Revelation 18

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Sa tapus sini nakita ko ang isa na man ka manugtunda nga nagakunsad gikan sa langit, nga may dakung pagbulut-an; kag ang duta nasilakan sang iya himaya.

2Kag nagsinggit sia sa mabaskug nga tingug, “Napukan, napukan ang dakung Babilonia! Ini nanginpuluy-an sang mga yawa, salabuyan sang tagsa ka espiritu nga mahigko, kag sang tagsa ka pispis nga mahigko kag makangilil-ad;

3kay ang tanan nga kapungsuran nahobog sang alak sang iya mahigko nga kailigbon, kag ang mga hari sang duta nakapakighilawas sa iya, kag ang mga manugpatikang sa duta nagmanggaranon bangud sang iya pagpatuyang.”

4Niyan nabatian ko ang isa na man ka tingug gikan sa langit nga nagasiling, “Gowa ka sa iya, katawohan nakon, agud nga indi kamo makaambit sa iya mga sala, agud nga indi kamo makaagum sang iya mga kalalat-an;

5kay ang iya mga sala natumpi tubtub sa langit, kag ang Dios nakadumdum sang iya mga kalautan.

6Ihatag sa iya subong sang nahatag niya, kag bayari sia liwat sing pilo tungud sang iya mga buhat; sa tagayan nga iya ginsimbugan simbugi sia sing pilo.

7Subong nga ginhimaya niya ang iya kaugalingon kag nagpatuyang, sa amo hatagi sia sing subong nga takus sang kasakit kag kalisud. Sanglit nagasiling sia sa iya tagiposoon, ‘Nagalingkod ako nga hara, indi ako balo, indi ako nga mas-a makakita sing kalisud,’

8gani sa isa ka adlaw magaabut ang iya mga kalalat-an, kamatay, kag kalisud kag tiggulutum, kag sonogon sia sa kalayo; kay gamhanan ang Ginoong Dios nga nagahukom sa iya.”

9Kag ang mga hari sang duta, nga nagmakihilawason kag nagpatuyang kaupud niya, magahibi kag magahaya sa iya kon magtolok sila sa aso sang iya pagkasonog;

10magatindug sila sa malayo, sa kahadluk sang iya kasakit, kag magasiling, “Kailo! kailo! ikaw nga dakung banwa, ikaw Babilonia, nga banwang malig-on! Sa isa ka takna nag-abut ang paghukom sa imo.”

11Kag ang mga manugpatikang sang duta nagahibi kag nagakalisud sa iya, kay wala na sing tawo nga nagabakal sang ila mga baligya,

12baligya nga bulawan, pilak, mga uluyason kag mga mutya, lino nga manipis, purpura, sukla kag escarlata, tanan nga dagway sang kahoy nga mahumut, tanan nga butang nga tiposo, tanan nga butang sang kahoy nga malahalon, saway, salsalon kag marmol,

13canela, pahumut, incienso, mirra, puraw nga incienso, alak, lana, harina nga mapino kag trigo, kahayupan kag mga carnero, mga kabayo kag mga kangga, kag mga ulipon, nga amo, ang mga kalag sang mga tawo.

14“Ang bunga nga ginakaibogan sang imo kalag nagtaliwan sa imo, kag ang tanan nimo nga manamit kag malahalon nawala sa imo, kag indi na gid sila makita!”

15Ang mga manugpatikang sining mga butang, nga nagmanggaranon bangud sa iya, magatindug sa malayo, sa kahadluk sang iya kasakit, nga nagahibi kag nagalalaw sing mabaskug,

16“Kailo, kailo, tungud sa dakung banwa nga napanaptan sing lino nga manipis, purpura kag escarlata, nga napunihan sing bulawan, mga uluyason kag mga mutya!

17Sa isa ka takna tanan ining manggad napapas.” Kag ang tanan nga pangolo sang sakayan kag ang mga nagalayag, kag ang mga sakayanon kag ang tanan nga nagapangita sa dagat, nagtindug sa malayo

18kag nagsinggit sa natan-aw nila ang aso sang iya pagkasonog, “Ano bala nga banwa ang kaangay sang dakung banwa?”

19Kag ginsabwagan nila sing yab-ok ang ila mga olo, sa nagahibi kag nagalalaw, nga nagasiling, “Kailo, kailo, tungud sa dakung banwa diin nagmanggaranon ang tanan nga may mga sakayan sa dagat paagi sa iya kamanggaran! Sa isa ka takna namusmus sia.

20Kalipay ko sa iya, O langit, O mga balaan kag mga pinadala kag ang mga manalagna, kay ang Dios naghukom tungud sa inyo batok sa iya!”

21Niyan ang manugtunda nga gamhanan nagkuha sing bato nga kaangay sa dakung bato sang galingan kag gintagbong ini sa dagat, nga nagasiling, “Sa amo ang Babilonia nga dakung banwa itagbong sing hinali, kag indi na gid makita;

22kag ang tonog sang mga manug-arpa kag mga manugmusica, mga manuglantoy kag mga manugbudyong, indi na gid mabatian sa imo; kag wala na gid sing panday sa bisan anong buluhaton nga makita sa imo; kag ang tonog sang galingan indi na gid mabatian sa imo;

23kag ang kapawa sang suga indi na gid magsilak sa imo; kag ang tingug sang nobyo kag nobya indi na gid mabatian sa imo; kay ang imo mga manugpatikang amo anay ang mga kadalagkuan sang duta, kag sa imo mga babaylan ang tanan nga kapungsuran gindayaan.

24Kag sa iya nasapwan ang dugo sang mga manalagna kag sang mga balaan, kag sang tanan nga ginpatay sa duta.”

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →