Leviticus 5

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Agus má pheacuigheann anum, agus go néistfé guth mionn, agus go mbía na fhiadhnuisi, an bhfacaidh nó nar fhionn sé an ní; muna fhoillsíghe sé é, annsin iomchóruidh a choir.

2Nó má bheanann anum ré háoinní salach, mas conablach éainní neamhghlan, nó conablach ainmhidhe neamhghloin, nó conablach neitheadh neamhghlan shnáidheas, má cheiltear leis é; biáidh sé neamhghlan, agus ciontach mar an gceadna.

3No má bhéanann sé le salchar duine, gidh bé ar bith neamhghloine lé saileochthar duine, agus go gceilfidh é; a nuáir bhias a fhios aige, annsin biáidh sé ciontach.

4Nó má bheir anum miónna, ga rádh ré na bhéul go ndéana sé olc, nó go ndéana maith, gidh bé ar bith é fhuaigeorus duine le mionnuibh, agus nach raibh a fhios aige; agus go gceilfidh é a nuair bhias a fhios aige, annsin biáidh sé ciontach a ní éigin díobhso.

5Agus is amhluidh bhías, a nuáir bhias sé ciontach a néinní dhíobh so, go naideomhuidh se go bhfuil sé ciontach annsin ní sin:

6Agus do bhéura sé ofráil choire chum an TIGHEARNA ar son an pheacaidh do rinne sé, bainionnach ón tréud, úan nó meannán ó na gabhruibh, mar ofráil pheacaidh; agus do dhéana an sagart síth ar a shon a ttáobh an pheacaidh.

7Agus muna ttí dhé úan do thabhairt leis, annsin do bhéura sé dhá cholum túrtuire les ar son an pheacuidh do rinne sé, nó dhá cholum óga chum an TIGHEARNA; áon mar ofráil pheacaidh, agus an dara mar ofráil loiscthe.

8Agus do bhéura chum an tsagairt íad, noch ofráilfeas sin bhías ar son na hofrála peácaidh an chéaduair, agus fáisgfidh a cheann da bhrághaid, achd ní roinnfeadh ó chéile é:

9Agus dóirtfidh dfuil na hofrála peacaidh ar tháobh na haltóra; agus fáisgfíghear án chuid eile don fhuil amach ag bónn na haltóra: Is ofráil peacuidh sin.

10Agus ofráilfidh an dara mar ofráil loiscthe, do réir an ghnáth: agus do dhéana an sagart síothcháin ar a shon, ar son an pheacaidh do rinne sé, agus maithfighear dhó é.

11¶ Achd muna ttí dhe dhá éun turtuire, nó dhá cholum óga thabhairt, annsin do bhéura an té do pheacaidh ar son a ofrála, an deachmhadh cuid do ephah do phlúr mín mar ofráil pheacuidh; ní chuirfidh ola air, ní mó chuirfeas se túis air: óir is ofráil pheacaidh i.

12Annsin do bhéura sé chum an tsagairt é, agus glacfuidh án sagart lán a dhuirnn de, eadhon na chuimhne sin, agus loiscfidh ar naltóir é, do réir na nofráladh do níthear teinidh don TIGHEARNA: is ofráil pheacaidh sin.

13Agus do dhéana an sagart síothcháin dó ar son a pheacaidh do rinne a náon díobhso, agus maithfighear dhó é: agus biáidh an fuigheall ag an tsagart mar ofráil bhídh.

14¶ Agus do labhaír an TIGHEARNA ré Maóise, dha rádh,

15Ma ní anum coír, agus go bpeacóchuidh sé tré ainbhfios, a neithíbh náomhta an TIGHEARNA; annsin do bhéura sé chum an TIGHEARNA ar son a sháruighthe, reithe gan cháidhe as na tréuduibh, réir do mheassa lé seceluibh airgid do réir shecel na sanctóra, mar ofráil sháruighthe:

16Agus do dhéana sé leasughadh annsa dochar do rinne annsa ní naomhtha, agus cuirfidh an cúigeadh cuid na chionn, agus do bhéura don tsagart é: agus do dhéana an sagart síothcháin do le reithe na hofrála sáruighthe, agus maithfighear dhó é.

17¶ Agus má pheacuigheann anum, agus go ndéana éinní do na neithibhsi do toirmioscadh uime do dhéanamh lé haitheantuibh an TIGHEARNA; matá nach raibh a fhios aige, thairis sin atá ciontach, agus iomchóruidh sé a choir.

18Agus do bhéura sé reithe gan chaídhe as a tréud, réir do mheassa, mar ofráil sháruighthe don tsagart; agus do dhéana an sagart síth dho ar son a ainbhfios iona ndéarna sé seachrán agus nach raibh a fhios aige, agus maithfighear dhó é.

19Is ofráil sháruighthe é: do chiontuigh sé go deimhin a nághuidh an TIGHEARNA.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →