Deuteronomy 32

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1Tugaidh éisdeachd, O a fhlaithesa, agus laibheóra misi; agus éist, O a thaluimh, bríathra mo bhéil.

2Fearfuidh mo theagasc mar fhearthuinn, silfidh mo ghlór mar dhrúchd, mar an mínfhearthuinn ar an luibh mháoith, agus már na ceatha ar a bhféur:

3Do chionn go bhfoillseochuidh mé ainm an TIGHEARNA: cuiridhsi mórdhachd a leith ar Ndé.

4Seision an Charruicc, atáid a oibreacha iomlan: óir is breitheamhnus a shlighthe uile: Día na fírinne agus gan égceart, ceart agus díreach atá sé.

5Do thrúailleadar íad féin, a ttoibhéim ní hé toibhéim a chloinnesion: atáid na gcineadh mhíochoinghíollach agus Cam.

6O a dhaóine leamha agus eigcríonna, an marso chúitighidh ris an TTIGHEARNA? nach é hathair é do cheannuigh thú? nach ndeárna sé, agus nach ar dhaingnidh sé thú?

7¶ Cuimhnigh na seanlaéthe, cuimhnigh bliaghna gach ginealuigh: fíafruigh dot athair, agus táisbeonuidh sé dhuit; dot shinsearuibh, agus inneosuid duit.

8A nuáir do rann an té is ro áirde a noighreachd, do na cineadhachaibh, a nuáir do dhealuigh sé mic Adhaimh, do shuighidh sé teóronna na ndaoine do réir uibhre chloinne Israel.

9Oír is íad a phobal cuid ronna an TIGHEARNA; Iacob crannchar a oighreachdasan.

10Fuáir sé a bhfearan díathraimh é, agus a bhfasach uáigneach uaíllfeartach; agus do theóruigh sé timchioll é, do theagaisg sé é, do coimhéad sé é mar ubhall a shúl.

11Mar chorruighios an tiolar súas a nead, shotaloigheas ós cionn a hóg, shíneas amach a sciatháin, glacuidh íad, omchruidh íad ar a sciathánuibh:

12Marsin an TIGHEARNA amháin do thréoruidh eision, agus ní raibh éaindía coimhitheach maille ris.

13Thug sé air marcuigheachd do dhéanamh ar áitibh árda an domhain, chor go bhféadfadh toradh na machaireadh dithe, agus thug sé air mil do shúghadh as an gcarruicc, agus ola as an gcarruig chrúaidh;

14Im bó, agus bainne cáorach, maille ré méathas úan, agus reitheadh do shíolradh Básau, agus gabhar, maille ré méathas dubhán na cruithneachda; agus do ibh tú fuil ghlan na ccáor.

15¶ Ach do reamhruigh Iesurun, agus do phreab sé: do reamhruidh tusa, do mhéatuigh tú, atá tu foluighthe ré saill; ansin do thréig sé Día do rinne é, agus do dhímeas Carruicc a shlánuighthe.

16Do bhrostuigheadar é chum éada le déeibh coimhitheacha, le gráineamhlachduibh do bhrostuigheadar é chum feirge.

17Do íodhbradar do dhiabhluibh, ní do Dhía; do dhéeibh nar bhfeas doíbh, do dhéeibh núadha tháinic ansíus go núadh, nach raibh a neagla ar bhur naithribh.

18Ni bhfuil cuimhne agad air an Gcarruicc do ghein thú, agus do dhearmuid tú Día do chúm thú.

19¶ Agus a núair do chonnáirc an TIGHEARNA sin, do fhúathuigh sé íad, ar son brostuighe a mhac, agus a inghean.

20Agus a dubhairt sé, Foileochuidh mé maghuidh úatha, féachfúidh mé cread an chríoch bhías orra: óir is ginealach ró chrosanta íad, clann nach bhfuil creidiomh ar bith ionta.

21Do chorruigheadar chum éada mé, leis an ní nach Día; do bhrostuigheadar mé chum feirge le na ndíomháoineas: agus cuirfe misi eúd orrasan ris an ndroing nach bhfuil na bpobal; broisteochuidh mé chum feirge íad ré cineadh amadanta.

22Oir do hadhnadh teine amfheirg, agus loiscfidh go hifrionn iochdrach, loiscfidh an talumh gona thoradh, agus cuirfidh tré theinidh bunáitigh na sliabh.

23Crúachfa mé uile orra; caithfidh me saighde riú.

24Loisgfighear le hocras íad, agus díobhaithfidhear íad le teas loisgneach, agus lé díbhfheirg róishearbh: cuirfe mé mar an gcéadna fíacla beathach orra, le neimh naithreach neimhe talmhuidhe.

25An cloidhiomh amuigh, agus an chritheagla a stigh, muirfid araon an duine óg agus an mhaighdion, an naoídhe mar an gcéadna agus fear na gruáige léithe.

