Proverbs 28

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1ถึงไม่มีใครไล่ตามคนชั่วก็หนีไป; แต่คนชอบธรรมมีใจกล้าหาญดุจสิงห์โต

2เมื่อบ้านเมืองเกิดจลาจล. ก็มีหลายคนตั้งตัวเป็นเจ้า; แต่คนประกอบด้วยปัญญาอาจให้บ้านเมืองเจริญยั่งยืนสืบไปได้.

3คนใจโหดร้ายที่บีบคั้นคนจนก็เปรียบเหมือนห่าฝนที่ท่วมกวาดเอาอาหารไปหมด.

4คนทั้งปวงที่ละเลยพระบัญญัตินั้นก็มักชมเชยคนชั่ว, แต่ตนทั้งหลายที่ประพฤติตามพระบัญญัติย่อมห้ามปรามและต่อสู้เหล่าคนชั่ว.

5คนชั่วไม่เข้าใจความยุตติธรรม, และเหล่าคนที่แสวงหาพระยะโฮวาเข้าใจได้ทุกประการ.

6คนจนที่ดำเนินตามทางสุจริตของตัวก็ดีกว่าคนมั่งมีที่ประพฤติไปในทางคดโกง.

7บุตรที่ประพฤติตามคำสั่งสอนก็เป็นคนมีปัญญา; แต่ผู้ที่คบคนเสเพลก็กระทำให้บิดาของตนได้ความละอาย.

8คนที่ผะสมทรัพย์สมบัติไว้โดยคิดดอกเบี้ยเกินพิกัด, เขาก็เป็นแต่ส่ำสมสมบัตินั้นไว้ให้คนที่มีใจเมตตาคนยากจน.

9คนใดที่บ่ายหูไม่ฟังพระบัญญัติ, คำอธิษฐานของเขาก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียน.

10คนที่พาคนซื่อตรงให้หลงประพฤติตามทางชั่ว, คนนั้นคงจะตกลงในหลุมพลางของตัวเอง; แต่คนจนที่ดีรอบคอบจะได้ของที่ดีเป็นมรดก.

11คนมั่งมีมักเห็นไปว่า, ตนเป็นคนมีปัญญา; แต่คนจนที่มีความเข้าใจย่อมรู้จักเขาได้ดี.

12เมื่อคนชอบธรรมมีอำนาจ, ก็มีการฉลองเอิกเริก; แต่ว่าเมื่อคนชั่วมีอำนาจขึ้น, คนทั้งหลายก็พากันหลบหน้าไปหมด.

13คนที่ปกปิดความบาปของตนไว้จะไม่เจริญ; แต่คนที่รับสารภาพและละทิ้งการผิดของตนเสียจะประสพความเมตตา.

14คนที่กลัวบาปเสมอจะเป็นสุข; แต่คนที่กระทำใจของตัวให้แข็งกะด้างจะได้รับภัยพิบัติ.

15สิงห์โตที่คำรามร้องและหมีที่เที่ยวหาอาหาร ก็เหมือนกับผู้ครองเมืองใจอำมหิตที่ปกครองคนจน.

16เจ้านายที่ขาดความเข้าใจก็ย่อมเป็นคนบีบคั้นคนด้วย; แต่คนที่เกลียดความโลภจะกระทำให้อายุของตนยั่งยืน.

17คนที่แบกบาปเนื่องจากได้ทำเลือดเขาตกถึงตาย, ก็จะหนีลงไปซ่อนในบ่อลึก: อย่าให้ใครหน่วงเหนี่ยวเขาไว้เลย.

18คนที่ประพฤติซื่อตรงจะไม่เป็นอันตราย; แต่คนที่ประพฤติตามทางคดโกงจะล้มลงโดยเร็วพลัน.

19คนที่ฟื้นดินในเนื้อที่ของตนจะมีอาหารบริบูรณ์; แต่ผู้ที่ติดตามไปในสิ่งที่ไร้ประโยชน์จะได้รับความยากจนพอดูอยู่.

20คนสัตย์ซื่อจะได้ความสุขมากมาย; แต่คนที่รีบจะเป็นคนมั่งมีจะพ้นโทษก็หามิได้.

21ที่จะเห็นแก่หน้าคนเป็นการไม่ดี, ที่จะทำผิดเพราะเห็นแก่อาหารคำเดียวก็ไม่ดีเหมือนกัน.

22คนที่มีตาสำแดงใจแคบก็รีบเร่งแสวงหาทรัพย์, และไม่รู้ว่าความยากจนจะมาถึงตัว.

23ผู้ที่ตักเตือนว่ากล่าวคน ภายหลังจะกลับเป็นที่น่านับถือ มากกว่าคนที่ใช้ลิ้นป้อยอ.

24คนที่ลักสิ่งของเอาไปจากบิดามารดาของตนแล้วว่า ไม่ผิด ก็จัดว่าคนนั้นอยู่ในจำพวกคนทำลาย.

25คนใดที่มีใจโลภมักก่อเหตุให้เกิดวิวาทกัน; แต่คนที่ได้วางใจในพระยะโฮวาจะสมบูรณ์.

26ผู้ที่ไว้วางใจแต่ตนเองก็เป็นคนโฉด; แต่ผู้ที่ประพฤติโดยใช้ปัญญาจะพ้นภัย.

27คนที่แจกจ่ายให้แก่คนจนจะไม่ขัดสน; แต่คนที่ไม่เหลียวแลเขาเลยจะถูกแช่งมากมาย.

28เมื่อคนชั่วมีอำนาจขึ้น, คนทั้งหลายก็พากันหลบหน้าไปหมด; แต่เมื่อคนชั่วถูกล้างผลาญ, ผู้ชอบธรรมก็เจริญขึ้น

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →