Leviticus 21

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Agus do labhair an TIGHEARNA ré Maóise, Labhair ris na sagartuibh clánn Aáron, agus abair ríu, Ní bhiaidh éanduine ar na thruáilleadh ar son na marbh a measc an phobail:

2Achd ar son a ghaoil, bhías fogus dó, ar son a mhathar, agus ar son a athar, agus ar son a mhic, agus ar son a inghiné, agus ar son a dhearbhrathar,

3Agus ar son a dheirbhsheathrach atá na maighdin, a bhfogus dó, ag nach raibh fear; ar a son sa as éidir leis bheith ar na thruáilleadh.

4Ach ní thruaillfidh é féin, ar mbeith na dhuine onórach a measc a dháoíne, dá dhéanamh féin míothaitneamhach.

5Ní dhéanuid maóile na gcéannuibh, ní bhearrfuid táobh a bhféasog, ní mo dhéanuid gearradh ar bith na bfeóil.

6Béid síad náomhtha chum a Ndé, agus ní tharcuisneochuid síad ainm a Ndé: óir ofrála an TIGHEARNA déanta le teinidh, agus arán a Ndé, ofráluid siad: uime sin béid náomhtha.

7Agus ní thiubhraid bean bhías na stríapuidh, nó truaillighthe; ní mo bhéaruid bean chuirfighear ó na fear: óir atá sé náomhtha dá Dhía.

8Naómhthochuibh tu é ar a nadhbhar sin; óir ofráluidh sé arán do Dhé: biaidh se náomhtha dhuit: óir misi an TIGHEARNA, noch náomhthas tusa, a táim náomhtha.

9¶ Agus ma thruaillighean inghean éansagairt í féin lé stríapachus, truáillfidh sí a hathair: loiscfíghear le teinidh í.

10Agus an té bhias na árdshagart a measc a dhearbhráithreach, air ar dóirteadh a nola ungtha ar a cheann, agus do coisregadh do chur na néaduighe air, ní nochdfuidhe a cheann, agus ní bhrisfídhe a éadach;

11Ní mó rachus a steach go héanchorp marbh, nó shaileochus é féin ar son athar, nó a mhathar;

12Ní mó rachus a mach as an tsanctóir, nó thruáillfeas sanctóir a Dhe; óir atá coróin ola náomhtha a Dhé air: mísi an TIGHEARNA:

13Agus do bhéura sé bean iona maighdionas.

14Baintreabhach, nó bean dhealuighthe, nó bean thruáillighthe, nó meirdreach, ní thiubhra sé íad sin: achd do bhéura sé maighdion da dhaóinibh féin na mnáoi.

15Ní mó thruaillfeas a shíol a measc a dhaóine: óir mísi an TIGHEARNA náomhuim é.

16¶ Agus do labhaír an TIGHEARNA re Maóisi, dhá rádh,

17Labhair re Háaron, ga rádh, Giodh bé ar bith bhías dot shliochd iona ngeineleachuibh, ar a mbía aineamh ar bith, ná tigeadh a gcomhfhogus dofráil aráin a Dhé.

18Oir giodh bé ar bith duine ar a mbía áineamh, ní thiucfa se a ngar dhi: duine dall, no bacach, no an té gá mbía srón leachta, no éinni iomarcach,

19Nó duine aga mbi a chos briste, nó a lámh briste,

20Nó cruitín, no abhac, nó air a bhfuil aineamh ar a shúil, nó bhías clamh nó gearbach, nó an té ga mbrisfighear a chlocha;

21Ní thiucfa áonduine do shíol Aáron an sagart ar a mbía aineamh a ngoire díodhbuirt ofrala an TIGHEARNA déanta lé teinidh: atá sé aineamhach; ní tiucfa sé a bhfogus dofráil aráin a Dhé.

22Iósuidh sé arán a Dhé, a ráon don ro náomhtha, agus náomhtha.

23A mháin ní rachuidh táobh a steach do nfolach, nó a bhfogus do naltóir, do chíonn go bhfuil aineamh air; ionnus nach ttruáillfidh mó shanctoir: óir misi an TIGHEARNA do náomhuidh mé íad.

24Agus do innis Maóisi sin do Aáron, agus dá mhacaibh, agus do chloinn Israel uile.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →