Proverbs 9

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1พระปัญญาสร้างวังสำหรับพระองค์แล้ว; พระองค์ทรงตั้งเสาขึ้นไว้แล้วเจ็ดต้น:

2พระองค์ทรงให้ฆ่าสัตว์และผะสมน้ำองุ่นไว้แล้ว; โต๊ะเลี้ยงอาหารก็ทรงจัดเตรียมไว้แล้ว:

3พระองค์ทรงส่งนางกำนัลออกไป, ทรงร้องบอกจากที่เบื้องสูงในเมืองว่า:

4“ใครที่เป็นคนโง่ก็ให้เขาหันมาทางนี้?” และสำหรับผู้ขาดความเข้าใจ, พระองค์กล่าวแก่เขาว่า,

5“มาเถิด, มารับประทานอาหารของเรา, และดื่มน้ำองุ่นซึ่งเราได้ผะสม;

6จงละทิ้งความโง่เสีย, และดำรงชีวิตอยู่; และจงดำเนินไปในทางแห่งความเข้าใจ.”

7ผู้ใดที่ว่ากล่าวผู้ประมาทเยาะเย้ยตนเองจะได้รับการเหยียดหยาม; และผู้ใดที่ตักเตือนคนบาปหยาบช้าตนเองจะได้รับอัปยศ.

8อย่าตักเตือนคนประมาทเยาะเย้ย, เกรงว่าเขาจะเกลียดเจ้า: จงตักเตือนคนมีปัญญา, และเขาก็จะรักเจ้า,

9เมื่อให้คำสั่งสอนแก่คนที่มีปัญญา, ก็ยิ่งทำให้เขามีปัญญามากขึ้น: เมื่อสอนคนชอบธรรม, ก็จะถ้าให้เขาทวีความรู้ยิ่งขึ้น.

10ความยำเกรงพระยะโฮวาเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา; และการรู้ถึงขององค์บริสุทธิ์นั้นคือความเข้าใจ.

11เนื่องจากเราวันคืนของเจ้าจะทวีคูณ, และปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน.

12ถ้าเจ้ามีปัญญา, เจ้าก็มีปัญญาสำหรับตัวเจ้าเอง; และถ้าเจ้าเย้ยหยัน, เจ้าผู้เดียวก็จะต้องแบกภาระนั้น

13หญิงโฉดมักปากโปัง; นางเป็นหญิงโง่, และไม่รู้จักอะไร.

14เขานั่งอยู่หน้าประตูเรือนของเขา, และนั่งในที่เด่นในเมือง,

15ก็เพื่อจะเรียกเหล่าคนที่ผ่านไป, คือคนที่เดินไปมาตามทางของเขาว่า:

16“ใครที่เป็นคนโง่ก็ให้เขาหันมาทางนี้.” และสำหรับผู้ขาดความเข้าใจ, นางกล่าวแก่เขาว่า;

17“การที่ลักลอบเขาดื่มย่อมมีรสหวาน, และอาหารที่ซ่อนเขากินก็อร่อย.”

18แต่เขาหารู้ไม่ว่ามีคนไปตายอยู่ที่นั่นเป็นอันมาก; และแขกของนางก็จมลึกลงไปยังหลุมผี

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →