John 10

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Bi rastî û bi rastî ez ji we re dibêjim: Yê ku di derî re naçe hewşa mîhan û ji rêyeke din re dikevê diz û rêbir e.

2Lê belê yê ku di derî re diçe hundir, ew şivanê mîhan e.

3Dergevan ji wî re derî vedike û mîh dengê wî dibihîzin; ew jî bi navê wan bangî mîhê xwe dike û wan dibe derve.

4Dema ku wî hemû mîhên xwe derxist derve, ew di pêşiya wan de diçe û mîh li pey wî diçin; ji ber ku ew dengê wî nas dikin.

5Û li pey yekî xerîb naçin, lê belê ji ber wî direvin; ji ber ku dengê xerîban nas nakin.

6Îsa ji wan re vê wekokê got, lê belê wan fêhm nekirin ku, ew ji wan re çi dibêje.

7Û li ser vê yekê Îsa ji wan re dîsa got: Bi rastî û bi rastî ez ji we re dibêjim: Ez deriyê mîha me.

8Hemûyên ku berî min hatine, diz û rêbir in, lê belê mîhan guh nedan wan.

9Ez derî me. Ger kesek di min de bikeve hundir, xelas dibe; dikeve hundir, derdikeve û çêregeh dibîne.

10Diz tenê ji bo diziyê, kuştînê û qelihandinê tê. Ez bona ku di wan de jiyan hebe û gellekî jiyan hebe hatim.

11Ez şivanê qenc im; şivanê qenc di oxra mîhê xwe de canê xwe dide.

12Ew mirovê ku şivan û xwediyê mîhan nîne yê bi heqdest, dema ku ew hatina gur bibîne, ji ber ku mîh ne yên wî ne, wan berdide û direve, diçe; gur jî bi wan digire û belav dike.

13Ew direve, ji ber ku ew bi heqdest e û bona mîhan xem nake.

14Ez şivanê qenc im û ez yên xwe nas dikim.

15Çawa Bav min nas dike û ez jî Bav nas dikim, yên min jî ûsa min nas dikin û ez ji bo mîhan canê xwe didim.

16Û hin mîhên min ê din jî hene, ew daxilê vê hewşê nîn in; divê ez wan jî bînim; dê ew ê dengê min bibihîzin û bibin şivanek û keriyek.

17Ji ber vê yekê Bav ji min hez dike, ji ber ku ez canê xwe didim, da ku, ez wî dîsa bigirim.

18Tu kes nikare wî ji min bigire; lê belê ez wî bi xwe û xwe didim. Ji bo dayîna wî qudreta min heye û ji bo dîsa girtina wî qudreta min heye. Min vî emrî ji Bavê xwe ve girt.

19Ji ber van gotinan dîsa di nav Cihûdan de cudayî çêbû.

20Û di nav wan de gellekan gotin: Di wî de cin heye, ew dîn e; ma hûn çima wî guhdarî dikin?

21Hinên din gotin: Ev gotinên hanê, yên mirovê cindar nîn in. Ma cin dikare ku çavê koran veke?

22Di wê demê de li Orşelîmê, bo bîranîna vebûna Perestgehê cejn hebû û zivistan bû.

23Û Îsa di hundirê Perestgehê de, di eywana Silêman de digeriya.

24Û Cihûdan dora wî girtin û ji wî re gotin: Ma tuyê heta kengê dilê me di şikê de bihêlî? Ger tu Mesîh î, ji me re bi eşkereyî bibêje!

25Îsa bersiv da wan: Min ji we re got û hûn bawer nakin. Xebatên ku min bi navê Bavê xwe kirin, ew ji bo min şahdeyiyê dikin.

26Lê belê hûn bawer nakin; ji ber ku hûn ne ji mîhên min in.

27Mîhên min dengê min dibihîzin û ez jî wan nas dikim û ew li pey min tên

28û ez jiyana abadîn didim wan û ew abadîn helaq nabin û tu kes nikare wan ji destê min derxîne.

29Bavê min, yê ku ew dane min, ji hemûyan mezintir e û hêza tu kesî nikare wan ji destê Bav derxîne.

30Ez û Bav yek in.

31Cihûdan dîsa ji erdê kevir rakirin û xwestin ku wî bidin ber keviran.

32Îsa bersiv da wan: Min ji Bav gellek xebatên qenc, nîşanî we dan; ma hûn ji bo kîjan xebatê min kevir dikin?

33Cihûdan bersivê dan wî û gotin: Em ne bona xebatekî qenc, bona ku te kufrê kiriye, tu jî mirov î, lê belê tu dibêjî ku ez Xwedê me; te didin ber keviran.

34Îsa bersiv da wan: Ma di zagona we de nehatiye nivîsandin; min got: Hûn îlah in?

35Xwedê gotina xwe ji kê re şandiye, ji wan re îlah tê gotin û Nivîsa Pîroz jî xerab nabe.

36Bav min pîroz kir û şand dinê. Wê çaxê bona ku min got: Ez Lawê Xwedê me, hûn çawa ji min re dibêjin ku te kufrê kir?

37Ger ez xebata Bavê xwe nekim, baweriyê bi min neynin.

38Lê belê ger ez dikim û hûn naxwazin, baweriyê bi min bînin, balê baweriyê bi xebatên ku ez dikim bînin, da ku, hûn bizanibin û fêhm bikin ku Bav di min de ye û ez jî di Bav de me!

39Wan dîsa xwestin ku wî bigirin, lê belê ew ji destê wan derket.

40Îsa dîsa çû wêdatira Urdunê, cîhê ku Yehya berê li wir vaftîz dikir û li wê derê ma.

41Pirr kes hatin cem wî û gotin: Bi rastî Yehya qet mûcîzetan çênekir; lê belê tiştên ku Yehya ji bo wî got, ew hemû rast derketin!

42Û li wê derê pirr kesî bawerî bi wî anîn!

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →