bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Proverbs 27
Proverbs 27
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 28 →
1
อย่าอ้างว่าจะกระทำสิ่งใดในวันพรุ่งนี้, เพราะเจ้าไม่ผู้ว่าจะมีเหตุอะไรเกิดขึ้นในวันหนึ่งวันใด.
2
จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้าเถิด, อย่าให้ออกมาจากปากของเจ้าเลย; จงให้คนนอกบ้านสรรเสริญเจ้า, และไม่ใช่ริมฝีปากของเจ้าเอง.
3
ก้อนหินนั้นเป็นของหนัก, และทรายเป็นของหนักด้วย, แต่ความรำคาญก็เกิดมาจากคนโฉดก็หนักกว่าทั้งสองสิ่งนั้น.
4
ความโกรธเป็นของร้ายกาจ, และโทโสเปรียบเหมือนกระแสน้ำไหลเชี่ยว; แต่ใครอาจจะต้านทานความอิจฉาได้?
5
คำต่อว่ากันต่อหน้าก็ดีกว่าความรักที่ไม่แสดงออกมา.
6
บาดแผลที่เพื่อนเขาทำแก่เรานั้นเป็นการสุจริต; แต่จุบของศัตรูนั้นเป็นการหลอกลวงทั้งสิ้น.
7
คนที่อิ่มแปล้แล้ว, ถึงรวงผึ้งก็เบื่อหน่าย; แต่ฝ่ายคนหิวนั้น, ถึงของขมก็เป็นหวานไป.
8
คนที่เที่ยวเตลิดไปจากบ้านของตนก็ดุจนกที่บินเตลิดไปจากรังของตน.
9
น้ำมันและน้ำหอมเป็นของที่ทำให้ชื่นใจฉันใด, คำเตือนสติอันอ่อนหวานของเพื่อนก็เป็นที่ให้ชื่นใจฉันนั้น.
10
เพื่อนที่รักของตนและเพื่อนที่รักของบิดานั้นอย่าเหินห่างเสียเลย; และในคราวทุกข์ยากของเจ้าอย่าเจาะจงไปที่บ้านพี่น้องของตน: เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ก็ยังดีกว่าพี่น้องที่อยู่ห่างไกล.
11
ศิษย์ของเราเอ๋ย, จงมีปัญญาขึ้น, และกระทำให้ใจของเรามีความยินดี; เพื่อเราจะมีคำตอบคนที่ตำหนิเราได้.
12
คนฉลาดมองเห็นภัยแล้วหนีไปซ่อนตัว; แต่คนโง่เดินเซ่อไปและก็จะเป็นอันตราย.
13
จงเอาเสื้อของผู้ค้ำประกันคนอื่นไว้เถิด, และยึดเขาเป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องค้ำประกันหญิงแพศยา.
14
ผู้ที่มักตื่นแต่เช้ามืดไปกล่าวพรแก่มิตรสหายด้วยเสียงดัง, คนทั้งปวงจะกลับเห็นว่าพรนั้นเป็นคำแช่งไป.
15
ฝนที่ตกพรำๆ ตลอดวัน, และผู้หญิงที่บ่นพร่ำเพรื่อ, ทั้งสองอย่างนี้ก็เช่นกัน:
16
ใครที่จงใจจะห้ามนางนั้นก็เท่ากับจงใจจะห้ามลม, หรือจงใจใช้มืดขวาจับน้ำมันไว้ให้ได้.
17
เหล็กลับเหล็กให้คมได้ฉันใด, คนเราก็ลับเพื่อนของเราให้เฉียบแหลมขึ้นได้ฉันนั้น.
18
คนที่ดูแลรักษาต้นมะเดื่อเทศคงจะได้กินผล, และคนที่ดูแลรับใช้นายของตนคงจะได้รับความชอบ.
19
เมื่อมองดูในน้ำก็เห็นภาพหน้าของตนฉันใด, เมื่อมองดูใจคนก็เห็นภาพแห่งใจคนฉันนั้น.
20
เมืองผีและนายผีนั้นไม่รู้จักอิ่มฉันใด, ตาของมนุษย์ไม่รู้จักอิ่มฉันนั้น.
21
เขาใช้เบ้าสำหรับพิสูจน์เงิน, และใช้เตาสำหรับพิสูจน์ทองคำฉันใด, คำสรรเสริญของคนใดก็เป็นที่พิสูจน์ใจของคนนั้นฉันนั้น,
22
ถ้าจะเอาคนโฉดใส่ลงในครกตำด้วยสากพร้อมกันไปกับข้าว, ความโฉดนั้นก็ยังไม่ศูนย์ไปจากเขาเลย.
23
จงหมั่นพิจารณาดูความเป็นไปแห่งฝูงแกะของตน, และจงรักษาฝูงวัวของตนไว้ให้ดีเถิด;
24
เพราะว่าทรัพย์สินนั้นจะไม่ยั่งยืนอยู่เป็นนิตย์และสมบัตินั้นจะไม่ถาวรชั่วลูกชั่วหลาน.
25
เมื่อได้ขนหญ้าแห้ง, เก็บไว้แล้ว, และหญ้าอ่อนก็ได้งอกขึ้นมาอีก. และเมื่อได้เก็บผักหญ้าบนเนินเขาไว้แล้ว,
26
เวลานั้นลูกแกะทั้งหลายจะยังผลให้เกิดเป็นเสื้อผ้าของเจ้า, และค่าของฝูงแพะนั้นจะพอซื้อไร่นา,
27
และจะมีน้ำนมแพะบริบูรณ์เป็นอาหารสำหรับเจ้า, เป็นอาหารสำหรับครอบครัวของตัว, และสำหรับพวกนางสาวของเจ้าด้วย
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 28 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31