26A dubhairt mé go scarfuinn íad a ccoirnéuluibh, go gcoisgfinn a gcoimhne ó bheith a measg dhaoine:

27Muna bheith gurab eagal liom dioghaltas na námhad, deagla gou iomchradis íad féin ar staid neamhfhiosach, agus deagla go naibeoraidís, Atá ar lámh féin láidir, agus ní hé an TIGHEARNA do rinne so uile.

28Oír is cineadh gan chomhairle íad, ní mó atá tuigse ar bith ionta.

29O nach bhfuilid siád críonna, go ttuigfidís so, lé measfaidís a gcríoch dheighionach!

30Ciondus do chlaoidhfeadh éanduine míle, agus do chuirfeadh días deich míle chum teithmhe, muna reacadh a Ccarruicc íad, agus an TIGHEARNA da níaghadh suás?

31Oír ní bhfuil a ccarruícsion mar ar Ccarruicne, agus bíodh ar naimhde feín na mbreitheamhnuibh.

32Oír atá a bhfíneamhuin mar fhíneamhuin Shodom, agus mhachaireadh Ghomorrah: a ccáora is caora domlais íad, ataíd a ttríopuill searbh:

33Asé a bhfíon neimh na ndragún, agus neimh mharbhthach na bhfoiléasáin.

34Nach bhfuil so ar na chur a cceist agumsa, agus ar na shéaladh súas a measg mionnmhuis?

35Riomsa bheanas an dioghaltas, agus an luagháir; sleimhneochuidh a ccos na ham féin: oir atá lá a mbuaidheartha a lathair, agus atáid na neithe thiucfas orra ag déanamh deithnis.

36Oír do déana an TIGHEARNA breitheamhnus air a phobal, agus géabhuidh aithreachus é fa na sheirbhíseachuibh, a núair do chifidh gur imthigh a neart, agus nach bhfuil éanduine fa íaghadh, no ar marthuinn dhíobh.

37Agus déara sé, Cáit a bhfuilid a ndée, a gcarruicc ann ar chuiréadar a ndóigh,

38Noch a dúaigh méathas a níodhbartha, agus dibh fíon a nofrála dighe? éirghidís súas agus tárthuighedís sibh, agus bidís na ndídéan aguibh.

39Féuchuidh a nois gur misi, misi féin é, agus ní bhfuil día am fharradh: is mé mharbhus, agus is mé ní béo; loitim, agus leighisim: agus ní mó atá éinneach fhéadas sáoradh as mo láimh.

40Oír tógbhuim súas mo lámh chum neimhe, agus a deirim, Mairfe mé go bráth.

41Má ghéaruighim mo chloidhiomh lonnrach, agus go nglacfa mo lámh greim ar bhreitheamhnus; do dhéana mé dioghaltas ar mo námhuid, agus do bhéur luáigheachd don droing fhúathuighios mé.

42Cuirfe mé mo shaighde ar meisge lé fuil, agus sluigfidh mo chloidheamh feóil; agus sin lé fuil na márbh agus na bpríosúnach, ó thosach an dioghaltais ar an námhuid.

43Gáirdighidh, O a chríocha lé na phobalsan: óir digheoluidh sé fuil a sherbhíseach, agus cúiteochuidh sé dioghaltas re na námhuid, agus biáidh sé grásamhuil da thír, agus da phobal féin.

44¶ Agus táinic Maóise agus do labhair sé bríathra an dánasa uile a gclúasuibh an pobuil, é féin, agus Iosua mhac Nun.

45Agus do chuir Maóise deireadh lé labhairt na mbríatharsa uile re Hisrael:

46Agus a dubhairt sé ríu, Suighidh bhur ccroidhthe ar na huile bhríathraibh do nímsi dfiadhnughadh bhur measc a niugh, noch aitheontaói da bhur ccloinn do choimhéad do dhéanamh, bríathar an dlighesi uile.

47Oír ni ní díamhaoin duitsi é; de chionn gur bé do bhéatha é: agus is leis an ní si fhaideochtha tú do láethe san dúithche, a bhfuil tú ag dul a nonu tar Iordán da shealbhughadh.

48¶ Agus do labhair an TIGHEARNA re Maóise an lá sin féin, ghá rádh,

49Eírigh súas ar a tslíabhso Abarim, go sliabh Nébo, noch atá a bhfearann Moab, atá thall as coinne Iericho; agus féach tír Chanáain, noch do bheirimse do chloinn Israel mar sheilbh:

50Agus fagh bás ansa tslíabh a ttéid tú súas, agus cruinnighthear a cceann do dhaóine thú; mar déug Aaron do dhearbhrathair a slíabh Hor, agus mar do chruinnigheadh a cceann a dhaóine é:

51Do chionn gur chórruigheabhairsi am aghuidhsi a measc chloinne Israel ag uisgedhibh Mheribah‐Cádes, a bhfásach Sin; do chionn nar bheannuigheabhair misi a meadhón chloinne Israel.

52Gidheadh do chífe tú an dúithche as do choinne; ach ní racha tú inte don dúithche bheirimse do chloinn Israel.

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

Recommended Reading

Commentary Deuteronomy Commentaries → Devotional Deuteronomy Devotional Guide → Get This Bible Bedell Study Bible →