Deuteronomy 21

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Ma gheibhthior duine marbh san tír noch do bheir do THIGHEARNA Día dhuit dá shealbhughadh, na luidhe san mhachaire, agus gan fios cía mharbh é:

2Ann sin tiocfaidh do sheanóirighe agus do bhreitheamhuin, agus toimheosuid chum na ccaithreach atá tímchioll an tí muirfighear:

3Agus is amhluidh bhías, an chathair bhus foigse don duine mharbh, glacfaid seanóirighe na caithreach sin colpach, le nar hoibrigheadh, agus nar tharruing annsa chuing;

4Agus béuruid seanóirighe na caithreach sin an cholpach síos go gleann garbh, nach ar treabhadh agus nach ar cuireadh, agus gearrfuid ansin a muineal don cholpuidh ansa ngleann:

5Agus tiucfuid na sagairt mic Lébhi a lathair; (óir is íad do thogh do THIGHEARNA Día do mhiniostralachd dó, agus do bheannughadh a nainm an TIGHEARNA; agus is lé na mbreithir críochnuighthear gach uile imreasain agus gach uile bhuille:)

6Agus nighfid seanóirighe na caithreach sin uile, is foicsi don duíne mhairbh, a lámha ós cionn na colpuigh dar baineadh a ceann ansa ngleann:

7Agus freagoruid agus a déaruid, Ní híad ar lámhainne do dhóirt an nfuilsi, ní mó do chonncadar ar súile é.

8Bí trócaireach, a THIGHEARNA, dot phobal Israel, noch do fhúascuil tú, agus ná cuir fuil neimhchiontach a leith do phobail Israel. Agus maithfighear an fhuil dóibh.

9Mar sin chuirfeas tú uáit coir na fola neimhchiontuigh ó bheith eadruibh, a nuáir do dhéana tú an ní is ceart a radharc an TIGHEARNA.

10¶ A nuáir rachus tú amach do chathughadh a naghuidh do námhad, agus má thug do THIGHEARNA Día ad lámhuibh íad, agus gur ghabh tú íad na mbraighdibh,

11Agus go bhfaicionn tú a measc na mbraighde bean dheaghmhaiseach, agus a mbía dúil agad innte, go madh mían leachd a beith agad na mnaói;

12Ann sin do bhéara tú don bhaile í dot thigh; agus beárrfa sí a ceann, agus beanfa sí a hingne dhi;

13Agus cuirfe sí a culaidh bhráighdionuis di, agus fanfuidh ann do thighsi, agus biáidh cumhaidh a hathar agus a mathar uirre mí iomlán: agus na dhiáigh sin do dhéana tú bean di, agus budh tú a fear, agus budh isi do bheansa.

14Agus is amhla bhías, muna raibh dúil agad innte, annsin do bhéara tú cead di dul mar ar toil lé féin; achd ní reacfa tú í ar éanchor ar airgiod, ní dhéana tú arradh dhi, do chionn gur umhluigh tú í.

15¶ Ma bhíonn días ban ag duine, bean ioumhuin, agus bean neimhionmhuin, agus go mbéaruid clann dó, an bhean ghrádhach agus an bhean fhuathmhar; agus go madh leis an mnaoi fhuathmhur an chéaidghin mhic:

16Iseadh bhías de sin, a nuáir do bhéara sé sealbh dá mhacuibh don ní bhías aige, nach bhféadfa céidghin do dhéanamh do mhac na mná ionmhuine roimhe mhac na mná neimhionmhuine, noch as é go deimhin an chéidghin:

17Achd aidmheochuidh sé mac na mná nách ionmhuin leis mar a chéidghin, maille re roinn dhúbalta do thabhairt dó dá gach uile ní bhías aige: óir ís eision céadthús a neirt; is leis ceart na céidghine.

18¶ Má bhíonn mac ceannláidir easurramach ag duine, nach uimhleochuidh do ghlór a athar, no do ghlór a mhathar, nach uimhleochuidh dhóibh, a nuáir smaichdeochuid é:

19Ann sin glacfuidh a athair agus a mhathair é, agus bhéaruid amach é chum sinsear a chaithreach féin, agus go nuige dorus a áite;

20Agus déaruid re sinnsearuibh a chaithreach, An macsa aguinne atá sé borb easurrumach, ní umhluighion sé dar nguth; atá sé cráosach, misgeamhuil.

21Agus clochfuid lúchd a chaithreach uile é lé clochuibh, nó go raibh marbh: mar sin chuirfeas tú an tolc ar gcúl uáit; agus cluinfidh Israel uile sin, agus biáidh eagla orra.

22¶ Agus má ní éanduine coir thuillios bás, agus go mbía dha chur chum báis, agus go ccrochfa tú ar crann é:

23Ní bhiáidh a chorp ar feadh na hoidhche san chrann, achd adhlocuidh tú ar gach éanchor an lá sin féin é; óir an té crochtar atá sé malluigh ó Dhía; chor nach ttruáilleochthar thfearann, noch do bheir do THIGHEARNA Día dhuit mar oighreachd.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →