John 7

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Û piştî vêya Îsa li Celîlê digeriya; ji ber, bona Cihûdan dixwestin ku wî bikujin, wî nexwest li Cihûstanê bigere.

2Cejna Cihûdan ya Çardax çêkirinê nêzîk bû.

3Û birayên wî jê re gotin: Ji vê derê derkeve û here Cihûstanê ku, bila şagirtên te jî karên ku tu çêdikî bibînin!

4Ji ber, ew kesê ku dixwaze xwe bi eşkereyî bide nas kirin, karê ku çêdike, venaşêre; ger ku tu van tiştan çêdikî, xwe nîşanî dinê bide!

5Ji ber ku birayên wî jî bawerî bi wî nedianîn.

6Îsa ji wan re got: Wexta min hîn nehatiye, lê belê bo we wext her dem li cîh e.

7Dinya ji we nakerihe, lê belê ji min dikerihe; ji ber ku ez di derheqê dinê de şahdeyiyê dikim ku karên wê xerab in.

8Hûn herin vê cejnê; ez hîn naçim vê cejnê; ji ber ku wexta min hîn temam nebûye.

9Piştî wî ev tiştên hanê ji wan re got, li bajarê Celîlê ma.

10Lê belê dema ku birayên wî çûn cejnê, ew bi xwe jî wê demê, ne bi eşkereyî, lê belê mîna ku bi dizîka be, çû.

11Cihûdan jî di cejnê de li wî digeriyan û digotin: Ew li ku derê ye?

12Di nav ajawê de di derheqê wî de gellek miremir çêbûn. Hinekan digot: Ew zilamek qenc e! Hinên din jî digotin: Na, lê belê ew gel ji rê derdixîne!

13Lê belê ji tirsa Cihûdan, kesî di derheqê wî de nikarîbû bi eşkeretî biaxife.

14Êdî gava ku bû nêviyê cejnê, Îsa çû Perestgehê û dest bi hînkirinê kir.

15Û Cihûdan ecêb mabûn û: Çawa ku tu carî lê nehatiye hîn kirin, lê ev zilam çawa bi nivîsan ve dizane? gotin.

16Îsa bersivê da wan û got: Hînkariya min ne ji min, lê ji yê ku ez şandime tê.

17Ger kesek bixwaze xwestina wî bîne cîh, ew ê bizanibe, ka ev hînkarî ya Xwedê ye, an ez ji xwe dibêjim.

18Yê ku ji xwe dibêje, li bilindahiya xwe digere, lê belê yê ku li bilindahiya kesê ku ew şandiye digere, rast e û di wî de neheqî nîne.

19Ma Mûsa zagonê neda we? Dîsa jî qet kesek di nav we de zagonê bi cîh nayne. Çima hûn bona kuştina min dixebitin?

20Ajaweyê bersiv da û got: Tu cindar bûyî! Ma kî bona ku te bikuje dixebite?

21Îsa bersiv da û ji wan re got: Min xebatek çêkir û hûn hemû şaş dibin.

22Mûsa sunetê da we (ku, ne ji Mûsa ye, lê ji bapîran e); hûn roja Sebtê mirovekî sunet dikin.

23Bona ku zagona Mûsa xerab nebe, mirovek roja Sebtê tê sunet kirin û bona ku min di roja Sebtê de mirovek bitûmî baş kir, ma çima hûn bi min re dixeyîdin?

24Mîna dîtina çavan daraziyê mekin, bi rastî daraziyê bikin!

25Wê demê ji mirovên Orşelîmê hinekan gotin: Ma yê ku bona kuştina wî dixebitiyan, ne ev e?

26Û a vay, ew niha bi eşkereyî diaxife û kesek ji wî re tiştekî nabêje. Gelo serokan bi rastî fêhm kirine ku ew Mesîh e?

27Lê belê em bi vî zilamî dizanin, ji ku derê ye; lê belê ger Mesîh were, kes nizane ku ew ji ku derê ve tê.

28Wê demê Îsa di Perestgehê de hîn dikir û wî dengê xwe bilind kir û got: Hûn him min nas dikin û him jî dizanin ku ez ji ku derê me! Û ez bi xwe nehatim, lê belê yê ku min şandiye rastî ye; hûn wî nas nakin.

29Ez wî nas dikim; ji ber ku ez ji wî me û wî min şandiye.

30Li ser vê yekê wan xwestin ku wî bigirin, lê belê qet kesekî destê xwe neavêt ser wî; ji ber ku saeta wî hîn nehatibû.

31Lê belê ji gel pirr kesan bawerî bi wî anîn û gotin: Dema ku Mesîh were, ma qey ji yên ku ev dike, dê hîn jî zêdetir elametan çêbike?

32Fêrisiyan bihîstin ku gel di derbarê Îsa de, van tiştan diaxifin û Serokên kahînan û Fêrisiyan ji bo girtina wî karmendan şandin.

33Û Îsa got: Ez hîn demekî kurt bi we re me û pişt re ez ê biçim cem yê ku ez şandime.

34Hûn ê li min bigerin û hûn min nabînin û hûn nikarin werin cîhê ku ez lê me.

35Ji ber vê yekê Cihûdan ji hev û din re gotin: Gelo ev mirov dê bi ku ve biçe ku em nikarin wî bibînin? Ma ew ê biçe cem yên ku di nav Grekiyan de belav bûne û Grekiyan hîn bike?

36Ev gotina ku dibêje: Hûn ê li min bigerin û hûn min nabînin û hûn nikarin werin cîhê ku ez lê me, gelo çî ye?

37Di roja dawîn û mezin ya cejnê de, Îsa rabû ser piyan bang kir û got: Ger kesek tî bibe, bila were cem min û vexwe!

38Mîna ku Nivîsa Pîroz dibêje, yên ku baweriyê bi min bînin, di hundirê wan de dê çemên avên zindî biherikin.

39Lê belê wî ev di derheqê Ruh de got, yê ku baweriyê bi wî bînin, dê bistandana; bona ku Ruh hîn nehatibû dayîn, ji ber ku Îsa hîn nehatibû bilind kirin.

40Dema ku ji gel hin kesan van gotinan bihîstin, gotin: Bi rastî ev ew Peyxamber e.

41Hin kesan jî gotin: Ev Mesîh e! Lê belê hin kesan jî gotin: Çi! Ma Mesîh dê ji Celîlê bê?

42Ma Nivîsa Pîroz negotiye, dê Mesîh ji nîjada Dawid û ji gundê Beytlehemê ya ku Dawid jê ye, were?

43Bi vî awayî di nav gel de ji ber Îsa cudayî çêbû.

44Hin kesan ji wan xwestin ku wî bigirin, lê belê kesî destê xwe nedan wî.

45Di wê navberê de karmend vegeriyan cem serokên kahînan û Fêrisiyan; vana ji karmendan re gotin: Ma we çima wî neanîn?

46Karmendan bersivê dan: Tu kes tu carî, mîna vî zilamî negotiye!

47Fêrisiyan bersivê dan wan: Ma hûn jî hatin çewt kirin?

48Ma ji serokan, an ji Fêrisiyan, tu kesek baweriyê bi wî aniye?

49Lê belê ev gelê ku zagonê nizane, bi nalet e!

50Nîkodêmûsê ku yekî ji wan bû û ji berê ve bi şev hatibû cem Îsa, ji wan re got:

51Ma zagona me, heta ku mirovekî guhdarî neke û hînî tiştên ku ew dike jî nebe, daraziyê li wî dike?

52Wan bersiv dan û ji wî re gotin: An na, ma tu jî ji Celîlê yî? Lê bigere û binihêre, ji Celîlê tu peyxamber dernakeve!

53Û her kes çû mala xwe.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →