Proverbs 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ศิษย์ของเราเอ๋ย, จงสนใจในปัญญาของเรา; จงเงี่ยหูของเจ้าฟังความเข้าใจของเรา:

2เพื่อเจ้าจะไห้รักษาความสุขมรอบคอบไว้, และเพื่อริมฝีปากของเจ้าจะได้สงวนความรู้.

3เพราะว่าริมฝีปากหญิงชั่วนั้นย่อมหยาดน้ำผึ้ง, และปากคำของหญิงนั้นลื่นกว่าน้ำมัน;

4แต่ในที่สุดนางก็ขมอย่างยาพิษ, และคมดุจพระขรรค์.

5เท้าของนางเดินลงไปสู่ความตาย; ย่างเท้าของนางเหยียบอยู่บนหลุมฝังศพ,

6เหตุฉะนั้นนางจึงไม่พบทางราบรื่นแห่งชีวิต: วิถีทั้งหลายของนางก็ไม่แน่นอน, และนางก็ไม่รู้ว่าจะไปถึงไหน.

7ศิษย์ของเราเอ๋ย, บัดนี้จงฟังเรา, และอย่าทอดทิ้งคำทั้งหลายซึ่งออกมาจากปากของเรา.

8จงแยกทางเดินของเจ้าให้ไกลจากนาง, และอย่าเข้าไปใกล้ประตูเรือนของนางเลย,

9เกรงว่าเจ้าจะเสียสินศักดิ์ของเจ้าให้แก่คนอื่น, และปีเดือนทั้งหลายของเจ้าจะตกอยู่กับการโหดร้าย;

10เกรงว่าหญิงโสเภณีทั้งหลายจะอิ่มเอิบไปด้วยน้ำพักน้ำแรงของเจ้า, และการงานที่เจ้าทำนั้นจะต้องตกอยู่ในบ้านของหญิงชั่ว.

11และเจ้าจะต้องโทมนัสส์ครวญคร่ำในบั้นปลายแห่งชีวิตของเจ้า, ขณะเมื่อเลือดเนื้อของเจ้าร่วงโรยไป;

12เจ้าก็จะว่า, “อนิจจาเอ๋ยเพราะข้าฯ ได้เกลียดคำสั่งสอนนักหนา, และใจของข้าฯ ได้ดูถูกคำห้ามปราม;

13ข้าฯ หรือก็มิได้ฟังเสียงของครูของข้าฯ, หรือเอียงหูฟังต่อท่านเหล่านั้นที่ตักเตือนข้าฯ;

14ข้าฯ จวนจะถึงความพินาศในท่ามกลางชุมนุมชนและหมู่ประชุมอยู่แล้ว.”

15จงดื่มน้ำจากถังเก็บน้ำของเจ้าเอง, และน้ำอันไหลซึมที่บ่อของเจ้าเอง.

16ควรละหรือที่จะให้ทานน้ำของเจ้าไหลเพลื่อไปนอกบ้าน, และเป็นสายน้ำไหลออกไปตามถนน?

17จงสงวนไว้ให้สำหรับเจ้าแต่ผู้เดียว, และมิใช่สำหรับแขกของเจ้าด้วย.

18จงให้บ่อน้ำพุของเจ้านำความสุขสำราญมาสู่ตัวเจ้าเอง; และจงชื่นใจยินดีด้วยกันกับภรรยาซึ่งอยู่ด้วยกันมาแต่หนุ่มสาว.

19เหมือนอย่างนางเนื้อที่น่ารักและนางกวางที่น่าชม, จงให้ถันของภรรยาเจ้าเป็นที่หนำใจอยู่ทุกเวลา; จงรื่นเริงยินดีกับความรักของภรรยาเสมอ.

20ศิษย์ของเราเอ๋ย, ด้วยเหตุประการใดเจ้าจึงไปรื่นเริงยินดีกับหญิงชั่ว, และแนบอกหญิงโสเภณีเล่า?

21ด้วยว่าทางประพฤติทั้งหลายของมนุษย์ย่อมประจักษ์แจ้งต่อพระเนตรของพระยะโฮวา; และพระองค์ทรงวิจารณ์วิถีทางทั้งหลายของเขา.

22คนชั่วร้ายจะถูกดักด้วยความอสัตย์อธรรมของเขาเอง, และเชือกแห่งความบาปของเขาจะถูกมัดตัวของเขาไว้.

23เขาจะตายเพราะขาดคำสั่งสอน; และในอาการโง่เขลาอันมากมายของเขานั้นเองเขาจะหลงเจิ่นไป

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →