1 Samuel 18

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ເມື່ອກະສັດໂຊນແລະດາວິດໄດ້ສົນທະນາກັນຈົບລົງແລ້ວ ໂຢນາທານລູກຊາຍຂອງໂຊນກໍເກີດນິຍົມຊົມຊອບໃນຕົວຂອງດາວິດ ແລະຮັກລາວຫລາຍເທົ່າກັບຮັກຕົນເອງ.

2ແຕ່ນັ້ນມາ ກະສັດໂຊນກໍເອົາດາວິດໄປຢູ່ນຳ ແລະບໍ່ໃຫ້ລາວກັບຄືນເມືອບ້ານພໍ່ຂອງຕົນ.

3ແລ້ວໂຢນາທານກໍໄດ້ສາບານເປັນເພື່ອນທີ່ດີກັບດາວິດຕະຫລອດໄປ ເພາະເພິ່ນຮັກດາວິດເໝືອນຊີວິດຈິດໃຈຂອງຕົນເອງ.

4ລາວໄດ້ແກ້ເສື້ອຊັ້ນນອກທີ່ຕົນນຸ່ງມອບໃຫ້ດາວິດ ພ້ອມທັງເຄື່ອງຮົບເຊັ່ນ: ດາບ, ຄັນທະນູ ແລະສາຍແອວ.

5ດາວິດໄດ້ອອກໄປເຮັດວຽກດ້ວຍຄວາມສະຫຼຽວສະຫຼາດແລະສຳເລັດໜ້າທີ່ທຸກຢ່າງ ຕາມທີ່ກະສັດໂຊນໄດ້ສັ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງລາວໃຫ້ເປັນນາຍທະຫານໃນກອງທັບຂອງເພິ່ນ. ເລື່ອງນີ້ໄດ້ສ້າງຄວາມພໍໃຈແກ່ບັນດານາຍທະຫານ ແລະພົນທະຫານທຸກຄົນຂອງໂຊນ.

6ຫລັງຈາກທີ່ດາວິດໄດ້ຂ້າໂກລີອາດ ແລະຄືນມາພ້ອມພວກທະຫານແລ້ວ, ບັນດາຜູ້ຍິງຈາກຫລາຍເມືອງໃນຊາດອິດສະຣາເອນກໍໄດ້ເຂົ້າມາຫາກະສັດໂຊນ. ພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງເພງຢ່າງຊົມຊື່ນຍິນດີທັງຕີກອງ, ດີດພິນ ແລະຟ້ອນລຳ.

7ໃນການສະເຫລີມສະຫລອງຄັ້ງນີ້ ພວກຜູ້ຍິງໄດ້ຮ້ອງເພງວ່າ, “ໂຊນໄດ້ຂ້າສັດຕູຫລາຍພັນຄົນ, ແຕ່ດາວິດນັ້ນໄດ້ຂ້າສັດຕູຫລາຍໝື່ນຄົນ.”

8ກະສັດໂຊນບໍ່ພໍໃຈເມື່ອໄດ້ຍິນເພງນີ້ ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໂກດຮ້າຍຫລາຍ. ເພິ່ນເວົ້າວ່າ, “ສຳລັບດາວິດນັ້ນ ພວກເຂົາອ້າງວ່າໄດ້ຂ້າຫລາຍໝື່ນຄົນ, ແຕ່ສຳລັບເຮົາ ພວກເຂົາໄດ້ອ້າງວ່າເຮົາໄດ້ຂ້າຫລາຍພັນຄົນເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຄົງຈະແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນກະສັດຕໍ່ໄປ.”

9ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນນັ້ນມາ ເພິ່ນກໍເກີດອິດສາແລະຈັບຕາເບິ່ງໃນຕົວດາວິດ.

10ວັນຕໍ່ມາ ວິນຍານຊົ່ວຮ້າຍທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສົ່ງມາ ກໍເຂົ້າສິງກະສັດໂຊນທັນທີ; ເພິ່ນໄດ້ເວົ້າລະເມີຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນດັ່ງຄົນບ້າ. ສ່ວນດາວິດນັ້ນດີດພິນຢູ່ດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດມາທຸກວັນ ແລະກະສັດໂຊນກໍຖືຫອກຢູ່ໃນມື.

11ກະສັດໂຊນກ່າວແກ່ຕົນເອງວ່າ, “ເຮົາຈະແທງມັນໃຫ້ຕິດກັບຝາ.” ແລະເພິ່ນໄດ້ຊັດຫອກໃສ່ດາວິດສອງເທື່ອ, ແຕ່ດາວິດຫລົບຫລີກທັນທຸກເທື່ອ.

12ກະສັດໂຊນເກີດຢ້ານກົວດາວິດເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບລາວ, ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ປະຖິ້ມເພິ່ນແລ້ວ.

13ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໂຊນຈຶ່ງສົ່ງດາວິດໜີ ໂດຍແຕ່ງຕັ້ງລາວໃຫ້ເປັນຜູ້ບັນຊາການທະຫານໜຶ່ງພັນຄົນ. ດາວິດໄດ້ນຳໜ້າທະຫານຂອງຕົນອອກໄປສູ່ສະໜາມຮົບ.

14ລາວໄດ້ປະຕິບັດສຳເລັດໜ້າທີ່ທຸກຢ່າງ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບລາວ.

15ກະສັດໂຊນສັງເກດເຫັນດາວິດເຮັດສຳເລັດໜ້າທີ່ທຸກຢ່າງ ເພິ່ນກໍເກີດຢ້ານກົວລາວຫລາຍຂຶ້ນ.

16ແຕ່ທຸກໆຄົນໃນຊາດອິດສະຣາເອນ ແລະຢູດາຕ່າງກໍຮັກດາວິດ ເພາະລາວເປັນຜູ້ນຳທີ່ເຮັດສຳເລັດໜ້າທີ່ທຸກຢ່າງ.

17ຕໍ່ມາ ກະສັດໂຊນໄດ້ກ່າວແກ່ດາວິດວ່າ, “ນີ້ຄືເມຣາບລູກສາວຄົນກົກຂອງເຮົາ; ເຮົາຈະຍົກນາງໃຫ້ເປັນເມຍຂອງເຈົ້າ ແຕ່ເຈົ້າຕ້ອງຮັບໃຊ້ເຮົາໃນຖານະທີ່ເປັນທະຫານຜູ້ເກັ່ງກ້າແລະສັດຊື່ ແລະເຮັດເສິກເພື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວ.” (ກະສັດໂຊນຄິດວ່າດ້ວຍວິທີນີ້ ເພິ່ນຈະບໍ່ເປັນຜູ້ສັງຫານດາວິດໂດຍຕົນເອງ ແຕ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ພວກຟີລິດສະຕິນຂ້າລາວ.)

18ດາວິດຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍແມ່ນຜູ້ໃດແລະຄອບຄົວຂອງພໍ່ຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນຫຍັງ ດ້ວຍເຫດໃດຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ກາຍເປັນລູກເຂີຍຂອງກະສັດ?”

19ແຕ່ເມື່ອເຖິງເວລາທີ່ຈະຍົກນາງເມຣາບໃຫ້ດາວິດ ກະສັດໂຊນກໍຍົກນາງໃຫ້ຊາຍຄົນໜຶ່ງຈາກເມືອງເມໂຮລາຊື່ວ່າ ອັດຣິເອນ.

20ແຕ່ນາງມີການ ລູກສາວຄົນໜຶ່ງອີກຂອງກະສັດໂຊນໄດ້ຮັກດາວິດ; ເມື່ອກະສັດໂຊນຮູ້ເລື່ອງນີ້ເພິ່ນກໍດີໃຈ.

21ເພິ່ນກ່າວແກ່ຕົນເອງວ່າ, “ເຮົາຈະຍົກມີການໃຫ້ດາວິດ ແລະເຮົາຈະໃຊ້ນາງດັກຈັບດາວິດໃຫ້ພວກຟີລິດສະຕິນຂ້າ.” ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໂຊນຈຶ່ງເວົ້າກັບດາວິດເປັນຄັ້ງທີສອງວ່າ, “ເຈົ້າຈະໄດ້ເປັນລູກເຂີຍຂອງເຮົາ.”

22ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຂ້າຣາຊການຊັ້ນຜູ້ໃຫຍ່ໄປເວົ້າກັບດາວິດເປັນທາງສ່ວນຕົວວ່າ, “ກະສັດພໍໃຈໃນຕົວເຈົ້າແລະນາຍທະຫານທຸກຄົນກໍມີຄວາມນິຍົມຊົມຊອບເຈົ້າ, ບັດນີ້ ແມ່ນໂອກາດອັນດີສຳລັບເຈົ້າແລ້ວ ທີ່ຈະໄດ້ແຕ່ງງານກັບລູກສາວຂອງເພິ່ນ.”

23ສະນັ້ນ ພວກຂ້າຣາຊການຈຶ່ງໄປເວົ້າກັບດາວິດແລະລາວຕອບວ່າ, “ມັນເປັນກຽດອັນສູງສົ່ງສຳລັບຄົນຍາກຈົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນຫຍັງດັ່ງຂ້ອຍ ທີ່ຈະໄດ້ເປັນລູກເຂີຍຂອງກະສັດ.”

24ພວກຂ້າຣາຊການໄດ້ໄປບອກໃຫ້ກະສັດໂຊນ ຕາມທີ່ດາວິດໄດ້ເວົ້າມານັ້ນ

25ແລ້ວກະສັດໂຊນກໍໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໃຫ້ໄປບອກດາວິດວ່າ, “ກະສັດຕ້ອງການຄ່າດອງຈາກເຈົ້າພຽງແຕ່ໜັງຫຸ້ມປາຍອະໄວຍະວະລັບຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອເປັນການລ້າງແຄ້ນສັດຕູຂອງເພິ່ນ.” (ອັນນີ້ຄືແຜນການທີ່ກະສັດໂຊນຢາກໃຫ້ດາວິດຖືກຂ້າໂດຍພວກຟີລິດສະຕິນ.)

26ພວກຂ້າຣາຊການຂອງກະສັດໂຊນໄດ້ມາລາຍງານໃຫ້ດາວິດຮູ້ ຕາມທີ່ກະສັດໄດ້ເວົ້າ ແລະດາວິດກໍມີຄວາມຍິນດີໂດຍຄິດວ່າ ຕົນຈະໄດ້ເປັນລູກເຂີຍຂອງກະສັດ. ກ່ອນວັນກຳນົດໄວ້ສຳລັບການແຕ່ງງານ

27ດາວິດແລະທະຫານຂອງຕົນໄດ້ຂ້າພວກຟີລິດສະຕິນສອງຮ້ອຍຄົນ. ລາວໄດ້ເອົາໜັງຫຸ້ມປາຍອະໄວຍະວະລັບຂອງພວກເຂົາມາໃຫ້ກະສັດໂຊນ ໂດຍເອົາອອກມານັບໃຫ້ເພິ່ນເບິ່ງທັງໝົດ ເພື່ອລາວຈະໄດ້ເປັນລູກເຂີຍຂອງເພິ່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໂຊນຈຶ່ງມອບນາງມີການ ລູກສາວຂອງຕົນໃຫ້ແຕ່ງງານກັບດາວິດ.

28ກະສັດໂຊນໄດ້ເຫັນຢ່າງຄັກແນ່ວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບດາວິດ ແລະມີການລູກສາວຂອງຕົນກໍຮັກດາວິດ.

29ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງຢ້ານກົວດາວິດຫລາຍຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະຕັ້ງຕົວເປັນສັດຕູຕໍ່ລາວຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງເພິ່ນ.

30ພວກຟີລິດສະຕິນໄດ້ຍົກທັບມາຕໍ່ສູ້ ແຕ່ໃນການສູ້ຮົບທຸກເທື່ອ ດາວິດຕີຊະນະຂ້າເສິກໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບຫລາຍກວ່ານາຍທະຫານຄົນອື່ນໆຂອງກະສັດໂຊນ. ຜົນກໍຄືດາວິດໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງຫລາຍ.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →