Acts 3

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Pedro e Xoán subían ó templo para a oración das tres da tarde.

2Había alí un home tolleito de nacemento, que levaban e poñían todos os días cabo da porta chamada Fermosa, para que pedise esmola ós que entraban no templo.

3Vendo que Pedro e Xoán estaban para entrar, pediulles esmola.

4Pedro e o mesmo fixo Xoán reparou nel e díxolle: Mira ben para nós.

5El ollaba para eles, esperando recibir algunha cousa.

6Entón Pedro díxolle: Non teño prata nin ouro, pero douche o que teño: en nome de Xesús Cristo de Nazaret, érguete e anda.

7Colleuno pola man dereita e levantouno. No instante afirmáronselle os pés e os nocellos;

8dun brinco púxose en pé e camiñaba. Entrou con eles no templo, andando, choutando e loando a Deus.

9Todo o pobo o viu camiñar loando a Deus,

10e, recoñecendo que era o mesmo que se sentaba na porta Fermosa pedindo esmola, ficaron pasmados e desconcertados polo que lle acontecera.

11Como el non deixaba a Pedro nin a Xoán, toda a xente, fóra de si, correu tras eles ó pórtico chamado de Salomón.

12Visto isto, Pedro dirixiuse ó pobo: Israelitas, por que vos admirades disto? Por que mirades así para nós, coma se fixésemos camiñar a este home polo noso propio poder ou santidade?

13O Deus de Abraham, de Isaac e de Xacob, o Deus de nosos pais, glorificou ó seu servo Xesús, a quen vós entregastes e negastes diante de Pilato, cando este estaba decidido a deixalo en liberdade.

14Pero vós rexeitastes o Santo e o Xusto; pedistes que indultasen a un asasino,

15mentres que matastes ó dono da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos; disto nós somos testemuñas.

16Pola fe no seu nome, ese mesmo nome fortaleceu a este que vedes e coñecedes: esa fe que obra por el, restableceuno completamente diante de vós.

17Xa sei, irmáns, que obrastes por ignorancia, como tamén as vosas autoridades;

18pero Deus cumpriu así o que anunciara por boca dos profetas: que o seu Cristo padecería.

19Arrepentídevos, logo, e convertédevos, para que se borren os vosos pecados;

20A fin de que veñan os tempos do conforto de parte do Señor, e mande o Mesías que vos destinou, Xesús.

21A El convén que o ceo o conteña deica o tempo da restauración de todas as cousas, que Deus anunciou por boca dos seus santos profetas.

22Moisés así o dixo: O Señor Deus fará xurdir de entre vosos irmáns un profeta coma min: escoitarédelo en todo o que vos diga.

23E quen non escoite a este profeta, quedará excluído do pobo.

24E todos os profetas que falaron, desde Samuel en adiante, anunciaron tamén estes días.

25Vós sodes os fillos dos profetas e da Alianza que Deus fixo con nosos pais, cando lle dixo a Abraham: "na túa descendencia serán benditas todas as familias da terra".

26Deus, resucitando ó seu servo, mándavolo primeiro a vós para que vos bendiga, se vos arredades cada un das vosas ruindades.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →