Revelation 19

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1Sa tapus sini nabatian ko ang daw mabaskug nga tingug sang dakung kadam-an sa langit, nga nagasinggit, “Aleluya! Kaluwasan kag himaya kag gahum iya sang aton Dios,

2kay ang iya mga paghukom matuud kag matarung; ginhukman niya ang dakung makihilawason nga babayi nga nagdagta sang duta sang iya pagkamakihilawason, kag natimalusan niya ang dugo sang iya mga ulipon.”

3Sa liwat nagsinggit sila, “Aleluya! Ang aso gikan sa iya nagatub-ok sa katuigan kag katuigan.”

4Kag ang duha ka pulo kag apat ka tigulang kag ang apat ka sapat nga buhi nagyaub kag nagsimba sa Dios nga nagalingkod sa trono, nga nagasiling, “Kabay pa. Aleluya!”

5Kag sa trono nagikan ang tingug nga nagasinggit, “Dayawa ninyo ang aton Dios, tanan kamo nga mga ulipon niya, kamo nga nahadluk sa iya, magamay kag dalagku.”

6Niyan nabatian ko ang daw tingug sang dakung kadam-an, subong sang daganas sang madamung tubig kag subong sang tonog sang mabaskug nga mga daguub, nga nagasinggit, “Aleluya! Kay ang Ginoo nga aton Dios nga Makaako nagahari.

7Magkalipay kita kag magkasadya sing lakas kag maghimaya sa iya, kay ang kasal sang Cordero nag-abut, kag nakaaman na ang iya Nobya;

8ginhatag sa iya ang pagpanaput sing lino nga manipis, nga masiga kag lubus”— kay ang lino nga manipis amo ang mga buhat nga matarung sang mga balaan.

9Kag ang manugtunda nagsiling sa akon, “Isulat ini: Bulahan ang mga gina-agda sa panihapon sang kasal sang Cordero.” Kag nagsiling sia sa akon, “Ini matuud nga mga polong sang Dios.”

10Niyan naghapa ako sa iya tiilan sa pagsimba sa iya, apang nagsiling sia sa akon, “Dili ka maghimo sina! Masigkaulipon ako kaupud mo kag sang imo mga kauturan nga nagahuput sang pagpamatuud ni Jesus. Simbaha ang Dios.” Kay ang pagpamatuud ni Jesus amo ang espiritu sang tagna.

11Niyan nakita ko nga nabuksan ang langit, kag yari karon, ang kabayo nga maputi! Ang nagasakay sa iya gintawag Matutum kag Matuud, kag sa pagkamatarung nagahukom kag nagapakig-away sia.

12Ang iya mga mata kaangay sa dabdab sang kalayo, kag sa iya olo madamung diadema; kag may ngalan sia nga nasulat nga walay bisan sin-o nga nakakilala kondi sia lamang.

13Napanaptan sia sing panapton nga natusmug sa dugo, kag ang iya ngalan ginatawag Ang Polong sang Dios.

14Kag ang mga hangaway sang langit, nga napanaptan sing lino nga manipis, maputi kag lubus, nagasonod sa iya sa mga kabayong maputi.

15Gikan sa iya baba nagagowa ang espada nga matalum nga sa sini lab-on niya ang mga pungsud, kag gahuman niya sila sa bilogon nga salsalon; tasakon niya ang linasan sang alak sang kapintas sang kasingkal sang Dios nga Makaako.

16Sa iya panapton nga malaba kag sa iya paa may nasulat sia nga ngalan, Hari sang mga hari, kag Ginoo sang mga ginoo.

17Niyan nakita ko ang manugtunda nga nagatindug sa adlaw, kag sa mabaskug nga tingug nagtawag sia sa tanan nga pispis nga nagalupad sa tunga sang langit, “Kari kamo, magtipon nga sa dakung panihapon sang Dios,

18sa pagkaon sang unud sang mga hari, sang unud sang mga capitan, sang unud sang gamhanan nga mga tawo, sang unud sang mga kabayo kag sang ila mga manugsakay, kag sang unud sang tanan nga tawo, tingub ang hilway kag ulipon, tingub ang magamay kag dalagku.”

19Kag nakita ko ang sapat kag ang mga hari sang duta kaupud sang ila mga hangaway nga nagtipon sing tingub sa pagpakig-away batok sa iya nga nagasakay sa kabayo kag batok sa iya hangaway.

20Kag nadakpan ang sapat, kag kaupud niya ang dimatuud nga manalagna nga sa atubangan niya naghimo sang mga tanda nga bangud sini gindayaan niya ang mga nagbaton sang pat-in sang sapat kag ang mga nagsimba sang iya larawan. Sila nga duha gindap-ung nga buhi sa linaw nga kalayo nga nagadabdab sing azufre.

21Kag ang nabilin ginpatay sa espada nga nagagowa sa baba sang nagasakay sa kabayo; kag nabusug ang tanan nga pispis sang ila unud.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →