Matthew 16

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Chegaron os fariseos e mais os saduceos, e, para o poñeren a proba, pedíronlle que lles mostrase un sinal do ceo.

2El respondeulles: Vós á tardiña dicides: "Vai vir bo tempo, porque hai roibéns no ceo";

3e á mañanciña: "vai haber treboada, porque o ceo está sombrizo". Así que sabedes discernir o cariz do ceo, e non sodes capaces de interpretar os sinais dos tempos?

4Esta xeración malvada e adúltera reclama un sinal! Pois non se lle vai dar máis sinal có de Xonás. E deixounos coa palabra na boca.

5O pasaren para a outra banda, os discípulos esqueceron levar pan.

6E díxolles Xesús: Tede coidado. Ollo co fermento dos fariseos e saduceos!

7Comentaban entre eles: "É que non trouxemos pan".

8Xesús decatouse e díxolles: Como, homes de pouca fe: así que estades aí debatendo que non tedes pan!

9Aínda non acabades de entender e non vos acordades dos cinco bolos de pan para cinco mil, e de cantas cestas enchestes?

10Nin dos sete bolos para catro mil, e de cantas cestas enchestes?

11Como non entendedes que non era de pan do que eu vos falaba? Coidado! Ollo co fermento dos fariseos e dos saduceos!

12Entón comprenderon que non lles falara de que tivesen coidado co fermento do pan, senón da doutrina dos fariseos e saduceos.

13Cando chegou á comarca de Cesarea de Filipo preguntoulles Xesús ós seus discípulos: Quen di a xente que é o Fillo do Home?

14Eles responderon: Uns, que Xoán Bautista; outros, que Elías; outros, que Xeremías ou algún dos profetas.

15Insistiu: E vós, quen dicides que son?

16Respondeu Simón Pedro: Ti es o Mesías, o Fillo do Deus vivo.

17E Xesús contestoulle: Ditoso ti, Simón, fillo de Xonás; porque iso non cho revelou ninguén de carne e sangue, senón meu Pai que está no ceo.

18E eu asegúroche que ti es Pedro, a pedra; e sobre esta pedra vou edificar a miña Igrexa; e as portas do Inferno non prevalecerán en contra dela.

19Dareiche as chaves do Reino dos Ceos: todo o que ates na terra, ficará atado nos ceos; e todo o que desates na terra, ficará desatado nos ceos.

20E mandoulles ós discípulos que non dixesen nada de que el era o Mesías.

21Desde aquela empezou Xesús a aclararlles ós seus discípulos que tiña que ir a Xerusalén, e que alí o ían facer padecer moito os anciáns, os sumos sacerdotes e os letrados; que o ían executar e que ó terceiro día había resucitar.

22Pedro, colléndoo á parte, empezou a rifar con el, dicindo: Deus te libre, Señor; a ti non che pasará nada diso de maneira ningunha.

23Pero el, volvéndose, díxolle a Pedro: Arreda de min, Satán! Ti es un tentador para min, porque non te deixas guiar por Deus senón polos homes.

24Entón díxolles Xesús ós seus discípulos: Se alguén quere vir comigo, que renuncie a si mesmo, que cargue coa súa cruz e que me siga.

25Porque quen queira poñer a salvo a súa vida, perderaa; pero quen a perda pola miña causa, poñeraa a salvo.

26Pois de que lle serve ó home gañar o mundo enteiro se perde a súa vida? E que pode dar un home para recobrar a súa vida?

27Porque o Fillo do Home ha vir coa gloria de seu Pai entre os anxos; entón pagará a cadaquén conforme á súa conduta.

28Tende por seguro que algúns dos aquí presentes non morrerán sen veren antes o Fillo do Home vir no seu Reino.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →