Revelation 11

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Niyan ginhatagan ako sing tabun-ak nga kaangay sa sungkud, kag ginsilingan ako: “Tindug kag taksa ang templo sang Dios kag ang halaran kag ang mga nagasimba didto,

2apang dili mo pagtakson ang luwang nga sa gowa sang templo; bayaan mo ina, kay ginhatag ini sa mga pungsud, kag tasakon nila ang banwang balaan sing kap-atan kag duha ka bulan.

3Kag ihatag ko sa akon duha ka saksi ang gahum sa pagpanagna sing isa ka libo kag duha ka gatus kag kan-uman ka adlaw, nga napanaptan sing panapton nga sako.”

4Amo ini sila ang duha ka kahoy nga olivo kag ang duha ka candelero nga nagatindug sa atubangan sang Ginoo sang duta.

5Kag kon may tawo nga buut magsamad sa ila, nagagowa ang kalayo sa ila mga baba kag nagalamon sang ila mga kaaway; kon may tawo nga buut magsamad sa ila, dapat sia patyon sa sining bagay.

6Ini sila may gahum sa pagtakup sang langit, agud nga indi mag-ulan sa mga adlaw sang ila panagna, kag may gahum sila sa mga tubig sa paghimo nga dugo, kag sa pagsakit sang duta sa tagsa ka kalalat-an, sa masunsun nga buut nila.

7Kag sang nakatapus na sila sang ila pagpamatuud, ang sapat nga nagagowa sa kadadalman magapakig-away sa ila kag magadaug kag magapatay sa ila,

8kag ang ila mga bangkay magadum-ok sa dalan sang dakung banwa nga sa espirituhanon ginatawag Sodoma kag Egipto, diin ang ila Ginoo ginlansang sa cruz.

9Gikan sa mga katawohan kag mga kabikahan kag mga hambal kag mga pungsud ang mga tawo nagatan-aw sa ila mga bangkay sing tatlo ka adlaw kag tunga kag wala magtugut nga ilubung ang ila mga bangkay,

10kag ang mga nagapuyo sa duta magakalipay sa ila kag magakasadya kag magadinolotay sila, bangud nga ginsakit sining duha ka manalagna ang mga nagapuyo sa duta.

11Apang sa tapus sang tatlo ka adlaw kag tunga ang ginhawa sang kabuhi gikan sa Dios nagsulud sa ila, kag nagtindug sila, kag ginhadlukan sing daku ang mga nakakita sa ila.

12Niyan nabatian nila ang mabaskug nga tingug gikan sa langit nga nagasiling sa ila, “Kari kamo diri!” Kag sa itololok sang ila mga kaaway nagkayab sila sa langit sa panganud.

13Kag sa sadtong takna may dakung linog, kag napukan ang ikapulo nga bahin sang banwa; ang napatay sa linog pito ka libo ka tawo, kag ang nabilin nalisang kag naghatag sing himaya sa Dios sang langit.

14Nagligad ang ikaduhang kailo; yari karon, ang ikatlong kailo magaabut sing madali.

15Niyan ang ikapitong manugtunda nagpatonog sang iya budyong, kag may dalagkung mga tingug sa langit, nga nagasiling, “Ang ginharian sang kalibutan nangin-iya sang aton Ginoo kag sang iya Cristo, kag magahari sia sa katuigan kag katuigan.”

16Kag ang duha ka pulo kag apat ka tigulang nga nagalingkod sa ila mga trono sa atubangan sang Dios naghapa kag nagsimba sa Dios,

17nga nagasiling, “Nagapasalamat kami sa imo, O Ginoong Dios nga makaako, nga amo karon kag amo anay bangud nga ginbaton mo ang imo dakung gahum kag nagsugud sa paghari.

18Naakig ang kapungsuran, apang nag-abut ang imo kasingkal, kag ang tion sa paghukom sang mga patay, sa pagbalus sa imo mga ulipon, nga mga manalagna kag mga balaan, kag sa mga nahadluk sa imo ngalan, sa magamay kag sa dalagku, kag sa paglaglag sang mga nagalaglag sang duta.”

19Niyan nabuksan ang templo sang Dios sa langit, kag nakita sa iya templo ang kaban sang iya katipan; kag may mga idlab sang kilat, mabaskug nga mga kagahud, mga tonog sang daguub, linog, kag madamul nga ulan sang hielo.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →