bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Proverbs 13
Proverbs 13
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 14 →
1
บุตรที่มีปัญญาย่อมฟังคำสั่งสอนบิดาของตน, แต่คนประมาทเยาะเย้ยย่อมไม่ฟังคำต่อว่าตักเตือน.
2
บุคคลจะได้ของดีสมกับผลอันเกิดจากปากของตน; แต่จิตต์ใจของคนเจ้าเล่ห์จะได้แต่ความโหดร้าย.
3
บุคคลผู้ระวังปากของตนก็รักษาป้องกันชีวิตของตนไว้; แต่บุคคลผู้เปิดริมฝีปาก. ของตนออกกว้างจะได้ความหายนะ.
4
จิตต์ใจของคนเกียจคร้านมักอยากได้แต่ไม่ได้อะไรเลย; ส่วนจิตต์ใจของผู้ขยันจะอ้วนท้วน.
5
คนชอบธรรมชังมุสาวาท; แต่คนชั่วนั้นเป็นเหตุให้เกิดการน่าเกลียดและน่าละอาย.
6
ความชอบธรรมคุ้มครองบุคคลผู้เดินแน่วแน่อยู่ในทางนั้น; แต่ความชั่วล้างผลาญคนบาปเสีย.
7
มีลางคนทำทีว่าตนมั่งคั่ง, แต่ก็ยังไม่มีอะไรเลย; มีลางคนทำทีว่ายากจน, แต่ก็ยังมีทรัพย์มากหลาย.
8
ค่าไถ่แห่งชีวิตคนๆ หนึ่งก็คือทรัพย์สินของเขา; แต่คนจนไม่แยแสต่อคำขู่กรรโชกใดๆ.
9
สว่างของคนชอบธรรมนั้นรุ่งโรจน์; แต่ตะเกียงของคนชั่วจะดับเสีย.
10
ความเย่อหยิ่งจองหองนำไปถึงการแก่งแย่งกันเท่านั้น; แต่ปัญญานั้นอยู่กับคนว่านอนสอนง่าย.
11
ทรัพย์สมบัติที่ได้มาเปล่าๆ จะหร่อยหรอหมดไป, แต่บุคคลผู้สะสมไว้ด้วยน้ำพักน้ำแรงจะมีมากขึ้น.
12
ความหวังใจถูกเลื่อนให้เนิ่นไปนั้นทำให้อ่อนระอาใจ; แต่เมื่อได้สมหวังก็เป็นเหมือนต้นไม้ที่จำเริญชีวิต.
13
ผู้ใดที่ชังพระคำก็นำความพินาศมาสู่ตนเอง; แต่ผู้ที่ยำเกรงต่อพระบัญญัติจะได้รับบำเหน็จ.
14
โอวาทของคนมีปัญญาเป็นเหมือนนำพุแห่งชีวิต; เพื่อคนจะได้หนีจากเครื่องดักแห่งความตาย.
15
การเข้าใจดียังให้เกิดการเห็นดีเห็นชอบ; แต่ทางของคนชั่วนั้นยังให้เกิดความทุกข์ยาก.
16
คนที่เฉลียวฉลาดทุกคนทำงานด้วยใช้ความรู้; แต่คนโฉดเขลาเผยแพร่ความโง่ของตน.
17
ผู้สื่อสานส์ที่ชั่วช้าทำให้เกิดร้ายอันตราย; แต่ทูตที่สัตย์ซื่อทำให้เกิดความสุข.
18
คนใดที่ไม่ยอมรับคำสั่งสอน คงจะเป็นคนยากจนค่นแค้นและอับอายขายหน้า; คนใดที่เคารพต่อคำตักเตือนจะเป็นที่น่านับถือ.
19
การที่สำเร็จตามความปรารถนาเป็นรสหวานสำหรับจิตต์ใจนั้น; แต่ที่จะละจากความชั่วนั้นเป็นการสะอิดสะเอียนแก่คนโฉด.
20
จงดำเนินกับคนมีปัญญา; แต่การคบค้ากับคนโฉดเขลาจะได้รับความเจ็บแสบ.
21
ภัยอันตรายติดตามคนบาปทั้งหลาย; แต่คนชอบธรรมจะได้ความดีมาตอบแทน.
22
คนดีนั้นละมรดกไว้แก่หลานเหลนของตน, และทรัพย์สมบัติของคนบาปนั้นจะกลับไปตกเป็นของคนชอบธรรม.
23
ไร่นาของคนจนก็ยังมีอาหารบริบูรณ์; แต่ทรัพย์สมบัติที่ได้มาจากการทุจจริตจะพินาศไป.
24
บุคคลผู้ไม่ยอมใช้ไม้เรียวก็เป็นผู้ที่ชังบุตรของตน; แต่บุคคลผู้รักบุตรย่อมเฆียนตีสั่งสอน.
25
การรับประทานอาหารของคนชอบธรรมเป็นที่ให้อิ่มกายสบายใจ; แต่ท้องของคนชั่วจะหิวโหย
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31