Acts 14

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Сталася-ж у Іконіі, увайшлі яны разам у сынагогу Жыдоўскую ды прамаўлялі гэтак, што ўверавала вялікая грамада Жыдоў і Грэкаў.

2Жыды-ж, што ня веравалі, падбурылі й варожа настроілі проці братоў душы паганаў.

3Аднак, яны прабылі даволі часу, адважна прамаўляючы аб Госпадзе, Які сьведчыў слову міласьці сваей і даваў рукамі іхнімі рабіць знакі й цуды.

4I падзялілася грамада мястовая: і адны былі з Жыдамі, другія-ж з Апосталамі.

5Калі-ж пагане й Жыды з начальнікамі сваімі напалі на іх, каб зьняважыць ды пабіць каменьмі,

6дык яны, ведаючы, уцяклі ў месты Лікаонскія Лістру й Дэрбу ды ў ваколіцу

7і былі тамака й прапаведывалі Эвангельле.

8У Лістры-ж нейкі чалавек, не валадаючы нагамі, сядзеў, бо ад чэрава матчынага быў храмы й ніколі не хадзіў.

9Ён слухаў, як прамаўляў Паўла. Той, паўзіраўшыся на яго і бачучы, што мае веру дзеля спасеньня,

10сказаў моцным голасам: Стань на ногі твае проста! I падскочыў ды хадзіў.

11Народ-жа, бачучы, што зрабіў Паўла, падняў голас свой, мовячы па лікаонску: Богі ў чалавечай пастаці зыйшлі да нас!

12I называлі Варнаву Зэўсам, а Паўлу Гэрмэсам, бо быў павадыром у слове.

13А жрэц Зэўса, настаўленага перад местам іхнім, прывёўшы валоў з вянкамі к варотам, хацеў разам з народам забіць іх.

14Апосталы-ж Варнава й Паўла, пачуўшы, разьдзерлі вопраткі свае ды кінуліся ў народ, крычучы й гаворачы:

15Мужы! што вы гэта робіце? Мы такія-ж людзі пакутныя, як і вы, абвяшчаем вам Эвангельле, каб адвярнуліся ад усіх гэтых марнотаў да Бога Жывога, Які стварыў неба й зямлю й мора дый усё, што ў іх,

16а ў мінулых родах дапусьціў, каб усе народы йшлі сваімі шляхамі,

17ды не пакінуў сьведчыць аб Сабе, робячы дабро, даючы нам з неба дажджы й поры ураджайныя, ды напаўняючы ежай і ўцехай сэрцы нашыя!

18I, прамаўляючы гэтае, ледзьве спынілі народ, каб не забівалі для іх.

193 Антыохіі-ж і Іконіі прыйшлі Жыды і, падбурыўшы народ ды ўкаменаваўшы Паўлу, вывалаклі яго за места, думаючы, што ён памер.

20Калі-ж абступілі яго вучні, ён устаў ды ўвайшоў да места і назаўтрае з Варнаваю выйшаў у Дэрбу.

21Абвясьціўшы-ж Эвангельле гэнаму месту ды прыдбаўшы многа вучняў, вярнуліся назад у Лістру й Іконію й Антыохію,

22умацоўваючы душы вучняў, заклікаючы трываць у веры, ды што праз шмат мукаў трэ’ нам увайсьці ў царства Божае.

23Паназначаўшы-ж ім, ускладаючы рукі, старшых па царквох, ды памаліўшыся з постам, даручылі іх Госпаду, у Якога ўверавалі.

24I, прайшоўшы праз Пісідыю, прыйшлі ў Памфілію.

25I, расказаўшы слова ў Пэрзе, пайшлі ў Атталію

26ды стуль адплылі ў Антыохію, адкуль былі аддадзены ласцы Божай на дзела, якое выпаўнілі.

27Апынуўшыся там і склікаўшы царкву, абвясьцілі, што ўчыніў з імі Бог ды як расчыніў дзьверы веры паганам.

28I былі тамака немалы час з вучнямі.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →