Proverbs 31

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 30 Jump to:

1ต่อไปนี้เป็นถ้อยคำของละมูเอลกษัตริย์แผ่นดินมาซา, เป็นข้อหนักใจที่มารดาของท่านได้สอนท่านไว้:

2บุตรชายของเราเอ๋ย, จงฟังคำพูดของเรา, และเชื่อฟังคำสอนของเรา.

3อย่าเสียกำลังของเจ้ากับพวกผู้หญิง, และอย่ามอบใจของเจ้าไว้กับผู้ที่ทำลายกษัตริย์.

4ละมูเอลเอ๋ย, การดื่มเหล้าองุ่นไม่สมกับกษัตริย์, ไม่สมกับกษัตริย์เลย, และไม่สมควรที่เจ้านายทั้งปวงจะปรารถนาสุรา.

5เกรงว่าเมื่อดื่มไปแล้วจะลืมกฎหมาย, และจะตัดสินคดีของเจ้าทุกข์ให้เขวไป.

6จงให้สุราแก่ผู้ที่จวนจะตาย; และจงให้เหล้าองุ่นแก่ผู้ที่มีจิตต์ใจขื่นขม:

7ให้เขาดื่มและลืมความเข็ญใจของเขาเสีย. และจะไม่ระลึกถึงความทุกข์โศกของเขาอีกต่อไป.

8จงเป็นปากเสียงให้แก่คนที่พูดไม่เป็น, เพื่อช่วยคดีของผู้ไร้คนช่วยเหลือ.

9เปิดปากตัดสินตามความชอบธรรม, และจงให้ความยุตติธรรมแก่คนยากจนและเข็ญใจ

10ใครจะได้พบสตรีที่เป็นแม่เรือนดี? เพราะว่าค่าของนางนั้นล้ำกว่าทับทิมอีก.

11สตรีนั้นเป็นที่ไว้วางใจของสามี, และสามีของเขาจะไม่ขาดกำไรเลย.

12ตลอดอายุของนาง นางจะทำให้เกิดคุณงามความดีแก่สามี, และไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย.

13นางหาขนแกะและป่านมา, และทำเป็นของใช้ขึ้นตามที่นางเห็นควร.

14นางเปรียบเหมือนเรือกำปั่นพ่อค้า; คือนำอาหารมาแต่ไกล.

15นางลุกขึ้นแต่เช้ามืด, เตรียมอาหารไว้สำหรับครอบครัว, และจัดส่วนอาหารไว้สำหรับหญิงใช้ด้วย.

16นางพิเคราะห์ดูนาที่ดีและซื้อไว้; นางทำไร่องุ่นด้วยผลกำไรแห่งน้ำมือของนาง.

17นางคาดเอวไว้อย่างเข้มแข็ง, และใช้กำลังแขนอย่างเต็มที่.

18นางเห็นว่าการค้าขายของนางมีกำไรงาม; ตะเกียงของนางมิได้ดับตลอดคืน.

19มือของนางถือเครื่องคีบฝ้ายไว้, และนิ้วมือของนางจับในปั่นฝ้ายไว้ด้วย.

20นางหยิบยื่นให้แก่คนจน, เออ นางเอื้อมมือออกช่วยคนเข็ญใจ.

21นางไม่กลัวว่าหิมะจะทำให้ครอบครัวหนาว; เพราะว่าคนในครอบครัวของนางนุ่งห่มด้วยผ้าสักหลาดสีแดงจัด,

22นางกระทำพรมเจียมไว้สำหรับใช้; เครื่องนุ่งห่มของนางก็ทำด้วยผ้าป่านเนื้อดีและผ้าสีม่วง.

23สามีของนางก็เป็นคนมีชื่อเสียงในประตูเมือง, เขานั่งอยู่ในคณะมนตรีของบ้านเมือง.

24นางทำเครื่องนุ่งห่มด้วยผ้าป่านขาย; และทำผ้าคาดพุงส่งพ่อค้า.

25ความขยันขันแข็งและความเป็นสง่าเป็นอาภรณ์ของนาง: และนางหัวเราะเยาะต่อเหตุการณ์อันจะเกิดขึ้นภายหน้า.

26นางพูดจาล้วนแต่คำเฉลียวฉลาด; และลิ้นของนางพูดเป็นคำเตือนสติด้วยความปราณี.

27นางดูแลฝ่ายการของครอบครัวเป็นอย่างดี, และไม่เป็นคนอย่างชุบมือเปิบ.

28บุตรของนางก็ลุกขึ้นชมเชยเขา; สามีของนางก็สรรเสริญเขาด้วยว่า:

29“สตรีหลายคนได้ประพฤติดี; แต่เธอนั้นเยี่ยมกว่าเพื่อน.”

30ท่าทางนวยนาดเป็นของลวง, และความสวยงามเป็นของไม่เที่ยง; แต่สตรีที่ยำเกรงพระยะโฮวานั้นจะรับคำชมเชย.

31จงให้เกียรติยศแก่นางสมกับเกียรติยศของเขา; และให้การงานของนางเป็นที่สรรเสริญเขาที่ประตู

← Chapter 30 Jump to: