1 Samuel 5

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ຫລັງຈາກພວກຟີລິດສະຕິນໄດ້ຢຶດຫີບຂອງພຣະເຈົ້າໄປແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຫາມຫີບນີ້ອອກຈາກເອເບັນເອເຊ ໄປສູ່ເມືອງຂອງພວກເຂົາທີ່ອາຊະໂດດ,

2ໄດ້ນຳໄປທີ່ວັດພະດາໂກນ ແລະຕັ້ງໄວ້ຢູ່ຂ້າງຮູບພະດາໂກນຂອງພວກເຂົາ.

3ເມື່ອຊາວອາຊະໂດດຕື່ນຂຶ້ນມາໃນຕອນເຊົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຮູບພະດາໂກນລົ້ມຂວໍ້າໜ້າລົງຕໍ່ໜ້າຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຍົກເອົາຮູບພະນັ້ນໄປໄວ້ບ່ອນເກົ່າຄືນ.

4ໃນມື້ຕໍ່ມາແຕ່ເດິກໆ ພວກເຂົາເຫັນຮູບພະນັ້ນລົ້ມຂວໍ້າໜ້າລົງ ຕໍ່ໜ້າຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອີກຄືເກົ່າ. ໃນເທື່ອນີ້ທັງຫົວແລະແຂນທັງສອງຂອງຮູບພະນັ້ນຫັກອອກ ແລະກອງກັນໄວ້ທີ່ປະຕູ ມີພຽງແຕ່ໂຕຂອງຮູບພະເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່. (

5ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນທຸກມື້ນີ້ ປະໂຣຫິດຂອງພະດາໂກນ ແລະຊາວເມືອງອາຊະໂດດທຸກຄົນ ທີ່ຂາບໄຫວ້ພະດາໂກນຈຶ່ງບໍ່ຍອມຢຽບບ່ອນນັ້ນ ແຕ່ຍ່າງຂ້າມຜ່ານໄປ.)

6ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ລົງໂທດຊາວເມືອງອາຊະໂດດຢ່າງໜັກ ທັງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຢ້ານກົວພຣະອົງຫລາຍທີ່ສຸດ. ພຣະອົງຍັງໄດ້ລົງໂທດພວກເຂົາ ຕະຫລອດທັງປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມນັ້ນໂດຍໃຫ້ເກີດຕຸ່ມຝີ.

7ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເຫັນເຫດການດັ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຢ່າເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນຢູ່ນຳພວກເຮົາ ເພາະວ່າມືຂອງພຣະອົງໄດ້ລົງໂທດພວກເຮົາກັບພະດາໂກນຂອງພວກເຮົາ.”

8ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໃຊ້ພວກຜູ້ນຳຂ່າວໄປເຊີນເອົາກະສັດຟີລິດສະຕິນຫ້າຄົນມາ ແລະຖາມວ່າ, “ພວກເຮົາຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດກັບຫີບຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນນີ້?” ພວກເພິ່ນຕອບວ່າ, “ໃຫ້ເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າໄປທີ່ເມືອງກາດ.” ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງນຳເອົາຫີບຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນໄປທີ່ເມືອງກາດ ຊຶ່ງເປັນເມືອງຂອງພວກຟີລິດສະຕິນອີກເມືອງໜຶ່ງ.

9ແຕ່ພໍຫີບໄປເຖິງທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍລົງໂທດຊາວເມືອງນີ້ເຊັ່ນກັນ ຄືເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສັບສົນວຸ້ນວາຍຫຼາຍ. ພຣະອົງໄດ້ລົງໂທດພວກເຂົາໃຫ້ເກີດຕຸ່ມຝີທັງຜູ້ໜຸ່ມແລະຜູ້ເຖົ້າ.

10ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງສົ່ງຫີບຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນໄປທີ່ເມືອງເອັກໂຣນ ຊຶ່ງເປັນເມືອງຂອງພວກຟີລິດສະຕິນອີກເມືອງໜຶ່ງ. ເມື່ອຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນມາເຖິງເມືອງນີ້ແລ້ວ ປະຊາຊົນກໍພາກັນຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນມາທີ່ນີ້ ເພື່ອໝາຍຈະຂ້າພວກເຮົາແລະປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາ.”

11ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຊີນເອົາກະສັດແຫ່ງຟີລິດສະຕິນທັງໝົດມາ ແລະຂໍຮ້ອງວ່າ, “ຈົ່ງສົ່ງຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນກັບຄືນເມືອບ່ອນເກົ່າສາ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາແລະປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາຈະບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍ.” ທົ່ວທັງເມືອງເລີຍເກີດສັບສົນວຸ້ນວາຍກັນຫຼາຍ ຍ້ອນວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ລົງໂທດພວກເຂົາຢ່າງໜັກ.

12ແມ່ນແຕ່ພວກທີ່ລອດຕາຍມາໄດ້ກໍຍັງເປັນຕຸ່ມຝີ; ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຂໍຮ້ອງໃຫ້ບັນດາພະຂອງພວກເຂົາຊ່ວຍເຫລືອ.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →