Proverbs 15

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1คำตอบอ่อนหวานกระทำให้ความโกรธผ่านพ้นไป; แต่คำขมเผ็ดร้อนกระทำให้โทโสพลุ่งขึ้น.

2ลิ้นของคนที่มีปัญญาย่อมกล่าวความรู้ที่ถูกต้องออกมา; แต่ความโฉดเขลาย่อมพลุ่งออกมาจากปากของคนโฉดเสมอ.

3พระเนตรของพระยะโฮวาอยู่ทั่วทุกแห่ง, เฝ้าดูทั้งคนชั่วและคนดี.

4ลิ้นที่สุภาพเป็นดุจต้นไม้แห่งชีวิต; และลิ้นที่กะด้างหลงผิดย่อมทำให้จิตต์ใจแตกร้าวไป.

5คนโฉดเขลามักประมาทคำสั่งสอนของบิดาตน; แต่ผู้ที่นับถือคำเตือนสอนเป็นผู้มีสติ.

6ในบ้านเรือนของคนสัตย์ธรรมนั้นมีทรัพย์สมบัติเป็นอันมาก; ส่วนรายได้ของคนชั่วนั้นคือความยากลำบาก.

7ริมฝีปากของคนมีปัญญาย่อมเผยแพร่ความรู้; แต่ใจของคนโฉดเขลาหาเป็นเช่นนั้นไม่.

8เครื่องบูชาของคนชั่วเป็นที่สะอิดสะเอียนแด่พระยะโฮวา; แต่การอธิษฐานของคนตรงเป็นที่โสมนัสส์แต่พระองค์.

9ทางของคนชั่วเป็นที่สะอิดสะเอียนแด่พระยะโฮวา; แต่พระองค์ก็ทรงรักผู้ที่ติดตามความชอบธรรม.

10คนใดที่ละทิ้งทางดีนั้นจะถูกตีสอนอย่างสาหัส; และคนใดที่เกลียดการตักเตือนจะถึงแก่ความตาย.

11เมืองผีและนายผีนั้นพระยะโฮวายังทรงเห็นแจ้ง; มากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดที่พระองค์ทรงเห็นแจ้งในจิตต์ใจของมนุษย์!

12คนชั่วประมาทเยาะเย้ยไม่ชอบให้ใครเตือน; เขาจะไม่ไปสู่หาคนมีปัญญา.

13ใจที่ชื่นบานทำให้ดวงหน้าสดใส; แต่ความเศร้าใจทำให้จิตต์แตกร้าว.

14ใจของคนที่มีความเข้าใจแล้วย่อมแสวงหาความรู้; แต่ปากของคนโฉดย่อมเสพความโฉดเขลา.

15วันเวลาทั้งหมดของคนรับทุกข์เป็นที่เศร้าหมอง; แต่คนที่มีใจชื่นบานเปรียบเหมือนมีการเลี้ยงอยู่เสมอ.

16มีทรัพย์น้อยและยำเกรงพระยะโฮวายังดีกว่ามีทรัพย์สมบัติมากและมีความทุกข์.

17มีผักเป็นอาหาร, ณ ที่ๆ ซึ่งแวดล้อมไปด้วยความรัก ยังดีกว่ามีวัวตอนทั้งตัวเป็นอาหารแต่แวดล้อมไปด้วยความเกลียดชัง.

18คนโมโหร้ายเป็นเหตุให้ทะเลาะกัน; แต่คนที่ยั้งโทษะไว้ได้ย่อมระงับการวิวาทกัน.

19ทางของคนเกียจคร้านเป็นเหมือนรั้วต้นหนาม; แต่ทางของคนตรงเป็นเหมือนทางหลวง.

20บุตรที่มีปัญญาย่อมทำให้บิดาปลื้มใจยินดี; แต่คนโฉดเขลานั้นดูถูกมารดาของตน.

21การโฉดเขลาเป็นของสนุกสำหรับคนไร้ปัญญา; แต่คนที่มีความเข้าใจทำทางของตนให้ตรงไป.

22ที่ไหนที่ไร้การปรึกษาความมุ่งหมายต่างๆ ย่อมไม่เป็นที่จุใจ; แต่เมื่อมีที่ปรึกษาหลายคนก็ความมุ่งหมายสมบูรณ์.

23คำตอบที่เหมาะสมย่อมนำความยินดีมาสู่ผู้กล่าว; และถ้อยคำที่กล่าวเหมาะกับกาละเทศะก็ประเสริฐนัก!

24ทางแห่งชีวิตฝ่ายคนมีปัญญาย่อมดำเนินสูงขึ้นไป; เพื่อตนจะได้พ้นไปจากเมืองผีเบื้องต่ำ.

25พระยะโฮวาจะถอนเสาเรือนของคนเย่อหยิ่งจองหอง; แต่พระองค์จะทรงกั้นเขตต์ของหญิงม่ายให้ถาวร.

26โครงการณ์ชั่วเป็นที่สะอิดสะเอียนแต่พระยะโฮวา; แต่ถ้อยคำของคนบริสุทธิ์เป็นที่โปรดปราน.

27ผู้ที่มีความโลภเห็นแต่จะได้ย่อมนำความทุกข์มาสู่ครัวเรือนของตนเอง; แต่ผู้ที่ชังสินบนจะมีชีวิตอยู่.

28ใจของคนชอบธรรมตรึกตรองก่อนแล้วจึงตอบ; แต่คำชั่วร้ายย่อมพลุ่งออกมาจากปากของคนชั่ว.

29พระยะโฮวาทรงอยู่ห่างไกลจากคนชั่ว; แต่พระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานของคนชอบธรรม.

30ความสว่างแห่งดวงตาย่อมทำให้ใจโสมนัสส์; และข่าวดีย่อมเป็นที่ให้กะดูกทั้งหลายอ้วนพีขึ้น.

31หูที่ฟังคำเตือนสอนฝ่ายชีวิตจะอาศัยอยู่ในหมู่คนที่มีปัญญา.

32บุคคลผู้ปฏิเสธต่อคำสั่งสอนก็ดูหมิ่นต่อจิตต์วิญญาณของตนเอง; แต่บุคคลผู้ฟังคำตักเตือนก็ได้รับความเข้าใจ.

33ความยำเกรงพระยะโฮวาเป็นที่สอนให้เกิดปัญญา: และใจถ่อมลงนำมาถึงเกียรติศักดิ์

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →