1 Samuel 1

Belarusian Bokun

Jump to: Chapter 2 →

1Быў адзін чалавек у Раматаіме, Цуфіт з гары Эфраіма, імем Элькана, сын Ерахама, сына Элігу, сына Таку, сына Цуфа, Эфрацянін.

2Ён меў дзьве жонкі: імя адной Ганна, а імя другой Пэніна. У Пэніны былі сыны, а ў Ганны дзяцей не было.

3Штогод той чалавек хадзіў з гораду свайго ў Шыло, каб пакланіцца і скласьці ахвяру ГОСПАДУ Магуцьцяў. Былі там два сыны Гэлія: Хофні і Пінхас, сьвятары ГОСПАДА.

4Калі Элькана складаў ахвяру, у той дзень даваў жонцы сваёй Пэніне і ўсім сынам і дочкам ейным па частцы складанай ахвяры,

5а Ганьне даваў падвойную частку, бо Ганну ён любіў. Але ГОСПАД не даваў ёй нарадзіць.

6Суперніца ейная дакучала ёй, і дрэнчыла яе, бо ГОСПАД замкнуў улоньне ейнае.

7Так цягнулася шмат гадоў; колькі разоў ішла яна ў сьвятыню ГОСПАДА, тая засмучала яе. Ганна дзеля таго плакала і ня ела.

8І сказаў ёй Элькана, муж ейны: «Чаму ты плачаш і чаму не ясі? Чаму сумуе сэрца тваё? Ці ж я табе не мілейшы, чым дзесяць сыноў?»

9Калі ў Шыло скончылі есьці і піць, Ганна ўстала. А сьвятар Гэлій сядзеў на крэсьле перад брамай сьвятыні ГОСПАДА.

10І Ганна, сумная душою, малілася да ГОСПАДА, горка плачучы.

11І шлюбавала яна, кажучы: «ГОСПАД Магуцьцяў, калі Ты спагадна глянеш на прыніжэньне служкі Тваёй, і прыгадаеш мяне і не забудзешся пра служку Тваю, і дасі мне дзіця мужчынскага роду, я аддам яго ГОСПАДУ на ўсе дні жыцьця ягонага, і лязо не кранецца галавы ягонай».

12Калі яна так шчыра і доўга малілася перад ГОСПАДАМ, Гэлій прыглядаўся да вуснаў ейных.

13А Ганна гаварыла ў глыбіні сэрца свайго, і толькі варушыліся вусны ейныя, але голасу не было чуваць, і Гэлій думаў, што яна п’яная,

14і сказаў ёй: «Дакуль будзеш п’яная? Ацьверазіся ад віна».

15Ганна адказала: «Не, гаспадару мой. Я — нешчасьлівая жанчына. Я не піла нічога такога, каб ап’янець, ані віна, ані сікеры, але я выліваю душу сваю перад ГОСПАДАМ.

16Не лічы служкі тваёй за адну з дачок Бэліяла, бо я дзеля вялікага болю і смутку свайго гаварыла ўвесь час».

17І Гэлій засмуціўся, і сказаў ёй: «Ідзі ў супакою, а Бог Ізраіля няхай споўніць просьбу тваю, пра што маліла Яго».

18А яна сказала: «О, няхай знойдзе служанка твая ласку ў вачох тваіх». І адыйшла тая жанчына дарогаю сваёй, і ела, і аблічча ейнае не было ўжо такім, як раней.

19І падняліся назаўтра рана, і пакланіліся перад ГОСПАДАМ, і пайшлі ў дарогу зваротную, і прыйшлі ў дом свой ў Раме. І Элькана спазнаў жонку сваю Ганну, і ГОСПАД прыпомніў просьбу ейную.

20Ганна зачала па нейкім часе, і нарадзіла сына, і дала яму імя Самуэль, таму што ад ГОСПАДА выпрасіла яго.

21Муж ейны Элькана і ўвесь дом ягоны пайшоў злажыць гадавую ахвяру ГОСПАДУ і споўніць шлюбаваньні.

22Але Ганна не пайшла. Яна сказала мужу свайму: «Не пайду, пакуль хлопчык ня будзе адняты ад грудзей і падрасьце, а тады завяду яго, і ён стане перад абліччам ГОСПАДА, і застанецца там назаўсёды».

23Адказаў ёй Элькана, муж ейны: «Рабі, што табе здаецца добрым. Заставайся, пакуль яго не адымеш ад грудзей. Толькі няхай ГОСПАД зьдзейсьніць словы Свае». І засталася маці дома, і карміла сына свайго, пакуль не адняла яго ад грудзей сваіх.

24Калі ўжо адняла, павяла яго з сабою, і узяла таксама трохгадовага бычка, адну эфу мукі і буклак віна, і прывяла яго ў дом ГОСПАДА ў Шыло. А хлопец быў яшчэ дзіцём.

25І забілі бычка, і прадставілі хлопца Гэлію.

26І сказала Ганна: «Прашу, гаспадару мой, няхай жыве душа твая, гаспадару. Я — вось тая самая жанчына, якая стаяла тут перад табой і маліла ГОСПАДА.

27Маліла я пра гэтае дзіця, і споўніў ГОСПАД просьбу маю, што я прасіла ў Яго.

28Таму вось даручаю яго ГОСПАДУ на ўсе дні; колькі будзе жыць, ён адданы на службу ГОСПАДУ». І пакланіліся там ГОСПАДУ.

Jump to: Chapter 2 →