියක් සහ සිතට සතුටක් විය. මක්නිසාද, සේනාවල දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්ස, ඔබගේ නාමය මා කෙරෙහි කියනු ලැබේ.

17මමද සිනාසෙන්නන්ගේ සභාවෙහි හිඳගන ප්‍රීතිනොවීමි. ඔබගේ හස්තය නිසා තනියම හිඳගතිමි; මක්නිසාද ඔබ කෝපයෙන් මා පිරෙවූසේක.

18මාගේ වේදනාව නිතරම තිබෙන්නෙත් මාගේ තුවාලය අසාධ්‍යව තිබෙන්නෙත් මක්නිසාද? ඒක සුවවෙන්නේම නැත. සැබවින්ම ඔබ මට වතුර සිදීයන අවිශ්වාස ඔයක් මෙන් සිටිනසේක්ද?

19එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: ඔබ හැරීආවොත්, මම ඔබ නැවත ගෙනෙන්නෙමි, ඔබද මා ඉදිරියෙහි සිටින්නෙහිය; ඔබ අනර්ඝ දෙය නීච දෙයින් වෙන්කළොත්, ඔබ මාගේ මුඛය මෙන් සිටින්නෙහිය. ඔව්හු ඔබ වෙතට හැරීඑන්නෝය, එහෙත් ඔබ ඔවුන් වෙතට හැරී නොයන්න.

20මම මේ සෙනඟට විරුද්ධව ඔබ බලවත් පිත්තල පවුරක් කරන්නෙමි; ඔව්හු ඔබට විරුද්ධව යුද්ධකරන්නෝය, නුමුත් ඔබෙන් ජය නොගන්නෝය. මක්නිසාද ඔබ ගළවන්ටත් නිදහස් කරන්ටත් මම ඔබ සමඟ සිටිමි.

21නපුරන්ගේ අතින් ඔබ නිදහස්කරන්නෙමි, භයානකයන්ගේ මිටෙන් ඔබ මුදන්නෙමියි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →