1 Samuel 12

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ແລ້ວຊາມູເອນກໍກ່າວແກ່ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຂໍຮ້ອງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງກະສັດຄົນໜຶ່ງໃຫ້ປົກຄອງພວກເຈົ້າ

2ແລະດຽວນີ້ພວກເຈົ້າກໍມີກະສັດໂຊນເປັນຜູ້ນຳພາ. ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າເອງນັ້ນເຖົ້າແກ່ແລະຜົມກໍຫງອກຫລາຍແລ້ວ ແລະພວກລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງຢູ່ນຳພວກເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າແຕ່ຍັງໜຸ່ມຈົນເຖິງດຽວນີ້.

3ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ແລ້ວ ສະນັ້ນ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເຮັດຜິດປະການໃດປະການໜຶ່ງ ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຈົ້າຮ້ອງຟ້ອງຂ້າພະເຈົ້າດຽວນີ້ ຢູ່ຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະກະສັດທີ່ພຣະອົງໄດ້ເລືອກເອົາ. ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍໄດ້ເອົາງົວແລະລໍຂອງຜູ້ໃດບໍ? ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສໍ້ໂກງແລະກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງຜູ້ໃດແດ່? ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບສິນບົນຈາກຜູ້ໃດບໍ? ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຍິນດີຈ່າຍຄືນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເອົາໄປນັ້ນ.”

4ປະຊາຊົນພາກັນຕອບວ່າ, “ທ່ານບໍ່ໄດ້ສໍ້ໂກງ ຫລືຂົ່ມເຫັງພວກຂ້ານ້ອຍແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ ແລະທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ເອົາສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງຈາກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງດ້ວຍ.”

5ຊາມູເອນຕອບຄືນວ່າ, “ມື້ນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວພ້ອມກັບກະສັດທີ່ພຣະອົງເລືອກເອົານັ້ນ ໄດ້ເປັນພະຍານຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ພົບຄວາມຜິດໃດໆໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ.” ພວກເຂົາຕອບວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ ພຣະອົງເປັນພະຍານໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍ.”

6ຊາມູເອນກ່າວຕໍ່ໄປອີກວ່າ, “ແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວທີ່ໄດ້ເລືອກເອົາໂມເຊກັບອາໂຣນ ແລະເປັນຜູ້ນຳພາປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກເຈົ້າອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ.

7ບັດນີ້ ຈົ່ງຢືນຢູ່ກັບທີ່ຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນແຫຼະ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຟ້ອງພວກເຈົ້າຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ໂດຍຕັກເຕືອນພວກເຈົ້າ ໃຫ້ຈົດຈຳພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກະທຳນັ້ນ ເພື່ອຊ່ວຍພວກເຈົ້າແລະປູ່ຍ່າຕາຍາຍໃຫ້ພົ້ນ.

8ເມື່ອຢາໂຄບແລະຄອບຄົວຂອງເພິ່ນໄດ້ໄປທີ່ປະເທດເອຢິບ ຊາວເອຢິບໄດ້ຂົ່ມເຫັງພວກເພິ່ນ. ຝ່າຍປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກເຈົ້າກໍໄດ້ຮ້ອງຂໍພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສົ່ງໂມເຊແລະອາໂຣນໃຫ້ນຳພາພວກເຂົາອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ຈົນພວກເຂົາໄດ້ມາຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນດິນແດນນີ້.

9ແຕ່ປະຊາຊົນຊໍ້າພັດໄດ້ລືມໄລ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ; ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໃຫ້ພວກຟີລິດສະຕິນກັບກະສັດແຫ່ງໂມອາບແລະສີເສຣາ ແມ່ທັບຂອງເມືອງຮາໂຊມາຕໍ່ສູ້ ແລະພວກເຂົາໄດ້ເອົາຊະນະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ.

10ແລ້ວພວກເຂົາກໍຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບເພາະພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະໄປຂາບໄຫວ້ບັນດາຮູບເຄົາຣົບຂອງພະບາອານແລະຂອງເຈົ້າແມ່ອັດສະຕາກ. ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງໂຜດຊ່ວຍພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງພວກສັດຕູແດ່ທ້ອນ ແລະພວກຂ້ານ້ອຍຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.’

11ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ສົ່ງຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາ ມີດັ່ງນີ້: ກີເດໂອນ, ບາຣັກ, ເຢັບທາ ແລະຜູ້ສຸດທ້າຍແມ່ນຂ້າພະເຈົ້າເອງ. ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນໄດ້ຊ່ວຍກອບກູ້ເອົາພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງພວກສັດຕູ ແລະພວກເຈົ້າໄດ້ຢູ່ຢ່າງປອດໄພ.

12ແຕ່ເມື່ອພວກເຈົ້າເຫັນວ່າ ເຈົ້ານາຮາດກະສັດແຫ່ງອຳໂມນກຳລັງມາໂຈມຕີພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າອົງເປັນກະສັດຂອງພວກເຈົ້າ ໂດຍໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ‘ພວກເຮົາຢາກໄດ້ກະສັດອົງໜຶ່ງມາປົກຄອງ.’

13ນີ້ເດ ກະສັດທີ່ພວກເຈົ້າເລືອກເອົາ ພວກເຈົ້າໄດ້ຂໍເອົາກະສັດ ແລະບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໃຫ້ພວກເຈົ້າມີກະສັດແລ້ວ.

14ຖ້າພວກເຈົ້າຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ, ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ ແລະປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະຖ້າພວກເຈົ້າກັບກະສັດຂອງພວກເຈົ້າຕິດຕາມພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄປ ທຸກສິ່ງຈະເປັນໄປໂດຍດີສຳລັບພວກເຈົ້າ.

15ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະທັງບໍ່ປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ແລ້ວມືຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຕໍ່ສູ້ພວກເຈົ້າແລະກະສັດຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍ.

16ສະນັ້ນ ຈົ່ງພາກັນຢືນຢູ່ບ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນແຫຼະ ແລະພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກຳລັງຈະເຮັດຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງພວກເຈົ້າ.

17ດຽວນີ້ ເປັນລະດູແລ້ງແມ່ນບໍ່? ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະພາວັນນາອະທິຖານຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວສົ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງມາ ແລະຝົນກໍຈະຕົກລົງ. ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຫດການນີ້ແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເວລາທີ່ພວກເຈົ້າຂໍເອົາກະສັດຈາກພຣະອົງນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດຜິດຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

18ດັ່ງນັ້ນ ຊາມູເອນຈຶ່ງພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະໃນມື້ນັ້ນເອງ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສົ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງມາ ແລະຝົນກໍຕົກ. ແລ້ວປະຊາຊົນທຸກຄົນກໍເກີດຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຊາມູເອນ;

19ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບຊາມູເອນວ່າ, “ທ່ານເອີຍ ກະລຸນາພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານສຳລັບພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານແດ່ ເພື່ອພວກຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ຕາຍ. ບັດນີ້ ພວກຂ້ານ້ອຍຮູ້ແລ້ວວ່າ ນອກຈາກການບາບອື່ນໆທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດແລ້ວ ພວກຂ້ານ້ອຍຍັງໄດ້ເຮັດບາບອີກທີ່ໄດ້ຂໍເອົາກະສັດ.”

20ຊາມູເອນຕອບວ່າ, “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າກໍຕາມ ແຕ່ຢ່າຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ; ແຕ່ຈົ່ງບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຢາເວດ້ວຍສຸດໃຈຂອງພວກເຈົ້າ.

21ຢ່າຫລົງໄຫລໄປນຳພະທຽມ; ມັນຊ່ວຍເຫລືອຫຍັງພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ ເພາະມັນບໍ່ແມ່ນພຣະແທ້.

22ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະບໍ່ປະຖິ້ມພວກຂອງພຣະອົງ ໂດຍເຫັນແກ່ນາມຊື່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຕັດສິນໃຈຮັບເອົາພວກເຈົ້າ ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງແລ້ວ.

23ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຫ້າມຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ຢຸດເຊົາພາວັນນາອະທິຖານສຳລັບພວກເຈົ້າ ເພາະການຢຸດເຊົາພາວັນນາອະທິຖານສຳລັບພວກເຈົ້ານັ້ນ ເປັນການຜິດຕໍ່ພຣະອົງ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັ່ງສອນພວກເຈົ້າໃຫ້ຮູ້ສິ່ງດີແລະສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

24ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວເທົ່ານັ້ນແລະບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະອົງຢ່າງສັດຊື່ ດ້ວຍສຸດໃຈຂອງພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງຈົດຈຳພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດເພື່ອພວກເຈົ້າ.

25ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າຍັງດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມບາບ ພວກເຈົ້າແລະກະສັດຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກທຳລາຍ.”

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →