bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Uzbek
/
Uzbek Latin 2016 (UZLBC) (Muqaddas Kitob)
/
Job 4
Job 4
Uzbek Latin 2016 (UZLBC) (Muqaddas Kitob)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 5 →
1
Shundan keyin temonlik Elifaz Ayubga shunday dedi:
2
“Bir gap aytsam, xafa bo‘lmaysanmi? Axir, kim gapirmay jim tura oladi?!
3
Sen ko‘plarga nasihat qilar eding. Ojizlarga yordam berar eding.
4
Qoqilganlarga so‘zlaring bilan dalda berarding, Og‘ir yuk ostida ezilganlarga kuch bag‘ishlarding.
5
Endi esa azob–uqubatga uchraganingda tushkunlikka tushyapsan, O‘z boshingga tushganlardan sarosimada o‘tiribsan.
6
Xudodan qo‘rqishing umiding bo‘lishi kerak emasmi?! Yo‘llaring to‘g‘riligi senga umid bag‘ishlamaydimi?!
7
O‘ylab ko‘rgin–chi, qachon aybsiz inson halok bo‘lgan?! Biror yerda solih kishi hech yo‘q qilinganmi?!
8
O‘z hayotimda ko‘rganman, kim yovuzlik, G‘am–g‘ussa eksa, xuddi o‘shani o‘radi.
9
Xudoning nafasi ularni o‘ldiradi, Xudoning g‘azabidan fosiqlar daf bo‘ladi.
10
Ularning shernikiday bo‘lgan ovozlarini Xudo o‘chiradi, O‘sha maxluqlarning tishlarini Xudo sindiradi.
11
O‘lja yo‘qligidan u sherlar halok bo‘ladi, Shervachchalari ham uzoqlarga tarqalib ketadi.”
12
“Menga bir so‘z yashirincha keldi, Qulog‘imga shivirlab eshitildi.
13
Insonlar chuqur uyquda bo‘lganda, Tashvishli tushlarda bu so‘z keldi.
14
Meni qo‘rquv–qaltiroq bosdi, Butun vujudim larzaga keldi.
15
Bir ruh yuzimni silab o‘tdi, Shunda tuklarim tikka bo‘lib ketdi.
16
Ruh to‘xtab, qimirlamay turdi, Ammo uni aniq ko‘rmadim. Ko‘z oldimda bir sharpa turar edi. Sukunat cho‘kdi, keyin bir ovoz eshitdim:
17
“Insonlar Xudoning oldida solih bo‘la oladimi?! Odamlar Yaratuvchisining oldida pok bo‘la oladimi?!
18
Axir, Xudo hatto O‘z farishtalariga ishonmaydi–ku, Ulardan ham ayb topadi–ku!
19
Shunday ekan, tuproqdan yaratilgan insonlardan, Loydan bino bo‘lgan, kuyaday eziladigan Odamlardan qanchalar ayb topadi?!
20
Axir, ular ertalab bor, Kechasi esa yo‘q bo‘lib ketadigan insonlar–ku! Ularning nomi abadiy o‘chib ketadi.
21
Chodirlarining arqonlari uzib tashlanadi, Ular donolikka yetishmay halok bo‘ladilar.”
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42