Proverbs 18

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1คนที่ปลีกตัวออกไปจากผู้อื่นจงใจจะทำตามตนเอง, และค้านคติแห่งปัญญาอันถูกต้องทั้งหลาย.

2คนโฉดไม่พึงใจยินดีในความเข้าใจใดๆ, มีแต่จะสำแดงความในใจของตนเองให้ประจักษ์ออกมา.

3เมื่อคนชั่วไปถึงไหนความประมาทตามไปถึงที่นั้นด้วย; และการบัดสีมีขึ้นที่ไหนการเย้ยหยันก็มีขึ้นที่นั่น.

4ถ้อยคำแห่งปากของผู้มีปัญญาเป็นเหมือนน้ำลึก, เป็นเหมือนธารที่มีน้ำไหลและเป็นเหมือนบ่อน้ำพุซึ่งไหลไม่รู้จักสิ้น.

5ที่จะเข้ากับคนชั่วหรือจะลงโทษผู้ชอบธรรมในการพิพากษาก็เป็นการไม่ดี.

6ริมฝีปากของคนโฉดเป็นเหตุให้ทะเลาะวิวาทกัน, และปากของเขาเองนั่นแหละทำให้เขาถูกเฆี่ยน.

7ปากของคนโฉดเป็นสิ่งที่ล้างผลาญตัวของเขาเอง; และริมฝีปากของเขาเป็นบ่วงแร้วดักจิตต์วิญญาณของเขา.

8ถ้อยคำของคนที่มักซุบซิบนินทาเป็นเหมือนอาหารอันโอชารส, และมันก็เลื่อนลงไปยังส่วนในที่สุดของคน.

9คนที่เกียจคร้านไม่ทำงานของตนก็เป็นพี่น้องกันกับคนที่ทำความเสียหาย.

10พระนามพระยะโฮวาเป็นป้อมเข้มแข็ง, คนชอบธรรมทั้งปวงวิ่งเข้าไปก็พ้นภัย.

11ทรัพย์สมบัติของเศรษฐีนั้นเป็นดุจเมืองอันเข้มแข็ง, และความคิดเห็นของเขาเห็นไปว่าทรัพย์นั้นเป็นเหมือนกำแพงมันสูง.

12ความจองหองในใจมนุษย์มีมาก่อนความพินาศ, และใจอ่อนสุภาพมาก่อนเกียรติศักดิ์.

13ผู้ที่ให้ถ้าตอบก่อนได้ยินเรื่อง, ก็เป็นการโฉดเขลาและเป็นความน่าอายแก่ตน.

14จิตต์ของคนจะประคองตนไว้ในเวลาที่เขาอ่อนกำลัง; แต่เมื่อมีจิตต์ใจชอกช้ำใครเล่าจะทนได้?

15ใจของคนฉลาดได้ความรู้มากขึ้น, และหูของคนที่มีปัญญาก็แสวงหาความรู้.

16ของกำนัลทำช่องทางให้แก่ผู้ให้, และจะนำให้เขาเข้าถึงคนใหญ่คนโตได้.

17ผู้ที่ให้การก่อนดูเหมือนว่าเป็นฝ่ายถูก, แต่คู่ความมาชี้ให้เห็นพิรุธของเขา.

18การจับฉลากระงับการทะเลาะวิวาทให้เลิกกัน, และแยกฝ่ายต่อสู้ที่มีอำนาจให้ออกจากกัน.

19พี่น้องที่ช่วยเหลือกันก็แข็งแรงเท่ากับเมืองที่เข้มแข็ง, และมั่นคงดุจท่อนเหล็กสร้างป้อม.

20ท้องของคนจะอิ่มบริบูรณ์ก็โดยผลแห่งคำพูดของตน, และโดยริมฝีปากของตนเขาจะอิ่มหนำ.

21ความตายและชีวิตอยู่ในอำนาจลิ้น; ผู้ที่รักใช้ลิ้นจะได้กินผลแห่งลิ้นนั้น.

22คนใดที่ได้ภรรยาก็ได้ของที่ดี, และเขาจะได้รับการโปรดปรานจากพระยะโฮวา.

23คนเข็ญใจใช้คำวิงวอน; แต่คนมั่งมีตอบด้วยเสียงตวาด.

24คนที่คบเพื่อนมากย่อมทำให้ตัวเสียคน; แต่มิตรสหายที่สนิทยิ่งกว่าพี่น้องก็มี

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →